Аляксандр Нічыпаравіч Аксёнаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Нічыпаравіч Аксёнаў
Аляксандр Нічыпаравіч Аксёнаў.jpg
сцяг
2-і Старшыня Дзяржаўнага камітэта СССР па тэлебачанні і радыёвяшчанні
16 снежня 1985 — 16 мая 1989
Прэм’ер-міністр: Мікалай Рыжкоў
Папярэднік: Сяргей Лапін
Пераемнік: Міхаіл Нянашаў
сцяг
Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол СССР у Польскай Народнай Рэспубліцы
1983 — 1985
Папярэднік: Барыс Арыстаў
Пераемнік: Уладзімір Бровікаў
сцяг
6-ы Старшыня Савета Міністраў БССР
11 снежня 1978 — 8 ліпеня 1983
Папярэднік: Ціхан Кісялёў
Пераемнік: Уладзімір Бровікаў
сцяг
Другі сакратар ЦК КПБ
24 лютага 1971 — 4 снежня 1978
Папярэднік: Фёдар Сурганаў
Пераемнік: Уладзімір Бровікаў
сцяг
8-ы Першы сакратар Віцебскага абкама КПБ
15 студзеня 1966 — чэрвень 1971
Папярэднік: Станіслаў Пілатовіч
Пераемнік: Сяргей Шабашоў
сцяг
Міністр унутраных спраў БССР
6 чэрвеня 1960 — снежань 1965
Папярэднік: Сяргей Сікорскі
Пераемнік: Барыс Шумілін
 
Партыя: ВКП(б) с 1945
Адукацыя:
Прафесія: настаўнік
Дзейнасць: дыпламат, палітык
Член у:
Нараджэнне: 9 кастрычніка 1924(1924-10-09)
Смерць: 8 верасня 2009(2009-09-08) (84 гады)
Пахаванне:
 
Узнагароды:
Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі
Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга
Ордэн Славы
Ордэн Айчыннай вайны I ступені

Алякса́ндр Нічы́паравіч Аксё́наў (9 кастрычніка 1924, в. Кунтараўка, Веткаўскі раён — 8 верасня 2009, Мінск) — беларускі і савецкі дзяржаўны і палітычны дзеяч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1941 годзе скончыў Гомельскае педагагічнае вучылішча[4].

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны[4]. Камандзір узводу 49-й гвардзейскай стралковай дывізіі, быў паранены на Сталінградскім фронце. На Беларусь вярнуўся ў 1944.

Адразу пасля вайны пачаў займацца камсамольскай працай у Баранавіцкай і Гродзенскай абласцях[4], працаваў у Арэнбургу. Скончыў Вышэйшую партыйную школу пры ЦК КПСС (1957). З 1953 першы сакратар ЦК ЛКСМБ[4].

У 1959 прызначаны на пасаду намесніка старшыні КДБ БССР[4]. З 1960 міністр унутраных спраў БССР. З 1965 — першы сакратар Віцебскага абкаму. Другі сакратар ЦК КПБ з 1971. У 19781983 старшыня Савету Міністраў БССР[4].

З 1983 па 1985 пасол СССР у Польскай Народнай Рэспубліцы. Да 1989 займаў пасаду старшыні Дзяржаўнага камітэта СССР па тэлебачанні і радыёвяшчанні. На гэтай пасадзе спрыяў дэмакратызацыі дзяржаўных СМІ. Пасля выхаду ў адстаўку Аксёнаў вярнуўся ў Беларусь, актыўнага ўдзелу ў палітычным жыцці не прымаў.

Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР у 19551967 і 19711983, Вярхоўнага Савета СССР у 19661984 і 19861990, член Прэзыдыўму ВС БССР у 19751983.

Пахаваны 10 верасня 2009 года на Усходніх могілках у Мінску.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Узнагароджаны чатырмаордэнамі Леніна, ордэнам Кастрычніцкай Рэвалюцыі, двума ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга, ордэнам Славы III ступені і ордэнам Айчыннай вайны I ступені, а таксама медалямі і Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР і Савету Міністраў Беларусі.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]