Віць (рака)
| Віць | |
|---|---|
| Характарыстыка | |
| Даўжыня | 70 км |
| Басейн | 991 км² |
| Расход вады | 3,2 м³/с (у вусці) |
| Вадацёк | |
| Выток | |
| • Месцазнаходжанне | каля вёскі Нахаў Калінкавіцкага раёна |
| • Каардынаты | 52°13′30,60″ пн. ш. 29°43′50,20″ у. д.HGЯO |
| Вусце | Прыпяць |
| • Месцазнаходжанне | каля вёскі Тульгавічы |
| • Вышыня | 108,2[1] м |
| • Каардынаты | 51°45′49,50″ пн. ш. 29°40′31″ у. д.HGЯO |
| Ухіл ракі | 0,4 м/км |
| Размяшчэнне | |
| Водная сістэма | Прыпяць → Дняпро → Чорнае мора |
|
|
|
| Краіна | |
| Рэгіён | Гомельская вобласць |
| Раёны | Калінкавіцкі раён, Хойніцкі раён |
|
|
|
Віць, канава Прабойная[2] — рака ў Калінкавіцкім і Хойніцкім раёнах Гомельскай вобласці, левы прыток ракі Прыпяць (басейн Дняпра).
Гідраграфія
[правіць | правіць зыходнік]Даўжыня ракі 70 км. Сярэднегадавы расход вады ў вусці 3,2 м³/с.
Пачынаецца каля вёскі Нахаў Калінкавіцкага раёна, далей цячэ ў Хойніцкім раёне па нізіне Гомельскага Палесся. Прытокі — меліярацыйны канал Ізбынька (злева), невялікія ручаі і меліярацыйныя канавы. Упадае ў Прыпяць каля вёскі Тульгавічы Калінкавіцкага раёна.
Вадазбор плошчай 991 км², рэльеф раўнінны. Сярэднегадавы расход вады ў вусці 3,4 м³/с. Сярэдняя вышыня вадазбору 131 м. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,4 м/км. Гушчыня рачной сеткі каля 0,42 км/км². Азёрнасць вадазбору нязначная (менш як 1 %), забалочанасць 15 %, лясістасць 59 % (мяшаныя лясы), разаранасць 25 %.
Даліна невыразная, у нізоўі зліваецца з поймай Прыпяці. Да вёскі Барысаўшчына Хойніцкага раёна пойма двухбаковая; яе шырыня 200—300 м. Рэчышча ў 1960, 1974, 1976 гг. каналізавана на ўсім працягу. У 2006 г. праведзена паўторнае паглыбленне рэчышча на працягу 6,4 км (на ўчастку 1,2 км на паўночны ўсход ад вёскі Віць — 3 км на паўднёвы захад ад вёскі Барысаўшчына).
На перыяд вясновага разводдзя прыпадае каля 61 % аб’ёму гадавога сцёку, на летне-асеннюю межань — 23 %, на зімовую — 16 %. Максімальны ўзровень разводдзя ў 1‑й дэкадзе красавіка, сярэдняя вышыня над межанным узроўнем 1,4 м. Замярзае ў 1‑й дэкадзе снежня, ускрыццё ў 3‑й дэкадзе сакавіка. Крыгаход працягваецца 5 сутак.
Зноскі
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Ліст карты М-35-12. Стан мясцовасці на 1986 г. Выданне 1989 г. (руск.)
- ↑ Общая характеристика речной сети Гомельской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» Архівавана 8 снежня 2014. (руск.)
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Блакітная кніга Беларусі : Энцыклапедыя / рэдкал.: Н. А. Дзісько і інш. — Мн.: БелЭн, 1994. — 415 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-85700-133-1.
- Республика Беларусь. Атлас охотника и рыболова: Гомельская область / Редактор Г. Г. Науменко. — Мн.: РУП «Белкартография», 2011. — С. 25, 34. — 68 с. — 10 000 экз. — ISBN 978-985-508-107-5. (руск.)
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- ВІЦЬ на сайце анлайн-энцыклапедыі «Беларуская энцыклапедыя»
- Общая характеристика речной сети Гомельской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» Архівавана 8 снежня 2014. (руск.)
- Основные характеристики речных бассейнов (с площадью водосбора более 200 кв. км) Гомельской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» Архівавана 24 студзеня 2022. (руск.)
- Фота на сайце «Фотоэнциклопедия Беларуси»