Дом Чычэрына

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Славутасць
Дом Чычэрына
Chicherin House 1900.jpg
59°56′10″ пн. ш. 30°19′06″ у. д.HGЯO
Краіна
Месцазнаходжанне
Архітэктурны стыль неакласіцызм
Архітэктар Жан-Батыст-Мішэль Вален-Дэламот
Дата заснавання 1771
Статус Герб Расіі Аб’ект культурнай спадчыны РФ № 7810604000№ 7810604000
Commons-logo.svg Дом Чычэрына на Вікісховішчы

Дом генерал-паліцмайстара Санкт-Пецярбурга М. І. Чычэрына (руск.: Дом генерал-полицмейстера Санкт-Петербурга H. И. Чиче́рина) — гістарычна-архітэктурны помнік на рагу Неўскага праспекта (дом 15) і ракі Мойкі (дом 59), ля Зялёнага моста.

Архітэктура[правіць | правіць зыходнік]

Будынак з’яўляўся адным з першых узораў ранняга класіцызму. Архітэктурная асаблівасць дома — двух’ярусная каланада, падобная да каланады на фасадах Зімовага палаца, ніжні ярус — тасканскага ордара, верхні — кампазітнага. У канцы XIX ст. пабудавана шмат дваровых флігеляў.

Першапачатковае аздабленне ўнутраных памяшканняў у стылі ранняга класіцызму не захавалася. Толькі ў круглай зале трэцяга паверха засталіся дзве калоны і дзве пілястры карынфскага ордара, выкананыя са штучнага мармуру. У 1810-х гг. па праекце арх. В. П. Стасава да дома быў прыбудаваны мураваны корпус, які выходзіць на Вялікую Марскую вуліцу, — у стылі строгага класіцызму.

У 1858 г. дом перайшоў ва ўласнасць купцоў Елісеевых. Гаспадар дома С. П. Елісееў быў буйным мецэнатам і калекцыянерам. Калекцыя твораў французскага скульптара Радэна, якая экспануецца ў Эрмітажы, трапіла ў музей з дома Елісеева. У тым жа 1858 г. па праекце арх. М. П. Грабёнка была праведзена пераробка будынка. Авальныя вокны на галоўным фасадзе былі заменены прамавугольнымі, калоны верхняга паверху замененыя пілонамі. У 1902 годзе праведзены капітальны рамонт будынка з боку Мойкі.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1