Вернер Арбер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Вернер Арбер
ням.: Werner Arber
Werner Arber 2008.jpg
Вернер Арбер у 2008 г.
Дата нараджэння

3 чэрвеня 1929(1929-06-03) (87 гадоў)

Месца нараджэння

Грэніхен[d][1][2][3]

Грамадзянства

Сцяг Швейцарыі Швейцарыя

Навуковая сфера

мікрабіялогія, генетыка

Месца працы

Універсітэт Базеля

Альма-матар

Швейцарская вышэйшая тэхнічная школа Цюрыха

Вядомы як

адкрывальнік рэстрыкцыйных ферментаў

Узнагароды і прэміі

Нобелеўская прэмія — 1978 Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне 1978 года

Commons-logo.svg Вернер Арбер на Вікісховішчы

Вернер Арбер (ням.: Werner Arber; нар. 3 чэрвеня 1929, Грэніхен, Швейцарыя) — швейцарскі мікрабіёлаг і генетык, лаўрэат Нобелеўскай прэміі ў галіне медыцыны і фізіялогіі ў 1978 годзе разам з Д.Натансам і Г.Смітам за адкрыццё рэстрыкцыйных ферментаў.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1949-1953 гадах вучыўся ў Швейцарскай політэхнічнай школе, дзе займаўся ізатопам Cl-34. Пасля заканчэння політэха ў 1953 годзе пачаў працаваць у біяфізічныя лабараторыі ўніверсітэта Жэневы ў галіне электроннай мікраскапіі. Займаўся даследаваннямі мутантамі бактэрыяфага лямбда, якія ляглі ў аснову яго доктарскай дысертацыі.

У 1958-1960 гадах працаваў ва ўніверсітэце Паўднёвай Каліфорніі, затым зноў вярнуўся ў Жэневу. У 1971 годзе перайшоў ва ўніверсітэт Базеля.

14 студзеня 2011 года стаў кіраўніком Папскай акадэміі навук. Ён стаў першы пратэстантам, які заняў гэты пост[4].

Аўтар навуковых прац па вывучэнні структуры і функцыянавання віруснага геному.

Сфармуляваў прынцып штамаспецыфічнай рэстрыкцыі і мадыфікацыі ДНК. У 1962 годзе адкрыў новы клас ферментаў, якія спецыфічна ўзаемадзейнічаюць з ДНК і дзеянне якіх накіравана супраць чужароднай ДНК.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.1: А - Аршын / Рэдкал.: Г.П.Пашкоў і інш. - Мн.: БелЭн, 1996. - 552 с.: іл.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Commons