Павел Стэфан Сапега

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Павел Стэфан Сапега
польск.: Paweł Stefan Sapieha
Paweł Stefan Sapieha.PNG
POL COA Lis.svg
Герб «Ліс»
Падканцлер літоўскі
1623 — 1635
Папярэднік Альбрэхт Станіслаў Радзівіл
Пераемнік Стэфан Пац
Вялікі канюшы літоўскі
1593 — 1623
Папярэднік Геранім Юр'евіч Хадкевіч
Пераемнік Крыштаф Хадкевіч
 
Адукацыя
Нараджэнне 1565
Смерць 19 ліпеня 1635(1635-07-19)[1]
Пахаванне
Дынастыя Сапегі
Бацька Багдан Паўлавіч Сапега
Маці Марына з Капустаў[d]
Жонка Рэгіна з Дыбоўскіх[d], Альжбета Вэселен[d], Кацярына з Гаслаўскіх[d] і Соф’я з Даніловічаў[d]
Дзеці ад другога шлюбу:
Ганна Катарына, Тэафіла і Крысціна

Павел Стэфан Сапега (1565 — 19 ліпеня 1635, Гальшаны) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч. Вялікі канюшы літоўскі (15931623), падканцлер літоўскі1623).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Сын Багдана Сапегі, брат Мікалая. Вучыўся ў Віленскай акадэміі.

У 1593, дзякуючы падтрымцы Льва Сапегі, атрымаў пасаду канюшага літоўскага. У 1600 здзейсніў паломніцтва ў Рым, дзе яго прыняў Папа Рымскі Клімент VIII.

Браў удзел у смаленскай кампаніі 16091611. У час аблогі Смаленску страціў руку. За заслугі перад Айчынай атрымаў у 1611 Гомельскае староства.

14 сакавіка 1623 атрымаў пасаду падканцлера літоўскага.

Быў прыхільнікам зніжэння вартасці талераў і дукатаў у мэтах спынення іх вывазу за мяжу.

Знаходзіўся пры двары Жыгімонта Вазы няпэрэдадні ягонай смерці, браў удзел у таемных нарадах Сената пад кіраўніцтвам прымаса Яна Вэнжыка (25 мая 1632), а таксама ў каранаванні Уладзіслава Вазы ў лютым 1633.

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

Быў жанаты чатыры разы. Ад шлюбу з Альжбетай Весэлен меў трох дачок. Дзве з іх сталі манахінямі: Еўдакія (Кацярына) базыльянскага ордэна і Тэафіла капуцынскага ордэна, а Крысціна выйшла замуж за падстолія літоўскага Яна Гераніма Хадкевіча(польск.) бел.[2], але памёрла маладой, не пакінуўшы нашчадства[3].

Зноскі

  1. Paweł Stefan Sapieha // Internetowy Polski Słownik Biograficzny
  2. Mirosław Nagielski "Paweł Stefan Sapieha hasło [w] w PSB tom XXXV wyd. 1994 str. 138
  3. Павел Стефан Сапега в дымке истории (руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]