Альгерд Іванавіч Бахарэвіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Альгерд Іванавіч Бахарэвіч
Alhierd Bacharevič.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 31 студзеня 1975(1975-01-31) (43 гады)
Месца нараджэння:
Грамадзянства:
Жонка: Юлія Пятроўна Цімафеева
Альма-матар:
Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці: пісьменнік, перакладчык
Мова твораў: беларуская
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы


Альгерд Іванавіч Бахарэвіч (нар. 1975, Мінск) — беларускі пісьменнік і перакладчык.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Мінску ў Дражні, прыкладна з 1980-га да 1999-га жыў у Шабанах. Пад уплывам творчасці рок-гурта «Мроя», літаб'яднання «Тутэйшыя» захапіўся беларускай літаратурай[2].

Скончыў філалагічны факультэт БДПУ (1997). З першага курса ўдзельнічаў у літаб’яднанні «Крыніцы» пры газеце «Чырвоная змена», якое даволі хутка пакінуў, друкаваўся ў наваствораным часопісе «Першацвет». Працаваў настаўнікам, журналістам. У 1990-я гады адзін з заснавальнікаў («слупоў») літаратурнага аб'яднання «Бум-Бам-Літ», сябра літаратурнай суполкі «SCHMERZWERK».

У 2001 годзе ажаніўся. У 2007—2013 гадах жыў у Гамбургу (Германія). У 2013 годзе вярнуўся ў Мінск. Другім шлюбам ажаніўся з беларускай літаратаркай Юліяй Цімафеевай. Мае дачку ад першага шлюбу. Жыве ў Мінску.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Пісаць пачаў яшчэ школьнікам. Першыя тэксты апублікаваў у 1993 годзе. Творчасць перыяду 1990-х гадоў збольшага адлюстраваная ў бумбамлітаўскім зборніку «Тазік беларускі» (1995).

З 1993 па 2000 з’яўляўся вакалістам і аўтарам тэкстаў панк-гурта «Правакацыя».

З 2000 года піша пераважна прозу. Першы буйны празаічны твор выйшаў у 2001 годзе ў альманаху «Калосьсе» (аповесць «Гюнтэр Вальдгоф і яго крэдыторы»). Аўтар кніг прозы «Практычны дапаможнік па руйнаванні гарадоў» (2002), «Натуральная афарбоўка» (2003), «Ніякай літасьці Валянціне Г.» (2006), «Праклятыя госьці сталіцы» (2008), «Сарока на шыбеніцы» (2009), «Малая медычная энцыклапедыя Бахарэвіча» (2011), «Гамбургскі рахунак Бахарэвіча» (2012), «Шабаны. Гісторыя аднаго знікнення» (2012), «Каляндар Бахарэвіча» (2014), «Ніякай літасці Альгерду Б.» (2014). Раман «Дзеці Аліндаркі» (2014) распавядае пра дзяцей-пацыентаў Лагера — загадкавай установы, у якой лёс вядзе іх на мяжы казкі і антыўтопіі. Раман «Белая муха, забойца мужчын» (2015), фемінісцкі трылер, дзе дзейнічае жаночая банда, якая кідае выклік патрыярхальнаму грамадству. Раман Альгерда Бахарэвіча «Сабакі Эўропы» (2017) фармальна складаюць шэсць асобных гісторый (некаторыя з іх можна назваць раманамі, некаторыя — навэламі), аднак гэтыя гісторыі звязаныя адна з адной відавочнымі і невідавочнымі ніткамі, сюжэтнымі перакрыжаваннямі, уяўнымі развязкамі і скразнымі таямніцамі[3].

Паасобныя творы А. Бахарэвіча перакладзены на нямецкую, чэшскую, украінскую, балгарскую, славенскую, рускую мовы.

Прызнанне[правіць | правіць зыходнік]

  • Удзельнік Берлінскага літаратурнага калоквіуму, тэатральнага фестывалю ў Любліне (Польшча), літаратурнага фестывалю «Vilenica-2006» у Славеніі, Lesefest Osteuropa (Лейпцыг, Германія), «Месяцу аўтарскага чытаньня» у Брно (Чэхія).
  • Стыпендыят IHAG (Грац, Аўстрыя), нямецкага ПЭН-цэнтра.
  • Лаўрэат літаратурнай прэміі «Гліняны Вялес» (за кнігу «Практычны дапаможнік па руйнаванні гарадоў») (2002).
  • Паводле апытання, праведзенага інтэрнэт-сайтам «Новая Эўропа», названы лепшым беларускім пісьменнікам 2006 года.
  • Літаратурная прэмія імя Ежы Гедройца, другая прэмія за кнігу «Малая медычная энцыклапедыя Бахарэвіча» (2011).
  • Літаратурная прэмія імя Ежы Гедройца, трэцяя прэмія за кнігу «Дзеці Аліндаркі» (2015).

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Бахарэвіч Альгерд // Выдавецтва «Галіяфы»: Афіцыйны сайт — Эл.рэсурс goliafy.com

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]