Дэніс Бергкамп

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Футбол
Дэніс Бергкамп
Dennis Bergkamp 2014.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Дэніс Нікалас Марыя Бергкамп[1]
Мянушка Бергі, Нелятучы галандзец, Iceman
Нарадзіўся 10 мая 1969(1969-05-10) (48 гадоў)
Амстэрдам, Нідэрланды[2]
Грамадзянства Сцяг Нідэрландаў Нідэрланды
Рост 183 см
Вага 75 кг
Пазіцыя нападнік
Інфармацыя пра клуб
Клуб Сцяг Нідэрландаў Аякс
Пасада трэнер
Кар'ера
Моладзевыя клубы
1981 — 1988 Сцяг Нідэрландаў Аякс
Клубная кар'ера*
1986 — 1993 Сцяг Нідэрландаў Аякс 185 (103)
1993 — 1995 Сцяг Італіі Інтэр 52 (11)
1995 — 2006 Сцяг Англіі Арсенал 315 (87)
1986 — 2006 Усяго за кар'еру 552 (201)
Нацыянальная зборная**
1989 Сцяг Нідэрландаў Нідэрланды (да 21)(руск.) бел. 2 (0)
1990 — 2000 Сцяг Нідэрландаў Нідэрланды 79 (37)
Трэнерская кар'ера
2011 — Сцяг Нідэрландаў Аякс трэнер
Міжнародныя медалі
Чэмпіянаты Еўропы
Бронза Швецыя 1992(руск.) бел.
Бронза Бельгія/Нідэрланды 2000(руск.) бел.

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў

** Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў
афіцыйных матчах

Дэ́ніс Ні́калас Мары́я Бергка́мп (нідэрл.: Dennis Nicolaas Maria Bergkamp, [ˈdɛnɪs ˈbɛrχkɑmp]; нарадзіўся 10 мая 1969, Амстэрдам) — нідэрландскі футбаліст, пазней футбольны трэнер. Спачатку гуляў на пазіцыі паўабаронцы, але потым стаў гуляць асноўнага нападніка, потым перакваліфікоўваўся ў адцягненага форварда. Былы галандскі футбаліст Ян Мюлдэр сказаў, што Дэніс «самы тэхнічны галандзец» у гісторыі[3]. Яго былы партнёр Цьеры Анры сказаў, што Бергкамп — «нападнік мары»[4].

Дэніс дэбютаваў за «Аякс» у 1986 годзе. У 1993 годзе ён перайшоў у «Інтэр». Там Бергкамп прабыў усяго 2 сезоны, а потым перайшоў у «Арсенал», у якім некалькі раз стаў чэмпіёнам Англіі і выйграваў кубак гэтай краіны. У нацыянальнай зборнай ён дэбютаваў у 1990 годзе і гуляў у ёй 10 гадоў. Ён застаецца трэцім па колькасці галоў за нацыянальную зборную. Прафесійную кар'еру завяршыў у 2006 годзе.

Бергкамп быў улучаны ў спіс 125 лепшых ігракоў, створаны Пеле. Таксама ён лічыцца адным з лепшых ігракоў у гісторыі чэмпіянату Англіі. У 2007 годзе Бергкамп быў улучаны ў Залу славы англійскага футбола(руск.) бел., стаўшы такім чынам першым і пакуль што адзіным нідэрландскім футбалістам, які ганараваўся такога.

Раннія гады[правіць | правіць зыходнік]

Бергкамп нарадзіўся ў Амстэрдаме. Ён быў наймалодшым з 4 дзяцей[5][6]. Рос у рабочым прыгарадзе Амстэрдама ў сям'і сярэдняга класа[6]. Яго бацька быў электрыкам, а таксама гуляў у аматарскіх лігах[7]. Бергкамп названы ў гонар Дэніса Лоу(руск.) бел.[7]. Дадатковая літара «Н» з'явілася з-за падабенства вымаўлення імя Denis з жаночым імем Denise[8]. Бергкамп быў выхаваны як каталік і часта ў дзяцінстве хадзіў з сям'ёй у царкву[9]. У 12 гадоў Дэніса заўважыў «Аякс» і ён стаў трэнавацца ў яго акадэміі[10], да гэтага, ён выступаў за каманду «Вілскрахт/СНЛ»[11] і нават гуляў супраць сваёй будучай каманды[12].

Кар'ера футбаліста[правіць | правіць зыходнік]

«Аякс»[правіць | правіць зыходнік]

Бергкамп у «Аяксе».

