Валерый Мікалаевіч Гапееў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Валерый Мікалаевіч Гапееў
Gapeev Valery.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння:

6 лютага 1963(1963-02-06) (55 гадоў)

Месца нараджэння:

Восаў, Балатнянскі сельсавет[d], Рагачоўскі раён, Гомельская вобласць, БССР, СССР

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

пісьменнік, журналіст

Лагатып Вікіцытатніка Цытаты ў Вікіцытатніку

Валерый Мікалаевіч Гапееў (нар. 6 лютага 1963, п. Восава, Рагачоўскі раён, Гомельская вобласць) — беларускі пісьменнік, журналіст.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Вучыўся ў Балатнянскай сярэдняй школе, потым — у Мінскім электратэхнікуме сувязі (цяпер — каледж сувязі) па спецыяльнасці «радыёсувязь і радыёвяшчанне». Працаваў майстрам у вучылішчы ў Казахстане, служыў у савецкай арміі (19821984 гг.). Пасля працаваў на «Інтэграле».

У 1992 г. пераехаў з сям'ёй у Івацэвічы, працаваў на заводзе. У гэты ж час стаў пісаць прозу. Першае сур'ёзнае апавяданне «Абсалютнае жаданне» было надрукавана ў часопісе «Маладосць». Часопіс «Крыніца» надрукаваў дэтэктыў на рускай мове «…И два в остатке». Невялікія карацелькі (сатырычныя гумарэскі) друкаваліся ў газетах. Працаваў у раённай газеце ў якасці пазаштатнага карэспандэнта.

У 1995 г. быў запрошаны на працу карэспандэнтам у новаствораную «Газету Уладзіміра Кудзінава» (пасля — «Газета для вас»). У 1997 г. перайшоў на працу ў раённую газету «Івацэвіцкі веснік». Сёння працуе ў рэдакцыі раённай газеты адказным сакратаром.

Жанаты, сын нарадзіўся ў 1989 г., дачка — ў 1998 г.

Пра сваю творчасць[правіць | правіць зыходнік]

На ХХV Мінскай кніжнай выстаўцы-кірмашы. Раздача аўтографаў

Часта пытаюцца — чаму пішу ў асноўным для падлеткаў?
Цяжка адказаць адным сказам. Можа і таму, што не надта для іх хочуць пісаць. Крыўдна бачыць праз чвэрць стагоддзя ў бібліятэках тыя ж творы беларускай літаратуры для дзяцей і юнацтва. І ў планах на пазашкольнае чытанне — усё тыя ж аўтары. Як быццам час спыніўся. Ці літаратура спынілася. Тая ж ідэалогія, тыя ж прынцыпы і тая ж вера…

Цвёрда перакананы, што няма дзіцячых праблем. Ёсць праблемы ў нашых дзяцей. І яны перажываюцца імі настолькі ж балюча, як і мы перажываем свае. Гэта і хоча данесці да чытача: і юнага, і сталага.[1]

Прызнанне[правіць | правіць зыходнік]

  • 2011 год — Лаўрэат літаратурнай прэміі імя У. Калесніка Брэсцкага аблвыканкама ў намінацыі «Дзіцячая літаратура» (за кнігу «Пастка на рыцара»)[2].
  • 2016 год — Лаўрэат прэміі часопіса «Дзеяслоў» «Залаты апостраф»[3].
  • 2017 год — Лаўрэат «Брэсцкай мядовай літаратурнай прэміі» (за літаратурныя дасягненні апошніх гадоў)[4].
  • 2018 год — Лаўрэат Прэміі Цёткі ў намінацыі «Найлепшы твор для дзяцей або падлеткаў» (за кнігу «Мая мілая ведзьма»)[5].

Творы[правіць | правіць зыходнік]

Кнігі[правіць | правіць зыходнік]

  • «Ведзьміна тоня»: аповесць / Валерый Гапееў. — Мн.: Мастацкая літаратура, 2012. — 293, [1] с.: іл. — ISBN 978-985-02-1388-4.
  • «Ноч цмока»: раман / Валеры Гапееў. — Мн.: Галіяфы, 2016. — 353, [1] с. — ISBN 978-985-7140-18-3.
  • «Пастка на рыцара»: Аповесць, апавяданні / Валерый Гапееў. — Мн.: Юнацтва, 2002. — 189,[2] с.: іл. — ISBN 985-05-0365-3.
  • «Праклён»: раман / Валеры Гапееў. — Мн.: Галіяфы, 2013. — 542, [3] с. — ISBN 978-985-7021-17-8.
  • «Сонечная паляна»: казка / Валеры Гапееў; мастак М. Міцкевіч. — Мн.: Мастацкая літаратура, 2013. — 66, [4] с.: каляр. іл. — ISBN 978-985-02-1468-3.
  • «Урокі першага кахання»: аповесці / Валерый Гапееў. — Мн.: Літаратура і Мастацтва, 2010. — 187, [2] с.: іл. — ISBN 978-985-6941-28-6.
  • «Урокі першага кахання»: аповесці / Валерый Гапееў. — Мн.: Літаратура і Мастацтва, 2011. — 187, [2] с.: іл. — ISBN 978-985-6994-11-4.
  • «Я размалюю для цябе неба»: аповесць, п'еса, апавяданні: рэальнасць, містыка, фантастыка / Валеры Гапееў. — Мн.: Мастацкая літаратура, 2013. — 220, [2] с. — ISBN 978-985-02-1377-8.
  • «Мая мілая ведзьма»: Школьны раман / Валеры Гапееў. — Мн.: Мастацкая літаратура, 2017. — 257 с. — ISBN 978-985-02-1791-2.

Артыкулы[правіць | правіць зыходнік]

Зборнікі твораў, якія не ўвайшлі ў кнігі[правіць | правіць зыходнік]

  • «Пакурым, мужыкі…» — апавяданні розных гадоў (часопісы, ЛіМ)
  • «Калі…» — Невялікія запісы невялікіх думак. Частка друкавалася ў ЛіМе.
  • «Чаго амаль не было…» — нешта друкавалася ў перыёдыцы, большасць — у ЖЖ.
  • «Буслы не спяваюць» — Нататкі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Крэйдзіч А. Рыцар сучаснага Берасцейскага пісьменства. Брэсцкая абласная газета «Заря» (11 лютага 2013). Праверана 3 сакавіка 2018.
  2. Уручэнне літаратурнай прэміі імя У. Калесніка – 2011. Брэсцкая абласная бібліятэка ім. М.Горкага (26 кастрычніка 2011). Праверана 24 лютага 2018.
  3. У Мінску адкрыты Стральцоўскі фэст і ўручаны «Залаты апостраф»
  4. Мікола Ляшкевіч 24 лютага Валерыю Гапееву ўручаць Мядовую прэмію. Беларускае Радыё Рацыя (23 лютага 2018). Праверана 24 лютага 2018.
  5. Лаўрэатам Прэміі Цёткі стаў Валер Гапееў. Наша Ніва (4 мая 2018). Праверана 6 ліпеня 2018.