Леанід Ілліч Брэжнеў

Леанід Ілліч Брэжнеў
2-і Генеральны сакратар ЦК КПСС
8 красавіка 1966 года — 10 лістапада 1982 года
Папярэднік:	пасада адноўлена; ён сам як Першы сакратар ЦК КПСС
Пераемнік:	Юрый Уладзіміравіч Андропаў
Нараджэнне:	19 снежня 1906 (1 студзеня 1907) г. Каменскае, Екацерынаслаўская губернія, Расійская імперыя
Смерць:	10 лістапада 1982 Масква, СССР
Пахаваны:	Некропаль ля Крамлёўскай сцяны
Бацька:	Ілья Якаўлевіч Брэжнеў
Маці:	Наталля Дзянісаўна Мазалава
Жонка:	Вікторыя Пятроўна Дзянісава
Дзеці:	сын Юрый і дачка Галіна

Леанід Ілліч Брэжнеў, (19 снежня 1906 (1 студзеня 1907), г. Каменскае, Екацерынаслаўская губернія, Расійская імперыя; зараз Днепрадзяржынск, Днепрапятроўская вобласць (Украіна) — 10 лістапада 1982, Масква, СССР) — кіраўнік савецкай дзяржавы ў 1964—1982 гадах. Першы Сакратар ЦК КПСС з 1964 (з 1966 Генеральны Сакратар) і Старшыня Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР з 1960 па 1964 і з 1977 па 1982. Чатырохразовы Герой Савецкага Саюза, Герой Сацыялістычнай Працы.

Жыццяпіс

Пасля сканчэння ў 1927 Курскага землеўпарадкавальна-міліярацыйнага тэхнікума працаваў каморнікам у Коханаўскім раёне Аршанскай акругі БССР, у зямельных органах Урала.

Член КПСС з 1931. Скончыўшы Днепрадзяржынскі металургічны інстытут (1935), з сярэдзіны 1930-х працаваў інжынерам, з 11939 сакратаром Днепрапятроўскага абкома КП(б)У.

У Вялікую Айчынную вайну намеснік начальніка Палітупраўлення Паўд. фронту, начальнік Палітаддзела 18-й арміі, начальнік Палітупраўлення 4-га Украінскага фронту.

У 1946—1956 першы сакратар Днепрапятроўскага, Запарожскага абкомаў КП(б)У, ЦК КП Малдаўскай ССР, сакратар Цк КПСС, намеснік начальніка Галоўнага палітупраўлення Савецкай Арміі і ВМФ, 2-і, 1-ы сакратар ЦК КП Казахстана. У 1956—1960 сакратар ЦК КПСС, адначасова ў 1958 намеснік старшыні Бюро ЦК КПСС па РСФСР. У 1960—1964 Старшыня Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР, з 1963 адначасова сакратар ЦК КПСС, потым да 1966 Першы сакратар ЦК КПСС і старшыня Бюро ЦК КПСС па РСФСР. З красавіка 1966 Генеральны сакратар ЦК КПСС, адначасова з чэрвеня 1977 Старшыня Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР і старшыня Савета абароны СССР.

Узнагароды

Герой Сац. Працы (1961), 4 разы Герой Савецкага Саюза (1966, 1978, 1978, 1981). Маршал Савецкага Саюза (1976). Член ЦК КПСС з 1952. Кандыдат у члены Прэзідыума ЦК КПСС у 1952—1953 і ў 1956—1957, потым член Прэзідыума ЦК, з 1966 — Палітбюро ЦК КПСС. Член Прэзідыума Савета СССР 1965—1977. Лаўрэат Міжнароднай Ленінскай прэміі «За ўмацаванне міру паміж народамі» (1973), Ленінскай прэміі за кнігі «Малая зямля», «Адраджэнне» і «Цаліна», за барацьбу за мір (1979). Узнагароджаны залатым медалём Міру імя Жаліо-Кюры (1975), міжнароднай прэміяй «Залаты Меркурый» за захаванне міру і развіцё супрацоўніцтва (1980).

Гл. таксама

• СССР
• ЦК КПСС