Валерый Мікалаевіч Гапееў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Валерый Мікалаевіч Гапееў
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння:

6 лютага 1963(1963-02-06) (54 гады)

Месца нараджэння:

Восаў, Балатнянскі сельсавет[d], Рагачоўскі раён, Гомельская вобласць, БССР, СССР

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

пісьменнік, журналіст

Лагатып Вікіцытатніка Цытаты ў Вікіцытатніку

Валерый Мікалаевіч Гапееў (нар. 6 лютага 1963, п. Восава, Рагачоўскі раён, Гомельская вобласць) — беларускі пісьменнік, журналіст.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Вучыўся ў Балатнянскай сярэдняй школе, потым — у Мінскім электратэхнікуме сувязі (цяпер — каледж сувязі) па спецыяльнасці «радыёсувязь і радыёвяшчанне». Працаваў майстрам у вучылішчы ў Казахстане, служыў у савецкай арміі (19821984 гг.). Пасля працаваў на «Інтэграле».

У 1992 г. пераехаў з сям'ёй у Івацэвічы, працаваў на заводзе. У гэты ж час стаў пісаць прозу. Першае сур'ёзнае апавяданне «Абсалютнае жаданне» было надрукавана ў часопісе «Маладосць». Часопіс «Крыніца» надрукаваў дэтэктыў на рускай мове «…И два в остатке». Невялікія карацелькі (сатырычныя гумарэскі) друкаваліся ў газетах. Працаваў у раённай газеце ў якасці пазаштатнага карэспандэнта.

У 1995 г. быў запрошаны на працу карэспандэнтам у новаствораную «Газету Уладзіміра Кудзінава» (пасля — «Газета для вас»). У 1997 г. перайшоў на працу ў раённую газету «Івацэвіцкі веснік». Сёння працуе ў рэдакцыі раённай газеты адказным сакратаром.

Жанаты, сын нарадзіўся ў 1989 г., дачка — ў 1998 г.

Пра сваю творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Часта пытаюцца — чаму пішу ў асноўным для падлеткаў?
Цяжка адказаць адным сказам. Можа і таму, што не надта для іх хочуць пісаць. Крыўдна бачыць праз чвэрць стагоддзя ў бібліятэках тыя ж творы беларускай літаратуры для дзяцей і юнацтва. І ў планах на пазашкольнае чытанне — усё тыя ж аўтары. Як быццам час спыніўся. Ці літаратура спынілася. Тая ж ідэалогія, тыя ж прынцыпы і тая ж вера…

Цвёрда перакананы, што няма дзіцячых праблем. Ёсць праблемы ў нашых дзяцей. І яны перажываюцца імі настолькі ж балюча, як і мы перажываем свае. Гэта і хоча данесці да чытача: і юнага, і сталага.[Крыніца?]

Прызнанне[правіць | правіць зыходнік]

  • Лаўрэат літаратурнай прэміі імя У. Калесніка Брэсцкага аблвыканкама (за кнігу «Пастка на рыцара»).
  • Лаўрэат прэміі часопіса «Дзеяслоў» «Залаты апостраф» (2016)[1].

Творы[правіць | правіць зыходнік]

Кнігі[правіць | правіць зыходнік]

  • Ведзьміна тоня: аповесць / Валерый Гапееў. — Мн.: Мастацкая літаратура, 2012. — 293, [1] с.: іл. — ISBN 978-985-02-1388-4.
  • Ноч цмока: раман / Валеры Гапееў. — Мн.: Галіяфы, 2016. — 353, [1] с. — ISBN 978-985-7140-18-3.
  • Пастка на рыцара: Аповесць, апавяданні / Валерый Гапееў. — Мн.: Юнацтва, 2002. — 189,[2] с.: іл. — ISBN 985-05-0365-3.
  • Праклён: раман / Валеры Гапееў. — Мн.: Галіяфы, 2013. — 542, [3] с. — ISBN 978-985-7021-17-8.
  • Сонечная паляна: казка / Валеры Гапееў; мастак М. Міцкевіч. — Мн.: Мастацкая літаратура, 2013. — 66, [4] с.: каляр. іл. — ISBN 978-985-02-1468-3.
  • Урокі першага кахання: аповесці / Валерый Гапееў. — Мн.: Літаратура і Мастацтва, 2010. — 187, [2] с.: іл. — ISBN 978-985-6941-28-6.
  • Урокі першага кахання: аповесці / Валерый Гапееў. — Мн.: Літаратура і Мастацтва, 2011. — 187, [2] с.: іл. — ISBN 978-985-6994-11-4.
  • Я размалюю для цябе неба: аповесць, п'еса, апавяданні: рэальнасць, містыка, фантастыка / Валеры Гапееў. — Мн.: Мастацкая літаратура, 2013. — 220, [2] с. — ISBN 978-985-02-1377-8.

Артыкулы[правіць | правіць зыходнік]

Зборнікі твораў, якія не ўвайшлі ў кнігі[правіць | правіць зыходнік]

  • «Пакурым, мужыкі…» — апавяданні розных гадоў (часопісы, ЛіМ)
  • «Калі…» — Невялікія запісы невялікіх думак. Частка друкавалася ў ЛіМе.
  • «Чаго амаль не было…» — нешта друкавалася ў перыёдыцы, большасць — у ЖЖ.
  • «Буслы не спяваюць» — Нататкі

Зноскі

  1. http://lit-bel.org/by/news/u-minsku-adkryty-stralcouski-fest-i-uruchany-zalaty-apostraf.html У Мінску адкрыты Стральцоўскі фэст і ўручаны «Залаты апостраф»