Субрахманьян Чандрасекар

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Субрахманьян Чандрасекар
там.: சுப்பிரமணியன் சந்திரசேகர
Subrahmanyan Chandrasekhar Exhibition - Science City - Kolkata 2011-01-07a.jpg
Дата нараджэння

19 кастрычніка 1910(1910-10-19)[1][2][3]

Месца нараджэння

Лахор, Пенджаб[d], Брытанская Індыя, Злучанае каралеўства Вялікабрытаніі і Ірландыі

Дата смерці

21 жніўня 1995(1995-08-21)[1][2][3] (84 гады)

Месца смерці

Чыкага, ЗША

Грамадзянства

Flag of the United States.svg ЗША

Род дзейнасці

матэматык, фізік, астраном

Навуковая сфера

астрафізіка

Месца працы

Чыкагскі ўніверсітэт

Альма-матар

Трыніці-каледж
Мадраскі ўніверсітэт
Прэзідэнцкі каледж у Чэнаі[d]

Навуковы кіраўнік

Ральф Фаўлер

Узнагароды і прэміі

Nobel prize medal.svg Нобелеўская прэмія па фізіцы (1983)

Подпіс

Подпіс

Commons-logo.svg Субрахманьян Чандрасекар на Вікісховішчы

Субрахманьян Чандрасекар (Subrahmanyan Chandrasekhar; 19 кастрычніка 1910, г. Лахор, Індыя, цяпер у Пакістане21 жніўня 1995) — амерыканскі астрафізік-тэарэтык. Член Каралеўскага астранамічнага таварыства (1933), Лонданскага каралеўскага таварыства (1944), Нацыянальнай АН ЗША (1955).

Скончыў Мадраскі ўніверсітэт (1930) і Кембрыджскі ўніверсітэт (1933). 3 1936 у ЗША. 3 1937 ў Чыкагскім універсітэце (у 1937—64 у Ёркскай абсерваторыі).

Навуковыя працы па ўнутранай будове і дынаміцы зорак, радыяцыйным пераносе, гідрадынамічнай і гідрамагнітнай устойлівасці, агульнай тэорыі адноснасці. Даказаў існаванне гранічнай масы для белых карлікаў (1931), пасля перавышэння якой пачынаецца гравітацыйны калапс. Распрацаваў тэорыю зорак з ізатэрмічным ядром (тэорыя Чандрасекара — Шонберга, 1942). Даследаваў мвханізмы пераносу і рассеяння выпрамянення ў планетных атмасферах (тэорыя Козырава — Чандрасекара, 1934; эфект Собалева — Чандрасекара, 1946).

Нобелеўская прэмія па фізіцы 1983 (з У. А. Фаўлерам). Нацыянальны навуковы медаль ЗША (1966). Яго імем названы малая планета і касмічная рэнтгенаўская абсерваторыя «Чандра», запушчаная НАСА у 1999.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  2. 2,0 2,1 Архив по истории математики Мактьютор
  3. 3,0 3,1 (unspecified title)

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Касцюковіч М. Чандрасекар // БЭ ў 18 т. Т. 17. Мн., 2003. С. 215.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]