Востраў Мэн

Востраў Мэн
Isle of Man
Ellan Vannin

Сцяг вострава Мэн Герб вострава Мэн 54.237222, -4.523056
Дэвіз: «лац.: Quocunque Jeceris Stabit (Як ні кінеш, будзе стаяць)»
Гімн: «O Land of Our Birth»
Заснавана	1765
Афіцыйныя мовы
Сталіца	Дуглас (Doolish)
Найбуйнейшыя гарады	Дуглас
Форма кіравання	Брытанскія каронныя ўладанні Парламенцкая дэмакратыя Канстытуцыйная манархія
Лорд вострава Мэн Лейтэнант-Губернатар Галоўны міністр	Елізавета II Адам Вуд Алан Бел
Плошча • Усяго • % воднай паверхні	189-я ў свеце 572 км² 0
Насельніцтва • Ацэнка (2006) • Шчыльнасць	80 085 чал. (194-я) 140 чал./км²
ВУП (ППЗ)   • Разам (2003)   • На душу насельніцтва	$2.113 млрд  (162-ы) $35,000
Валюта	Фунт стэрлінгаў (GBP)
Інтэрнэт-дамен	.im
Тэлефонны код	++44. +44-1624 (наземная лінія сувязі) коды раёнаў +44-7524, +44-7624, +44-7924 (мабільны)
Часавы пояс	+0
Мэнскі фунт, прыраўнаваны да брытанскага фунта стэрлінгаў

Карта вострава

Востраў Мэн (англ.: The Isle of Man, мэнск. Ellan Vannin) — Кароннае валоданне Вялікабрытаніі. Размешчаны ў Ірландскім моры прыкладна на аднолькавай адлегласці ад Англіі, Ірландыі, Шатландыі і Уэльса. Плошча — 572 кв. км. Востраў Мэн мае адзін з найстарэйшых парламентаў у міры (тынвальд) — з 979.

Мэн не лічыцца часткай Вялікабрытаніі і не ва ўваходзіць у Еўрапейскі Саюз. Шырока вядомы, як афшорная зона.

Знак вострава Мэн — трыскеліён, тры беглыя ногі, якія выходзяць з адной кропкі. трыскеліён сімвалізуе стабільнасць, што адлюстравана ў дэвізе вострава. Таксама ён выяўлены на сцягу і гербе острава.

Гісторыя

Першыя людзі з'явіліся на Мэне не пазней чым у мезаліце. У жалезным веку на востраве з'явіліся кельты — спачатку, імаверна, плямёны блізкія да брытаў. Каля 700 да н.э. адбыўся моцны прыток насельніцтва (заваяванне альбо проста міграцыя) з Ірландыі. З канца 8 ст. на востраве прысутнічалі таксама вікінгі. З 1079 востраў увайшоў у вікінгскае Каралеўства Мэна і Астравоў, у 13 ст. перайшоў пад уладу Шатландыі, а ў 14 ст. — пад англійскую ўладу. Пасля шэрагу зменаў у кіраванні, Мэн атрымаў досыць шырокую аўтаномію ў 1866.