Набелій
| |||
| Вонкавы выгляд простага рэчыва | |||
|---|---|---|---|
Радыеактыўны метал |
|||
| Уласцівасці атама | |||
| Атамны нумар | 102 | ||
| Сімвал | No | ||
| Група, перыяд, блок | —, 7, f | ||
| Тып элемента | Актыноіды | ||
| Атамная маса | 259,1009 а. а. м. (г/моль) | ||
| Электронная канфігурацыя | [Rn] 5f14 7s2 | ||
| Радыус атама | 285 пм | ||
| Электраадмоўнасць | 1,3 | ||
| Электродны патэнцыял |
No←No3+ -1,2В No←No2+ -2,5В |
||
| Ступені акіслення | 3, 2 | ||
| Энергія іанізацыі | 1-я: 640(6,63) кДж/моль | ||
| Тэрмадынамічныя ўласцівасці простага рэчыва | |||
| Тэмпература плаўлення | 1100 K | ||
Набелій[1], таксама Нобелій[2] (лац.: Nobelium) No — штучны радыеактыўны хімічны элемент III групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 102; адносіцца да актыноідаў. Стабільных ізатопаў не мае. Вядома 9 ізатопаў з масавымі лікамі 251—259. Першыя надзейныя звесткі пра ізатопы 251No-256No атрыманы ў 1963-67 гадах Г. М. Флёравым і супрацоўнікамі. Найбольш устойлівы ізатоп 259No (перыяд паўраспаду 60 мінут) сінтэзаваны ў 1970 годзе ў ЗША. Названы ў гонар Альфрэда Нобеля.
Зноскі
- ↑ Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 11. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0188-5 (т. 11).
- ↑ Слоўнік іншамоўных слоў : у 2 т. / А. М. Булыка. — Мінск : БелЭн, 1999. — Т. 2 : М—Я. — 1999. — С. . — 736 с. — ISBN 985-11-0153-2., С.131
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 11. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0188-5 (т. 11).
Слоўнікі і энцыклапедыі | |
|---|---|
| Нарматыўны кантроль |
