Прэзідэнт Польшчы

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Спіс прэзідэнтаў Польшчы)
Jump to navigation Jump to search
Прэзідэнт Рэспублікі Польшча
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Flag of the President of Poland.svg
Прэзідэнцкі штандар
Andrzej Duda (9851867824) (cropped).jpg
Пасаду займае
Анджэй Дуда
з 6 жніўня 2015
Афіцыйная рэзідэнцыя Прэзідэнцкі палац у Варшаве
Бельведэрскі палац у Варшаве
Рэзідэнцыя ў Вісле
Прызначаецца Абіраецца на прамых выбарах
Тэрмін паўнамоцтваў 5 гадоў
Пасада з’явілася 11 снежня 1922
Першы на пасадзе Габрыэль Нарутовіч
Сайт http://www.prezydent.pl/

Прэзідэнт Рэспублікі Польшча (польск.: Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej) з'яўляецца вярхоўным прадстаўніком Рэспублікі Польшча і гарантам бесперапыннасці дзяржаўнай улады[1].

Прававы статус прэзідэнта Польшчы замацаваны ў раздзеле V канстытуцыі Рэспублікі Польшча ад 2 красавіка 1997 г.

Выбары і паўнамоцтвы[правіць | правіць зыходнік]

Прэзідэнт Рэспублікі абіраецца народам на пяцігадовы тэрмін шляхам усеагульных, роўных, прамых выбараў і тайнага галасавання. Выбары Прэзідэнта прызначаюцца Маршалам Сойма. У адносінах з галінамі ўлады Прэзідэнт выконвае функцыі арбітра[2]. Мае права заканадаўчай ініцыятывы і права вета. У выпадках, вызначаных у Канстытуцыі, валодае правам скарачэння паўнамоцтваў Сойма і Сената. Прапаноўвае кандыдатуру Старшыні Савета міністраў, прымае адстаўку Савета Міністраў, адклікае міністра, якому Сойм выказаў вотум недаверу. Выдае акты: распараджэнні, загады, пастановы, якія павінны адпавядаць законам. Для актаў Прэзідэнта, не якія адносяцца да ч 3. арт. 144 Канстытуцыі, прадугледжваецца контрасігнатура[2].

Спіс прэзідэнтаў Польшчы[правіць | правіць зыходнік]

† — загінулі на пасадзе

II Рэч Паспалітая (1918—1939)[правіць | правіць зыходнік]

Урад Польшчы ў выгнанні (1939—1990)[правіць | правіць зыходнік]

Польская Народная Рэспубліка (1944—1989)[правіць | правіць зыходнік]

Толькі Баляслаў Берут (з 1947) і В. Ярузельскі (з ліпеня 1989) тытулаваліся прэзідэнтамі, астатнія — старшыні Дзяржаўнага савета ПНР.

III Рэч Паспалітая (1989 — наш час)[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Конституционное (государственное) право зарубежных стран. Особенная часть: учебник / отв. ред. Б. А. Страшун. — 3-е изд., пересмотр. и доп. — М.: Норма, 2008. — 1136 с. — ISBN 979-5-468-00214-8

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]