Сунэ Бергстрэм

Сунэ Бергстрэм
Сунэ Бергстрэм
	шведск.: Karl Sune Detlof Bergström
Дата нараджэння	10 студзеня 1916[…]
Месца нараджэння	Kungsholm parish[d], Швецыя;
Дата смерці	15 жніўня 2004[…] (88 гадоў)
Месца смерці	Стакгольм, камуна Стакгольм, лен Стакгольм, Швецыя;
Месца пахавання	Паўночныя могілкі Стакгольма;
Грамадзянства	Швецыя;
Бацька	Sverker Petrus Bergström[d]
Маці	Wera Carolina Bergström[d]
Жонка	Maj Nelly Nelly Bergström[d]
Дзеці	Свантэ Пяэба
Род дзейнасці	біяхімік, хімік
Навуковая сфера	Біяхімія
Месца працы	Лундскі ўніверсітэт; Каралінскі інстытут;
Альма-матар	Стакгольмскі ўніверсітэт;
Член у	Леапальдзіна; Шведская каралеўская акадэмія навук; Папская акадэмія навук; Акадэмія навук СССР; Французская акадэмія навук; Амерыканская акадэмія мастацтваў і навук; Шведская каралеўская акадэмія інжынерных навук[d]; Расійская акадэмія навук; Нацыянальная акадэмія навук Італіі[d]; Нацыянальная акадэмія навук ЗША; Амерыканскае філасофскае таварыства;
Узнагароды	прэмія Альберта Ласкера за фундаментальныя медыцынскія даследаванні (1977) міжнародная прэмія Фонда Гайрднера (1972) прэмія Луізы Грос-Хорвіц (1975) Welch Award in Chemistry[d] (1980) член Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук Björkén Prize[d] (1966) Cameron Prize of the University of Edinburgh[d] Amory Prize[d] (1975)
	Медыяфайлы на Вікісховішчы

Сунэ Бе́ргстрэм (шведск.: Karl Sune Detlof Bergström; 10 студзеня 1916, Стакгольм, Швецыя — 15 жніўня 2004) — шведскі біяхімік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне ў 1982 годзе разам з Б.Самуэльсанам і Дж.Вейнам «за адкрыцці, якія датычацца простагландзінаў і блізкіх да іх біялагічна актыўных рэчываў».

Біяграфія

Скончыў Каралінскі інстытут у Стакгольме ў 1943 годзе. З 1947 года ў Лундскім універсітэце, з 1958 года і ў 1970—1977 гадах рэктар у Каралінскім інстытуце, з 1960 года ў Базельскім універсітэце (Швейцарыя).

Прафесар (1947).

У 1975 годзе Бергстрэм быў прызначаны ў Савет дырэктараў Нобелеўскага фонду ў Швецыі^[8].

У тым жа годзе ён атрымаў прэмію Луізы Грос-Хорвіц ў Калумбійскім універсітэце разам з Бенгтам Самуэльсанам.

Аўтар навуковых прац па хіміі і біяхіміі простагландзінаў, біясінтэзе і абмене жоўцевых кіслот і халестэрыну, біяхіміі гепарыну.

Член Каралеўскай Шведскай АН. Замежны член АН СССР (1976), АМН СССР (1982), Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук у Бостане.

Бацька палеагенетыка Свантэ Пяэба.

Узнагароды

Зноскі

↑ BERGSTRÖM, K SUNE D // Vem är Vem? : Stor-Stockholm 1962 / пад рэд. P. Harnesk — 1962.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18242351"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21586307"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21586309"></a>
↑ ^а ^б Sune K. Bergstrom // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a>
↑ ^а ^б Sune K. Bergström - Facts — Фонд Нобеля.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1781959"></a>
↑ ^а ^б ^в Kungsholms kyrkoarkiv, Födelse- och dopböcker, SE/SSA/0011/C I/37 (1916), bildid: 00026626_00014, sida 10 Праверана 16 мая 2019.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10501038"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q64166606"></a>
↑ Bergström, KARL SUNE DETLOF — Svenskagravar.se. Праверана 27 мая 2023.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26699962"></a>
↑ (not translated to en-gb) Svante Pääbo: ‘It’s maybe time to rethink our idea of Neanderthals’ // The Guardian — Britain, London: (untranslated), 2023. — 161152 экз. — ISSN 0261-3077 Праверана 12 студзеня 2023.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11148"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q84"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q60687662"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2665980"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q145"></a>
↑ www.pas.va
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q106982426"></a>
↑ Sune K. Bergström - Autobiography

Літаратура

Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 3. — 511 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0068-4 (т. 3).

Спасылкі

Аўтабіяграфія Сунэ Бергстрэма на сайце Нобелеўскага камітэта (англ.)
Профіль Сунэ Бергстрэма на афіцыйным сайце РАН

[_fb549c0877b3c0f2-1] BERGSTRÖM, K SUNE D // Vem är Vem? : Stor-Stockholm 1962 / пад рэд. P. Harnesk — 1962.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18242351"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21586307"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21586309"></a>

[_b9bd519bd1793ba4-2] а ^б Sune K. Bergstrom // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a>

[_1e2214260c5504fc-3] а ^б Sune K. Bergström - Facts — Фонд Нобеля.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1781959"></a>

[_a79b42d4c78eee55-4] а ^б ^в Kungsholms kyrkoarkiv, Födelse- och dopböcker, SE/SSA/0011/C I/37 (1916), bildid: 00026626_00014, sida 10 Праверана 16 мая 2019.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10501038"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q64166606"></a>

[_d35eaab839c14a0a-5] Bergström, KARL SUNE DETLOF — Svenskagravar.se. Праверана 27 мая 2023.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26699962"></a>

[_b5823151a8a42114-6] (not translated to en-gb) Svante Pääbo: ‘It’s maybe time to rethink our idea of Neanderthals’ // The Guardian — Britain, London: (untranslated), 2023. — 161152 экз. — ISSN 0261-3077 Праверана 12 студзеня 2023.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11148"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q84"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q60687662"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2665980"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q145"></a>

[_ea27f1a1f6476b99-7] www.pas.va
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q106982426"></a>

[8] Sune K. Bergström - Autobiography

[1]

[2]

[4]

[3]

[5]

[6]

[7]

[8]