Бергкамп быў выхаваны ў моладзевай сістэме «Аякса» і пачаў свае выступы за клуб у 17 гадоў[6]. Трэнер клуба Ёхан Кройф упершыню паставіў яго ў склад 14 снежня 1986 года ў матчы супраць «Роды»(бел. (тар.)) бел.. Гульня скончылася з рахункам 2:0 на карысць «Аякса»[13]. Бергкамп забіў свой першы гол за клуб 22 лютага 1987 года ў матчы супраць «Харлема»(руск.) бел.. «Аякс» выйграў 6:0[14]. Ён згуляў 23 матчы ў сезоне 1986/1987. Таксама ў тым сезоне Бергкамп дэбютаваў на міжнароднай арэне ў матчы супраць «Мальмё» ў Кубку ўладальнікаў Кубкаў[6]. «Аякс» выйграў гэты турнір, перамогшы ў фінале «Лакаматыў»(руск.) бел. з Лейпцыга[15].

У наступных сезонах Бергкамп зацвердзіўся ў якасці іграка асноўнага складу. З 1989 па 1992 год «Аякс» выйграў 4 тытулы. Бергкамп забіў 29 галоў у 36 гульнях у сезоне 1990/1991. У 1992 годзе «Аякс» выйграў Кубак УЕФА(руск.) бел., перамогшы ў фінале «Тарына». Потым — кубак краіны(руск.) бел., перамогшы ў фінале «Херэнвен»(бел. (тар.)) бел.[16][17]. Бергкамп быў лепшым бамбардзірам у чэмпіянаце Нідэрландаў з 1991 па 1993 год, а таксама атрымліваў званне лепшага іграка года ў 1992 і 1993 гадах[18]. За всю карьеру в «Аяксе» он забил 122 гола в 239 матчах.

«Інтэр»[правіць | правіць зыходнік]

Бергкамп быў запатрабаваны на трансферным рынку. Трэнер «Аякса» Кройф параіў яму не выступаць за «Рэал Мадрыд», адну з зацікаўленых у ім камандаў[19]. Бергкамп хацеў гуляць у Італіі[20]. Ён лічыў Серыю А лепшай лігай свету і хацеў перайсці ў «Ювентус» ці «Інтэрнацыянале». 16 лютага 1993 года апошнія пагадзіліся купіць Бергкампа за 7,1 мільёнаў фунтаў[21].

Бергкамп дэбютаваў за «Інтэр» у матчы супраць «Рэджыны»(руск.) бел. 29 жніўня 1993 года[22], а забіў свой першы гол за клуб у гульні супраць «Крэманезэ»(англ.) бел. ў верасні 1993 года. Але яму было складана гуляць супраць італьянскіх абаронцаў, і ён забіў толькі 7 галоў у лізе. Гэта таксама было злучана з тым, што ў яго не было высакакласнага партнёра па атацы. Ён гуляў з Рубенам Сосай(руск.) бел. і Сальваторэ Скілачы(руск.) бел.[23]. У лютым 1994 года клуб звольніў трэнера Асвальда Баньёлі. Яго замяніў Джамп'ера Марыні[24]. «Інтэр» фінішаваў 13-м у серыі А, але выйграў Кубак УЕФА, перамогшы ў фінале «Зальцбург»[25]. Бергкамп стаў лепшым бамбардзірам гэтага спаборніцтва, а таксама аформіў хэт-трык у матчы супраць бухарэсцкага «Рапіда»(бел. (тар.)) бел.[26].

З пачаткам новага сезона кіраўніцтва «Інтэра» прызначыла новага трэнера, Атавіа Б'янкі(руск.) бел.. Бергкамп правёў сезон млява, галоўным чынам з-за чэмпіянату свету 1994 года. Яму атрымалася забіць пяць галоў у 26 матчах. Таксама ў яго склаліся дрэнныя адносіны з заўзятарамі[27]. Некаторыя італьянскія газеты таксама адзначалі яго дрэнную гульню. «Інтэр» скончыў сезон на шостым месцы ў лізе. Клуб не здолеў адстаяць Кубак УЕФА, «Інтэр» выбыў у першым раўндзе. У лютым 1995 года клуб купіў італьянскі бізнесмен Масіма Мараці, які нацэліўся на абнаўленне складу[28]. З-за куплі Маўрыцыа Ганца(руск.) бел. Бергкамп страціў месца ў складзе і захацеў пайсці[29].

«Арсенал»[правіць | правіць зыходнік]

Бергкамп у складзе «Арсенала».

У чэрвені 1995 года «Арсенал» набыў Бергкампа за 7,5 мільёнаў фунтаў[30]. Ён стаў першым іграком, падпісаным трэнерам Брусам Рыяхам(руск.) бел.[30]. Ён дэбютаваў за новы клуб у матчы супраць «Мідлсбра». Бергкамп доўга адаптаваўся ў Англіі і забіў свой першы гол толькі пасля 6 матчаў[31]. Гэта адбылося 23 верасня 1995 года ў матчы супраць «Саўтгемптана»[32]. За свой першы сезон у Англіі ён згуляў 33 матчы, забіўшы 11 галоў, і дапамог «Арсеналу» выйсці ў Кубак УЕФА[33].

