Перайсці да зместу

Крамянчуг

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
(Пасля перасылкі з Горад Крэмэнчук)
Горад
Крамянчуг
укр.: Кременчук
49°04′39″ пн. ш. 33°25′26″ у. д.HGЯO
Краіна  Украіна
Вобласць Палтаўская вобласць
Раён Крамянчугскі раён
Унутраны падзел Аўтазаводскі і Крукоўскі раёны
Кіраўнік Віталь Аляксеевіч Малецкі[d]
Гісторыя і геаграфія
Заснаваны 1571
Першая згадка XIV ст.
Горад з 1571
Плошча 109,6 км²
Вышыня цэнтра 190 м
Водныя аб’екты Дняпро
Часавы пояс UTC+2, летам UTC+3
Насельніцтва
Насельніцтва ▼ 220 000 чалавек (2024) [1]
Нацыянальны склад украінцы — 87,0 %,
іншыя — 13,0 %
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код (+380) 0536
Паштовыя індэксы 39600-39689
КААТУУ 5310400000

kremen.gov.ua (укр.)
Паказаць/схаваць карты


Крамянчуг (Украіна)
Крамянчуг
Крамянчуг


Мапа

Крамянчу́г[2] (укр.: Кременчу́к) — горад у цэнтральнай Украіне, адміністрацыйны цэнтр Крамянчугскага раёна (не ўваходзіць у яго склад) Палтаўскай вобласці.

З адкрыццём у 1869 годзе Крукаўскага вагона-будаўнічага завода, аднаго з найстарэйшых прадпрыемстваў гэтага тыпу ва Усходняй Еўропе, горад жыве пераважна з прамысловасці.[3]

Складаецца з Аўтазаводскага і Крукаўскага раёнаў. Размешчаны на Дняпры. Крамянчугская агламерацыя ўваходзіць у дзясятку найбуйнейшых ва Украіне з насельніцтвам каля паўмільёна чалавек.

Прамысловасць

[правіць | правіць зыходнік]

Адукацыя і навука

[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя асобы

[правіць | правіць зыходнік]

Гарады-пабрацімы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. ↑ Статистичний збірник «Чисельність наявного населення України на 1 січня 2024 року». — Київ: Державна служба статистики України, 2024
  2. ↑ Крамянчуг // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 8: Канто — Кулі / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1999. — Т. 8. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0144-3 (т. 8).
  3. ↑ https://poltava-future.com.ua/uk/eternal-suvora-arhitektura-mista-zavodiv-yakyj-vin-promyslovyj-kremenchuk
  4. ↑ Беларусь: энцыклапедычны даведнік / Рэдкал. Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш.; Маст. М. В. Драко, А. М. Хількевіч. — Мн.: БелЭн, 1995. — С. 283. — 800 с. — 5 000 экз. — ISBN 985-11-0026-9.
  5. ↑ https://www.alytus.lt/lt/apie-alytu/tarptautinis-bendradarbiavimas-1
  6. 1 2 3 4 https://kremen.gov.ua/?view=city&page-id=46
  7. ↑ http://www.webcitation.org/6HXP8W4WS