Сунэ Бергстрэм

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сунэ Бергстрэм
шведск.: Karl Sune Detlof Bergström
Sune Bergström 3.jpg
Дата нараджэння 10 студзеня 1916(1916-01-10)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 15 жніўня 2004(2004-08-15)[5][2][…] (88 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Дзеці: Свантэ Паабо
Род дзейнасці біяхімік, хімік
Навуковая сфера Біяхімія
Месца працы
Альма-матар
Член у
Узнагароды і прэміі
Commons-logo.svg Сунэ Бергстрэм на Вікісховішчы


Сунэ Бе́ргстрэм (шведск.: Karl Sune Detlof Bergström; 10 студзеня 1916, Стакгольм, Швецыя — 15 жніўня 2004) — шведскі біяхімік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне ў 1982 годзе разам з Б.Самуэльсанам і Дж.Вейнам «за адкрыцці, якія датычацца простагландзінаў і блізкіх да іх біялагічна актыўных рэчываў».

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Каралінскі інстытут у Стакгольме ў 1943 годзе. З 1947 года ў Лундскім універсітэце, з 1958 года і ў 19701977 гадах рэктар у Каралінскім інстытуце, з 1960 года ў Базельскім універсітэце (Швейцарыя).

Прафесар (1947).

У 1975 годзе Бергстрэм быў прызначаны ў Савет дырэктараў Нобелеўскага фонду ў Швецыі[8].

У тым жа годзе ён атрымаў прэмію Луізы Грос-Хорвіц ў Калумбійскім універсітэце разам з Бенгтам Самуэльсанам.

Аўтар навуковых прац па хіміі і біяхіміі простагландзінаў, біясінтэзе і абмене жоўцевых кіслот і халестэрыну, біяхіміі гепарыну.

Член Каралеўскай Шведскай АН. Замежны член АН СССР (1976), АМН СССР (1982), Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук у Бостане.

Бацька палеагенетыка Свантэ Паабо.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 1996. — Т. 3. — 511 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0068-4

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]