Гліняны Вялес

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Гліняны Вялес — штогадовая літаратурная прэмія, заснаваная ў 1993 годзе членамі Таварыства Вольных Літаратараў. Старшыня арганізацыйнага камітэта Алесь Аркуш. Прысуджаецца за лепшую мастацкую беларускамоўную кнігу года. Лаўрэат атрымлівае сімвалічную ўзнагароду — гліняны стод апекуна мастацтва. Стаць лаўрэатам прэміі можна толькі аднойчы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

У 1993 годзе было заснавана «Таварыства Вольных Літаратараў». На ўстаноўчым сходзе з'явіліся думкі пра свой друкаваны орган, якія стаў часопіс «Калосьсе», выдавецкую ўстанову — «Полацкая ляда»[1].

" Сярод тых прапаноў, якія прагучалі на нашым устаноўчым сходзе, была прапанова заснаваць сваю літаратурную прэмію. І яна была заснаваная. Я асабіста доўга разважаў, як бы яе назваць. Так як ТВЛ паўставала на глебе нонканфармізму, мы не маглі прызнаваць розныя “татэмныя знакі” канфармізму. Мы шукалі вобраз, які б адпавядаў нам. Нам не пасавала ні залатая, ні срэбная, ні крыштальная ўзнагарода… Падумалася: а калі гліняная. Бог стварыў чалавека з гліны, да таго ж гэта ўлюблёны матэрыял народных майстроў…
Алесь Аркуш
Інтэрв'ю выданню «Archе»// «Archе», 24 красавіка 2009
"

Літаратарам хацелася працягнуць нацыянальныя беларускія традыцыі, знайсці сымбаль, які б адпавядаў крыўскай зямлі, працягваў ідэі Ластоўскага. Алесь Аркуш прагартаў шмат энцыклапедый, даведнікаў і ў адным з іх натрапіў на артыкул пра Вялеса: «У яго шырокае поле дзейнасці: пачынаючы ад падземнага свету і заканчваючы жывёлагадоўляй, але акрамя таго ён апекаваўся людзьмі культуры. У жывёлагадоўлі пастухі спрадвеку гралі на жалейках, дудах. І гэта нам вельмі пасавала» — распавядаў Алесь Аркуш.

Лаўрэаты[правіць | правіць зыходнік]

Шорт-лісты[правіць | правіць зыходнік]

2001[правіць | правіць зыходнік]

2002[правіць | правіць зыходнік]

2005[правіць | правіць зыходнік]

2006[правіць | правіць зыходнік]

2007[правіць | правіць зыходнік]

2008[правіць | правіць зыходнік]

2009[правіць | правіць зыходнік]

2010[правіць | правіць зыходнік]

2011[правіць | правіць зыходнік]

2012[правіць | правіць зыходнік]

2013[правіць | правіць зыходнік]

2014[правіць | правіць зыходнік]

2015[правіць | правіць зыходнік]

2016[правіць | правіць зыходнік]

2017[правіць | правіць зыходнік]

2018

Зміцер Вішнёў “Калі прыгледзецца – Марс сіні” (Янушкевіч). 

Валеры Гапееў “Пазл” (Галіяфы).

Андрэй Горват “Прэм’ера” (Медысонт).

Сяргей Календа “Часам панкі паміраюць” (Логвінаў).

Віктар Марціновіч “Ноч” (Кнігазбор).

Людміла Рублеўская “Пантофля Мнемазіны” (Янушкевіч).

Ільля Сін “Libido” (Кнігазбор).

Галіна Сіўчанка “Зоў Звычаю” (Медысонт).

Уладзімір Сцяпан “Папяровая шапка: хайку” (Кнігазбор).

Юлія Шарова “Вяртанне Ліліт” (Янушкевіч).

2019[правіць | правіць зыходнік]

Цікавыя факты[правіць | правіць зыходнік]

  • Удзел у конкурсе можа ажыццяўляцца толькі пасля падачы кнігі арганізацыйнаму камітэту
  • Лёс прэміі вырашае журы з 12 нейтральных экспертаў
  • З 1998 году ўручэнне прэміі адбываецца ў Полацкім музеі беларускага кнігадрукавання
  • Стаць лаўрэатам прэміі можна толькі аднойчы ў жыцці[1]
  • Па традыцыі падчас атрымання прэміі лаўрэат абавязкова павінен выступіць з інагурацыйнаю прамоваю[8]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 …да наступнага Глінянага Вялеса// «ARCH», 24 красавіка 2009
  2. Бабіна і Севярынец прэтэндуюць на «Глінянага Вялеса»
  3. Сталі вядомы намінанты літпрэміі «Гліняны Вялес»
  4. Намінанты «Гліняны Вялес» 2010// «Прайдзісвет», 3 студзеня 2011
  5. Намінанты «Гліняны Вялес» 2011// «Прайдзісвет», 13 студзеня 2012
  6. «Глінянага Вялеса» атрымаў Сяргей Рублеўскі http://nashaniva.by/?c=ar&i=105798
  7. Абвешчаны шорт-ліст «Глінянага Вялеса» http://nashaniva.by/?c=ar&i=120151
  8. Гліняны Вялес// «litaranet»