Рэйкавая вайна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

«Рэ́йкавая вайна́» — умоўная назва дзеянняў партызан па адначасовым масавым разбурэнні чыгуначных камунікацый з мэтай парушэння працы чыгуначнага транспарту праціўніка і вываду з ладу жывой сілы, тэхнікі і матэрыяльных сродкаў, якія перавозяцца па чыгунцы.

Рэйкавая вайна на паштовай марцы СССР прысвечаная К. С. Заслонаву

Найбольшы размах рэйкавая вайна прыняла падчас Вялікай Айчыннай вайны на акупаванай тэрыторыі Беларусі, Латвіі, Літвы, Украіны, Арлоўскай, Бранскай, Смаленскай, Калінінскай, Ленінградскай абласцей Расіі. Аперацыі планаваліся Цэнтральным штабам партызанскага руху і звычайна праводзіліся напярэдадні або ў час наступленняў Чырвонай Арміі.

Найбольш значны ўплыў на ход вайны аказалі дзеянні партызан у наступных аперацыях:

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Лемяшонак У. І. «Рэйкавая вайна» // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.13: Праміле — Рэлаксін / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2001. — Т. 13. — С. 562. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0216-4 (Т. 13).
  • Быхаўцаў, М. "Ніхто не хацеў ехаць на Баранавічы" // Наша гісторыя, №3, 2018, с.25-27. ISBN 2617-2305

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]