Дружба (Мінск)

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Рылаўшчына)
Jump to navigation Jump to search
Вёска
Дружба
Former Rylaŭščyna village in Miensk - panoramio - Andrej Kuźniečyk (10).jpg
Рылаўшчына ў 2009 г.
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Ранейшыя назвы
Рулаўшчызна
Рылаўшчына
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 17
Аўтамабільны код
5
Дружба на карце Беларусі ±
Дружба (Мінск) (Беларусь)
Дружба (Мінск)
Дружба (Мінск) (Мінская вобласць)
Дружба (Мінск)

Дру́жба[1] (да 1964 года — Ры́лаўшчына) — колішняя вёска на левым беразе Лошыцы. З 1989 года ў межах горада Мінска (сучасны жылы раён Брылевічы).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Назва ўтвораная ад прозвішчаў Рыловіч, Рылаўка і г.д. У 1791 годзе вёска Рулаўшчызна маёнтка Мехалоў Каралішчавіцкай парафіі, шляхецкая ўласнасць. У тым жа годзе пазначаная як вёска Каралішчавіцкай парафіі, уласнасць Дышлевіча, 3 дымы. У 1800 годзе — вёска Рылаўшчына, уласнасць скарбовага пісара М. Валовіча і памешчыкаў Жыжэмскіх, 18 двароў, 119 жыхароў. У 1815 годзе — уласнасць А. Валовіча, у 1858 годзе — А. Вішнеўскага і Ф. Немаршанскага. У гэты час згадваецца фальварак Брылеўшчына, Брылевічы. У часе валодання Вішнеўскіх фальварак таксама называўся Каролін[2]. У 1897 годзе Рылаўшчына — вёска Сеніцкай воласці, 44 двары, 272 жыхары. У сярэдзіне XX ст. Рылаўшчына паглынула былы фальварак Брылевічы на правым беразе Лошыцы[2]. 30 ліпеня 1964 года ўказам Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР назва Рылаўшчына была змененая на Дружбу як немілагучная. У 1989 годзе вёска ўключаная ў склад горада Мінска, вясковая вуліца атрымала назву вуліца Дружбы. У 1997 годзе 101 гаспадарка, 330 жыхароў.

Вясковая забудова цалкам знесеная ў 2010-х гадах, на яе месцы збудаваныя жылыя шматпавярховыя дамы. У гонар Брылевічаў названы жылы раён, а таксама вуліца Каралінская (у гонар другой назвы Брылевічаў). Тапонім Рылаўшчына ніяк не адлюстраваны ў сучаснай мінскай тапаніміцы.

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (DJVU) С. 324
  2. 2,0 2,1 Сацукевіч І. І., с. 7

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]