Новы Час (газета)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
«Новы Час»
Novy Chas logo.jpg
Арыгінальная
назва
Novy čas[1]
Тып газета
Фармат A3

Краіна
Галоўны рэдактар Колб Аксана Мікалаеўна
Заснавана 2002
Мова беларуская і некалькі моў[d][1]
Галоўны офіс Flag of Belarus.svg Беларусь: Мінск
Тыраж 3600 (люты 2021)
ISSN 2218-2144
Вэб-сайт novychas.by

«Новы Час» — агульнапалітычная штотыднёвая газета, заснавана Мінскай гарадской арганізацыяй ТБМ імя Ф. Скарыны[2]. Выдаецца з сакавіка 2002 г. Наклад газеты складае 3600 асобнікаў (люты 2021).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Першы выпуск выдання выйшаў у сакавіку 2002 г. 7 сакавіка 2014 г. газета змяніла лагатып, а таксама дадала ў афармленне чырвоны колер[3]. Юбілейны 500-й выпуск выйшаў 16 верасня 2016 г.

22 сакавіка 2017 г. РУП «Белсаюздрук» падпісала дамову на распаўсюджванне газеты «Новы Час» праз сваю гандлёвую сетку. 8 красавіка 2017 г. газета з'явілася ў шапіках «Белсаюздрука» ў Мінску і Мінскай вобласці, а таксама з'явілася магчымасць афармлення падпіскі на газету праз каталог РУП «Белпошта»[4].

У 2018 г. газета апублікавала серыю артыкулаў Дзяніса Івашына «Хто і як павінен будаваць» (№ 24 (587) аб магчымых уладальніках рэстаранна-забаўляльнага комплексу «Поедем поедим» каля мемарыяла Курапаты. У жніўні 2018 г. уладальнік А. Ізраілевіч «Поедем поедим» падаў у суд на газету аб абароне гонару, годнасці і дзелавой рэпутацыі[5] і патрабаваў кампенсацыю ад «Новага часу» 40.000 BYN і 1.000 BYN ад Дзяніса Івашына. У верасні 2018 г. суд Савецкага раёна Мінска, выслухаўшы ўсе довады за і супраць, адмовіў Ізраілевічу у задавальненні пазовы і пастанавіў пакрыць адказчыкам паслугі адвакатаў — 600 BYN[6].

Дзейнасць падчас пратэстаў у Беларусі. Рэпрэсіі з боку улад[правіць | правіць зыходнік]

1 лістапада 2020 г. падчас асвятлення «Маршу супраць тэрору» былі затрыманы тры фотакарэспандэнта газеты, сярод іх Яна Трусіла і Аляксандр Зяньковіч. Суд Кастрычніцкага раёна г. Мінска (суддзя — Алена Жывіца) прысудзіў Яне 13 сутак адміністрацыйнага арышту паводле 23.34 КоАП Беларусі[7].

29 лістапада 2020 г. падчас асвятлення «Маршу суседзяў» была затрымана пазаштатны фотакарэспандэнт газеты Яна Трусіла. 30 лістапада суд Ленінскага раёна г. Мінска (суддзя — Юлія Шут) прысудзіў ёй 15 сутак адміністрацыйнага арышту паводле 23.34 КоАП Беларусі[8].

14 студзеня 2021 г. стала вядома, што «Белсаюздрук(бел. (тар.)) бел.» разрывае дамову з рэдакцыяй газеты аб распаўсюджанні яе выдання ў сваіх кіёсках з лютага 2021 года, пасля чаго газета стане даступнай толькі праз падпісны індэкс «Белпошты»[9].

Змест[правіць | правіць зыходнік]

Газета-штотыднёвік «Новы Час» з'яўляецца адным з нешматлікіх рэспубліканскіх выданняў, якое выдаецца цалкам на беларускай мове. У выданні надаецца значная ўвага нацыянальнай культурнай і гістарычнай тэматыцы, газета актыўна прапагандуе палітыку кіраўніцтва беларускай дзяржавы ў той частцы, якая накіравана на захаванне і ўмацаванне незалежнасці Рэспублікі Беларусь, а таксама на захаванне і распаўсюджванне беларускай мовы[10].

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

У 2009 г. газета атрымала прэмію імя Герда Буцэрыўса(руск.) бел. «Вольная прэса Усходняй Еўропы(руск.) бел.» (Gerd Bucerius-Forderpreis Freie Presse Osteuropas) у памеры 30000 еўра. Намінавалі газету на прэмію: міністр замежных спраў Германіі Гернот Эрлер(польск.) бел., Беларуская асацыяцыя журналістаў, Саюз беларускіх пісьменнікаў і беларускае інфармацыйнае агенцтва БелаПАН[11]. Цырымонія ўручэння ўзнагароды адбылася ў сталіцы Нарвегіі Осла ў Нобелеўскім інстытуце[12][13].

Галоўны рэдактар газеты Аляксей Кароль стаў пераможцам міжнароднага конкурсу журналістаў імя Найта (Knight International Journalism Award) за 2008 г., які праводзіцца Міжнародным цэнтрам для журналістаў (ICFJ)[14][15].

