Перайсці да зместу

Майкл Бішап

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Майкл Бішап
англ.: John Michael Bishop
Дата нараджэння 22 лютага 1936(1936-02-22)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 20 сакавіка 2026(2026-03-20)[4] (90 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці вірусолаг, імунолаг, выкладчык універсітэта, анколаг, хімік, мікрабіёлаг, урач
Навуковая сфера імуналогія[6], мікрабіялогія[6] і вірусалогія[6]
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Gebhard Koch[d][7]
Член у
Узнагароды
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Джон Майкл Бішап (англ.: John Michael Bishop, 22 лютага 1936(1936-02-22)[1][2][…], Ёрк[d], Пенсільванія[1][3]20 сакавіка 2026(2026-03-20)[4], Сан-Францыска, Каліфорнія[4]) — амерыканскі анколаг, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне ў 1989 годзе разам з Х.Вармусам «за адкрыццё клетачнай прыроды рэтравірусных анкагенаў».

Джон Майкл Бішап нарадзіўся 22 лютага 1936 года ў Ёрку (Пенсільванія) у сям’і лютэранскага святара. Cкончыў невялікую вясковую школу, затым правінцыйную вышэйшую школу. Сяброўства з сямейным урачом Робертам Кафам стымулявала яго цікавасць да біялогіі чалавека. Вырашыўшы паступаць у медыцынскую школу, Бішап спачатку скончыў Гетысбургскі каледж, а затым пачаў вывучаць медыцыну ў Гарвардскім універсітэце.

Cваю кар’еру пачаў, працуючы ў Нацыянальным інстытуце алергіі і інфекцыйных захворванняў, які з’яўляецца часткай Нацыянальнага інстытута здароўя. Затым ён правёў год, працуючы для інстытута імя Генрыха Петэ ў Гамбургу, Германія, а пасля перайшоў на факультэт Каліфарнійскага ўніверсітэта ў Сан-Францыска ў 1968 годзе.[14] Бішап застаўся на кафедры ў школе з 1968 года, і быў рэктарам універсітэта з 1998 па 2009 год.[15] Ён з’яўляецца дырэктарам Лабараторыі Бішапа[16].

Бішап з’яўляецца вядомым дзякуючы сваёй працы па рэтравірусных анкагенаў, якая прынесла яму Нобелеўскую прэмію. Працуючы разам з Харальдам Вармусам ў 1980-х гадах, ён адкрыў першы чалавечы анкаген, c-Src. Іх вынікі дазваляюць зразумець, як злаякасныя пухліны ўтвараюцца са змяненняў у нармальныя гены клеткі. Гэтыя змены могуць быць выкліканы вірусамі, выпраменьваннем ці ўздзеяннем некаторых хімічных рэчываў.[17]

Аўтар навуковых прац па даследаванні працэсаў новаўтварэння, клетачных механізмаў анкагенезу.

Прафесар універсітэта ў г.Сан-Францыска[18][19].

Член Лонданскага каралеўскага таварыства (2008).

  1. 1 2 3 4 J. Michael Bishop - FactsФонд Нобеля.
  2. 1 2 J. Michael Bishop // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 1 2 3 4 5 NNDB — 2002. Праверана 1 лістапада 2019.
  4. 1 2 3 4 Bass E. J. Michael Bishop, who illuminated genetic roots of cancer, dies at 90Washington Post, 2026. — ISSN 0190-8286 Праверана 23 сакавіка 2026.
  5. Národní autority České republiky Праверана 1 лістапада 2019.
  6. 1 2 3 Národní autority České republiky Праверана 7 лістапада 2022.
  7. 1 2 The Academic Family Tree — 2005. Праверана 1 лістапада 2019.
  8. J. Michael Bishop - BiographicalФонд Нобеля.
  9. www.nasonline.org Праверана 23 мая 2019.
  10. Dr. John Michael Bishop ( 1936– 2026)Амерыканская акадэмія мастацтваў і навук. Праверана 22 мая 2019.
  11. 1 2 www.ae-info.org
  12. Michael BishopAmerican Society for Cell Biology. Праверана 22 мая 2019.
  13. Fellows Directory
  14. Autobiography on UCSF Website Архівавана 10 жніўня 2014.
  15. Susan Desmond-Hellmann named UC San Francisco chancellor Архівавана 10 чэрвеня 2010.
  16. http://hooper.ucsf.edu/hooper/bishop_lab.html Архівавана 2 снежня 2013.
  17. Nobel Prize press release
  18. 1 2 National Medal of Science details
  19. Nobel autobiography
  20. Архіўная копія(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 20 верасня 2017. Праверана 30 сакавіка 2013.
  21. http://www.laskerfoundation.org/awards/1982_b_description.htm#bishop Архівавана 15 верасня 2015.