Гродзенская вобласць
Герб |
Сцяг |
| Краіна | Беларусь |
| Уключае | 17 раёнаў |
| Адміністрацыйны цэнтр | Гродна |
| Вялікія гарады | Гродна Ліда Слонім Навагрудак Смаргонь |
| Насельніцтва (2009) |
1 072 000 (6-е месца) |
| Шчыльнасць | 42,9 чал./км² |
| Плошча | 25 тыс. км² (6-е месца) |
| Вышыня над узр-м мора - Найвышэйшая кропка |
Замкавая гара 323 м |
 |
|
| Код ISO 3166-2 | BY-HR |
| Код аўта. нумароў | 4 |
| Афіцыйны сайт | |
| Гродзенская вобласць на Вікісховішчы | |
Гродзенская вобласць — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў БССР і Рэспубліцы Беларусь. Размешчана на захадзе краіны, мяжуе з Польшчай і Літвой.
Змест |
Гісторыя [правіць]
Гродзенская вобласць створана 20.9.1944, узбуйнена ў 1954 і 1960. Падзяляецца на 17 раёнаў.
У 1985 на тэрыторыі вобласці 10 гарадоў, з іх 5 абласнога падпарадкавання, 21 гарадскі пасёлак, 2 рабочыя пасёлкі.
У 1995 колькасць насельніцтва склала 1215,6 тыс. чал. У вобласці налічвалася 12 гарадоў у т.л. 6 абл. падпарадкавання, 21 гарадскі пасёлак, 195 сельсаветаў, 4414 сельскіх населеных пунктаў.
Прырода [правіць]
Для вобласці характэрны раўнінны рэльеф. Клімат умерана кантынентальны.
Праз вобласць цячэ рака Нёман і яго прытокі: Вілія, Гаўя, Дзітва, Лебяда, Котра — справа, Шчара, Моўчадзь, Зэльвянка, Рось, Свіслач — злева. На паўднёвым захадзе пачынаецца рака Нараў — прыток Віслы. Найбольшыя азёры: Белае, Свір, Свіцязь.
Асноўную частку сельскагаспадарчых зямель складаюць дзярнова-падзолістыя глебы (супясчаныя і сугліністыя), распаўсюджаны таксама дзярнова-падзолістыя забалочаныя глебы і тарфяна-балотныя глебы.
Трэцюю частку тэрыторыі Гродзенскай воблсаці пакрываюць лясы. Самая высокая лясістасць (каля 50 %) у Свіслацкім раёне, дзе знаходзіцца частка Белавежскай пушчы. Галоўныя лесаўтваральныя пароды: хвоя звычайная і елка еўрапейская, распаўсюджаны таксама бяроза павіслая, вольха чорная, дуб звычайны. Поймы рэк займаюць нізінныя лугі. Сустракаюцца балоты, пераважна нізінага тыпу.
На тэрыторыі вобласці знаходзіцца частка нацыянальнага парку Белавежская пушча.
Насельніцтва [правіць]
Для вобласці характэрна змяншэнне колькасці насельніцтва:
- 1995 г. — 1215,6 тыс. чал.;
- 2003 г. — 1156,4 тыс. чал.;
- 2008 г. — 1114 тыс. чал.;
- 2009 г. — 1072 тыс. чал.[1]
- 2011 г. — 1064,1 тыс.[2].
Гарадское насельніцтва складае 67,5 % (2008). Найбуйнейшыя гарады: Гродна (337,4 тыс. чал.), Ліда (95,8), Слонім, Навагрудак
Нацыянальны склад насельніцтва (2009): беларусы — 66,7 %, палякі — 21,5 %, рускія — 8,2 %, украінцы — 1,4 %, літоўцы — 0,2 %, татары — 0,2 %.
Гаспадарка [правіць]
У гаспадарчым комплексе важнае месца займае прамысловасць. Гродзенская вобласць спецыялізуецца на вытворчасці прадукцыі хімічнай, машынабудаўнічай, дрэваапрацоўчай, будаўнічых матэрыялаў, лёгкай і харчовай галін.
Гродзенская вобласць займае вядучае месца па эфектыўнасці сельскагаспадарчай вытворчасці. Тут вырошчавюцца збожжавыя (ячмень, жыта, авёс, пшаніца, трыцікале, кукуруза), кармавыя культуры, цукровыя буракі, лён, рапс, бульба. Жывёлагадоўля мае малочна-мясны кірунак.
У структуры перавозак важнейшае месц займаюць чыгуначны і аўтамабільны транспарт.
Прыгранічнае становішча вобласці спрыяе развіццю яе эканамічных сувязей з Польшчай, Літвой, Калінінградскай вобласцю Расіі.
Сродкі масавай інфармацыі [правіць]
Абласная прэса прадстаўлена дзяржаўнай газетай "Гродзенская праўда", заснавальнікамі з'яўляюцца Гродзенскі гарадскі і Гродзенскі абласны выканаўчыя камітэты. Выдаецца на беларускай і рускай мовах. Агульны тыднёвы тыраж разам з дадаткамі "Гродно Новости Плюс", "Молодежный курьер" і "Рекламка" складае каля 70 тыс. экз. (2010).
Электронныя СМІ прадстаўлены тэлерадыёкампаніей "Гродна" і тэлерадыёвяшчальным каналам "Гродна Плюс".
Сімволіка [правіць]
- Сцяг Гродзенскай вобласці
- Герб Гродзенскай вобласці
- Гербы адміністрацыйна-тэрытарыяльных адзінак Гродзенскай вобласці