Конкурс імя Аляксея Караля[правіць | правіць зыходнік]

Пераможцу ў намінацыі конкурсу імя Аляксея Караля — 2019, Дзіяну Пінчук, узнагароджвае гал. рэд. газеты «Новы Час» Аксана Колб

Штогод (пачынаючы з 2017 года) выдавецтва «Новага Часу» сумесна з Саюзам беларускіх пісьменнікаў праводзіцць конкурс маладых журналістаў імя Аляксея Караля ў гонар галоўнага рэдактара газеты «Новы Час» (2010—2015). У ім прымаюць удзел маладыя журналісты ва ўзросце да 30 гадоў. Да ўдзелу ў конкурсе прымаюцца толькі арыгінальныя артыкулы на беларускай мове, раней не апублікаваныя.

Конкурсныя працы ацэньваюцца ў чатырох намінацыях:

  • найлепшы грамадска-палітычны матэрыял;
  • найлепшы сацыяльна-эканамічны матэрыял;
  • найлепшы культурна-гістарычны матэрыял;
  • найлепшы літаратурна-крытычны матэрыял.

Трох лаўрэатаў конкурсу вызначае рэдакцыя «Новага Часа». Трох пераможцаў вызначаюць чытачы шляхам галасавання на сайце выдавецтва. У намінацыі «лепшы літаратурна-крытычны матэрыял» пераможцу вызначае сакратарыят ГА «Саюз беларускіх пісьменнікаў»[16][17].

Галоўныя рэдактары[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

  • novychas.by — афіцыйны сайт газеты «Новы Час»

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 The ISSN portalParis: ISSN International Centre, 2005. — ISSN 2218-2144
  2. Dimiter Kenarov (2012-03-02). "Tongue Oppressor" (in en). Columbia Journalism Review(руск.) бел.. https://www.cjr.org/feature/tongue_oppressor.php?page=all&print=true. Retrieved on 2014-01-23. 
  3. «Новы час» змяніў дызайн. Наша Ніва (11 сакаваіка 2014). Праверана 12 лютага 2018.
  4. Коровенкова Т. "Белсоюзпечать" подписала договор на распространение газеты "Новы час". БелаПАН (22 сакавіка 2017). Архівавана з першакрыніцы 8 красавіа 2017. Праверана 8 красавіа 2017.
  5. Бізнэсмэн Ізраілевіч падаў у суд на газету «Новы час» за расследаванні пра рэстаран у Курапатах. Наша Ніва (8 кастрычніка 2018). Праверана 19 верасня 2018.
  6. Не виноваты они // БелГазета. — 2018. — № 34 (1160). — 18 сентября. — С. 2.
  7. Фотакор Яна Трусіла атрымала 13 сутак за сваю прафесійную дзейнасць (бел.) . Новы Час (2 лістапада 2020). Праверана 25 студзеня 2021.
  8. Фотакора «Новага Часу» Яну Трусіла асудзілі на 15 сутак (дапоўнена) (бел.) . Новы Час (30 лістапада 2020). Праверана 25 студзеня 2021.
  9. Печатную версию «Брестской газеты» постигла участь «Народной воли», «БелГазеты», «Свободных новостей Плюс» (руск.) . mediaiq.by. Брестская газета (19 студзеня 2021). Архівавана з першакрыніцы 19 студзеня 2021. Праверана 19 студзеня 2021.
  10. Начался сбор подписей за включение еженедельника «Новы час» в государственную систему распространения прессы. Наша Ніва (22 лютага 2017). Архівавана з першакрыніцы 6 красавіка 2017. Праверана 6 красавіка 2017.
  11. Preisträger 2009 (ням.) . ZEIT-Stiftung(фр.) бел.. Архівавана з першакрыніцы 9 ліпеня 2013. Праверана 9 ліпеня 2013.
  12. "Новы час" уганараваны прэміяй. Радыё Свабодная Еўропа/Радыё Свабода (19 лютага 2009). Архівавана з першакрыніцы 17 студзеня 2017. Праверана 17 студзеня 2017.
  13. Недзяржаўная газета "Новы час" атрымала прэмію нямецкага фонда "Цайт". Еўрапейскае радыё для Беларусі (4 ліпеня 2009). Архівавана з першакрыніцы 17 студзеня 2017. Праверана 17 студзеня 2017.
  14. Dawn Arteaga Belarus’ Pioneering Editor and Ugandan Human Rights Reporter Named 2008 Knight International Journalism Award Winners (англ.) . Міжнародны цэнтр для журналістаў(руск.) бел. (3 ліпеня 2008). Архівавана з першакрыніцы 18 ліпеня 2013. Праверана 17 ліпеня 2013.
  15. Марина Рахлей Алексей Король: лучше не премии получать, а жить в свободной стране (руск.) . БелаПАН (4 ліпеня 2008). Праверана 17 ліпеня 2013.
  16. «Новы час» абвяшчае конкурс маладых журналістаў імя Аляксея Караля. Новы Час (21 лютага 2019). Праверана 30 мая 2019.
  17. «Новы час» абвяшчае конкурс маладых журналістаў імя Аляксея Караля. Беларуская асацыяцыя журналістаў (16 верасня 2016). Праверана 30 мая 2019.