Шэлдан Лі Глэшау

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Шэлдан Глэшау)
Jump to navigation Jump to search
Шэлдан Глэшау
англ.: Sheldon Lee Glashow
Sheldon Glashow at Harvard.jpg
Дата нараджэння 5 снежня 1932(1932-12-05)[1][2][3] (86 гадоў)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Род дзейнасці фізік, вучоны, фізік-тэарэтык
Навуковая сфера фізіка
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Джуліян Швінгер
Член у
Узнагароды і прэміі
Commons-logo.svg Шэлдан Глэшау на Вікісховішчы

Шэлдан Лі Глэшау (англ.: Sheldon Lee Glashow; нар. 5 снежня 1932, Нью-Ёрк) — амерыканскі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1979) (сумесна з Абдусам Саламам і Стывенам Вайнбергам).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Нью-Ёрку ў сям'і Люіса Глухоўскага і Бэлы Рубін (абодва ўраджэнцы Бабруйска), якія заснавалі ў Нью-Ёрку кантору па рамонце водаправода. Скончыў Карнельскі ўніверсітэт (1954); магістр (1955). Пад кіраўніцтвам будучага Нобелеўскага лаўрэата Джуліяна Швінгера выканаў і абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «вектарны мезон ў распадзе элементарных часціц» (1959) ў Гарвардскім універсітэце. Прафесар Стэнфардскага ўніверсітэта (1961-1962), Каліфарнійскага універсітэта ў Берклі (1962-1966) і Гарвардскага (з 1966 г.) універсітэтаў.

Працаваў у галіне тэорыі элементарных часціц. Значная частка работ Глэшау прысвечана праблеме аб'яднання ўсіх тыпаў узаемадзеянняў, назіраных у прыродзе (моцнага, слабога, электрамагнітнага і гравітацыйнага). Выкарыстаная ім так званая калібравальная сіметрыя, дазволіла распрацаваць тэорыю аб'яднання электрамагнетызму і слабога ўзаемадзеяння (электраслабога ўзаемадзеяння) і прадказаць наяўнасць слабых нейтральных токаў паміж элементарнымі часціцамі. Гэты ўклад вучонага быў ацэнены Нобелеўскім камітэтам, і яму была прысуджана Нобелеўская прэмія.

Глэшау таксама ўнёс істотны ўклад у разуменне моцнага ўзаемадзеяння элементарных часціц, увёўшы ва ўжытак чацвёрты (зачараваны) тып кваркаў. (Першыя тры тыпы кваркаў - верхнія, ніжнія і дзіўныя - былі прапанаваны ў 1963 г. фізікамі Мюрэем Гел-Манам і Джорджам Цвейгам). Такім чынам, прадбачанне навукоўцаў атрымала эксперыментальнае пацверджанне. Апрацаваўшы вынікі выбуху звышновай зоркі, Глэшау паведаміў у 1987 г. аб сваіх больш нізкіх ацэнках масы нейтрына.

У 1960 г. Глэшау стварыў тэорыю электраслабога ўзаемадзеяння, заснаваную на ідэях калібровачнай сіметрыі. За ўклад у тэорыю слабых і электрамагнітных узаемадзеянняў паміж элементарнымі часціцамі удастоены Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1979, разам з Абдусам Саламам і Стывенам Вайнбергам).

Шэлдан Глэшау быў удастоены медаля Роберта Опенгеймера Універсітэта Маямі (1977) і медалі Джорджа Ледлі Гарвардскага універсітэта (1978). Абраны членам Амерыканскага фізічнага таварыства, Амерыканскай акадэміі навук і мастацтваў, Нацыянальнай акадэміі навук ЗША.

Зноскі

  1. Sheldon Lee Glashow // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Sheldon Lee Glashow // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Sheldon L. Glashow // Internet Speculative Fiction Database — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. http://www.nndb.com/org/290/000161804/
  5. http://www.nndb.com/people/942/000099645/
  6. 6,0 6,1 6,2 NNDB — 2002.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Alan Symons. The jewish contriution to the 20-th century. — London: «Polo Publishing», 1997.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]