Дзмітрый Мікалаевіч Полазаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Дзмітрый Мікалаевіч Полазаў
Фатаграфія
Дата нараджэння: 23 студзеня 1875(1875-01-23)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 1953
Грамадзянства:
Род дзейнасці: мастак
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Дзмітрый Мікалаевіч Полазаў (23 студзеня 1875, Рослаўль — 1953) — рускі і беларускі культурны дзеяч, мастак.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 23 студзеня 1875 года ў Раслаўлі ў купецкай сям'і. У 1890 годзе скончыў чатырохкласнае гарадское вучылішча і паступіў у Маскоўскае вучылішча жывапісу, разьбярства і дойлідства. У 1897 г. атрымаў малы сярэбраны медаль. У Акадэміі мастацтваў яго выкладчыкам быў знакаміты мастак У. Я. Макоўскі[1].

Летам 1902 года абвянчаўся з дваранскай дзяўчынай Аленай Іванаўнай Салагуб, дачкой сакратара Смаленскага Акруговага суда. З 1903 г. Д. М. Полазаў жыў у Смаленску, выкладаў у гімназіі, браў удзел у працы Смаленскага гарадскога музея, быў блізка знаёмы з С. П. Серадой, якія стаў пасля наркамам земляробства РСФСР, з грамадскім дзеячам і пісьменнікам А. В. Жыркевічам[1][2].

У 1915 г. Д. М. Полазаў пераехаў у Мінск, дзе выкладаў маляванне і сацыялогію мастацтва ў настаўніцкім інстытуце. Пасля рэвалюцыі ён быў прызначаны кіраўніком Інстытутам Народнай адукацыі, а таксама Старшынёй Экспедыцыі па вывучэнні беларускай народнай творчасці, што сабрала па шэрагу раёнаў Беларусі вялікую колькасць матэрыялаў, якія характарызуюць народнае мастацтва Беларусі. У экспедыцыі бралі ўдзел Янка Купала, М. Філіповіч, У. Тэраўскі, Ф. Ждановіч, М. Шкляеў, падчас яе было напісаны мноства эцюдаў беларускай даўніны, што пазней ляглі ў аснову Дзяржаўнага Беларускага музея[3][1].

Д. М. Полазаў браў удзел у першай у Мінску мастацкай выстаўцы ў 1925 годзе, на якой былі прадстаўлены яго партрэты Якуба Коласа, Янкі Купалы і іншых беларускіх пісьменнікаў. З Янкам Купалам яго злучала вялікае асабістае сяброўства. У сям'і Полазавых доўгі час захоўваліся шматлікія рэліквіі, звязаныя з народным паэтам Беларусі, якія потым былі перададзены дачкой мастака музею Янкі Купалы ў Мінску[1].

З 1922 г. Д. М. Полазаў жыў і працаваў у Ленінградзе[2].

Памёр Дзмітрый Мікалаевіч Полазаў у 1953 г. ва ўзросце 78 гадоў[1].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. Т. 6. Кн. 2. — Мн., 2003. — С. 424.
  • Ваданосава, Ф. Забытае імя: нарыс пра жыццё і творчасць мастака Дзмітрыя Полазава / Ф. Ваданосава // Мастацтва. — 2003. — № 4. с. — 28-30.
  • Ваданосава, Ф. Забытае імя: Нарыс пра жыццё і творчасць мастака Дзмітрыя Полазава / Ф. Ваданосава // Мастацтва. — 2003. — № 3. — с. 21-25.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]