Вернер Арбер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вернер Арбер
ням.: Werner Arber
Werner Arber 2008.jpg
Вернер Арбер у 2008 г.
Дата нараджэння 3 чэрвеня 1929(1929-06-03)[1] (89 гадоў)
Месца нараджэння
Грамадзянства Сцяг Швейцарыі Швейцарыя
Род дзейнасці біёлаг, генетык, урач, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера мікрабіялогія, генетыка
Месца працы Універсітэт Базеля
Альма-матар Швейцарская вышэйшая тэхнічная школа Цюрыха
Вядомы як адкрывальнік рэстрыкцыйных ферментаў
Узнагароды і прэміі Нобелеўская прэмія — 1978 Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне 1978 года
Commons-logo.svg Вернер Арбер на Вікісховішчы


Вернер Арбер (ням.: Werner Arber; нар. 3 чэрвеня 1929, Грэніхен, Швейцарыя) — швейцарскі мікрабіёлаг і генетык, лаўрэат Нобелеўскай прэміі ў галіне медыцыны і фізіялогіі ў 1978 годзе разам з Д.Натансам і Г.Смітам за адкрыццё рэстрыкцыйных ферментаў.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1949-1953 гадах вучыўся ў Швейцарскай політэхнічнай школе, дзе займаўся ізатопам Cl-34. Пасля заканчэння політэха ў 1953 годзе пачаў працаваць у біяфізічныя лабараторыі ўніверсітэта Жэневы ў галіне электроннай мікраскапіі. Займаўся даследаваннямі мутантамі бактэрыяфага лямбда, якія ляглі ў аснову яго доктарскай дысертацыі.

У 1958-1960 гадах працаваў ва ўніверсітэце Паўднёвай Каліфорніі, затым зноў вярнуўся ў Жэневу. У 1971 годзе перайшоў ва ўніверсітэт Базеля.

14 студзеня 2011 года стаў кіраўніком Папскай акадэміі навук. Ён стаў першы пратэстантам, які заняў гэты пост[5].

Аўтар навуковых прац па вывучэнні структуры і функцыянавання віруснага геному.

Сфармуляваў прынцып штамаспецыфічнай рэстрыкцыі і мадыфікацыі ДНК. У 1962 годзе адкрыў новы клас ферментаў, якія спецыфічна ўзаемадзейнічаюць з ДНК і дзеянне якіх накіравана супраць чужароднай ДНК.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.1: А - Аршын / Рэдкал.: Г.П.Пашкоў і інш. - Мн.: БелЭн, 1996. - 552 с.: іл.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]