Адрыян
| Публій Элій Траян Адрыян Publius Aelius Traianus Hadrianus |
||
 |
||
| Бюст Адрыяна, Капіталійскія музеі | ||
|
||
|---|---|---|
| 11 жніўня 117 — 10 ліпеня 138 | ||
| Папярэднік: | Траян | |
| Пераемнік: | Антанін Пій | |
| Нараджэнне: | 24 студзеня 76 Рым, або Італіка (Іспанія) |
|
| Смерць: | 10 ліпеня 138 (62 года) Баі |
|
| Пахаваны: | Маўзалей Адрыяна | |
| Дынастыя: | Антаніны | |
| Бацька: | Элій Афер | |
| Маці: | Паўліна Старэйшая | |
| Жонка: | Вібія Сабіна | |
Адрыян — Публій Элій Адрыян (76—138): рымскі імператар (117—138). Сын Публія Элія Адрыяна і Даміцыі Паўлы. Быццам быў прыёмным сынам Траяна.
Імператарам Адрыяна абвясціла войска. Ён не толькі не пашыраў межаў Імперыі, але і адмовіўся ад некаторых з ненадзейных правінцый, і скіраваў намаганні на ўмацаванне ўнутранай стабільнасці дзяржавы і на павышэнне яе дабрабыту. У культуры і побыце вярнуўся да класічна-грэчаскіх ідэалаў, якія выцясняліся класічна-рымскімі з часоў Аўгуста. Шмат увагі ўдзяляў усходу імперыі, лічыўся касмапалітам і любцом элінізму[1]. Сам займаўся жывапісам і скульптурай.
Імкнуўся да таго, каб паўсюль лічыцца дабрадзеем, але, відаць, сваім касмапалітызмам і непапулярным эліналюбствам пахіснуў стабільнасць імперыі[2]. Пабудаваў у Афінах новы «горад Адрыяна», завершыў будаўніцтва храму Зеўса Алімпійскага, якое было прыпынена ў 4 ст. да н.э.
Гл. таксама[правіць]
Зноскі
- ↑ І нават «паскудным грэкам» сярод сваіх радыкальных крытыкаў. Хафнер Г. Выдающиеся портреты античности : 337 портретов в слове и образе / Пер. с нем. В. А. Сеферьянц. — М.: Прогресс, 1984. — 311 с.(руск.)
- ↑ Хафнер Г. Выдающиеся портреты античности : 337 портретов в слове и образе / Пер. с нем. В. А. Сеферьянц. — М.: Прогресс, 1984. — 311 с.(руск.)