Прызначэнне Арсена Венгера на пост трэнера «Арсенала» ў верасні 1996 года стала паваротным момантам у кар'еры Бергкампа[34]. Венгер выкарыстоўваў Бергкампа ў якасці цэнтральнага нападніка[35]. У тым сезоне Дэніс аддаў 13 галявых перадач. 24 лістапада Бергкамп забіў пераможны гол у браму «Тотэнхэма»[36]. 11 студзеня ў матчы супраць «Сандэрленда» Бергкамп атрымаў сваю першую чырвоную картку ў кар'еры[37]. «Арсенал» скончыў сезон на 3-м месцы[38].

У наступным сезоне Бергкамп дапамог «Арсеналу» выйграць чэмпіянат і кубак, нягледзячы на тое, што галоўным фаварытам быў «Манчэстэр Юнайтэд»[39][40]. Ён стаў лепшым бамбардзірам клуба з 22 галамі. У матчы супраць «Лестэр Сіці» ў пачатку сезона ён аформіў свой першы хэт-трык за «Арсенал»[41]. Трэці гол у тым матчы Бергкамп назваў самым прыгожым голам за «Арсенал»[42]. Трэнер «Лестэра» Марцін О'Ніл назваў гэты хэт-трык «лепшым хэт-трыкам, які ён бачыў»[43]. У чвэрцьфінале кубка Англіі супраць «Вест Хэм Юнайтэд» Бергкамп быў выдалены і прапусціў тры матчы з-за дыскваліфікацыі[44]. 29 красавіка 1998 года ён атрымаў траўму і выбыў да канца сезона. Па сканчэнню сезона ён быў прызнаны лепшым футбалістам чэмпіянату паводле версіі ПФА(руск.) бел. і АФЖ(руск.) бел.[45].

У сезоне 1998/1999 «Арсенал» не змог абараніць чэмпіёнства, прайграўшы ў апошнім туры будучаму пераможцу першасці «Манчэстэр Юнайтэд». У кубку Англіі «Арсенал» таксама прайграў у паўфінале «чырвоным д'яблам»[46]. Бергкамп забіў 16 галоў. У кубку Англіі Беркгамп біў пенальці ў кампенсаваны час у паўфінале, але яго ўдар парыраваў Петэр Шмейхель. У другім экстра-тайме Раян Гігз забіў пераможны гол[46][47][48].

Сезон 1999/2000 выклікаў расчараванне ў заўзятараў: клуб заняў 2-е месца ў чэмпіянаце і прайграў у фінале кубка УЕФА «Галатасараю» ў серыі пенальці[49]. У міжсезоннасць з «Арсенала» пайшлі Марк Овермарс(англ.) бел. і Эмануэль Пеці[50]. У 2000 годзе Бергкамп падоўжыў кантракт з «Арсеналам»[51]. Нягледзячы на тое, што «Арсенал» купіў некалькіх кваліфікаваных ігракоў, у сезоне 2000/2001 клуб таксама заняў 2-е месца[52]. Пасля з'яўлення Цьеры Анры і Сільвена Вільтора(англ.) бел. Бергкамп перастаў пастаянна з'яўляцца ў асноўным складзе[53].

Вы не можаце вінаваціць нікога і абаронцаў за гэты гол. Вы проста павінны прызнаць, што Бергкамп дзеяў хораша
Бобі Робсан(руск.) бел. пра гол Бергкампа ў браму «Ньюкасла»[54]

У сезоне 2001/2002 «Арсенал» зрабіў залаты дубль. У чэмпіянаце ён у перадапошнім туры перайграў «Манчэстэр Юнайтэд», а ў фінале Кубка Англіі выйграў у «Чэлсі»[55]. Бергкамп згуляў 33 матчы і забіў 15 галоў. 27 студзеня 2002 года ў чацвёртым раўндзе кубка ён атрымаў чырвоную картку[56] і быў дыскваліфікаваны на тры матчы (два ў лізе і адзін у кубку)[57]. Бергкамп апеляваў адносна гэтага рашэння, але беспаспяхова[58]. Ён выйшаў на поле толькі 3 сакавіка 2002 года ў матчы супраць «Ньюкасл Юнайтэд». У пачатку матча ён забіў прыгожы гол. Венгер назваў той гол неверагодным[59], дадаўшы: «Гэта быў не толькі прыгожы, але і важны гол»[59]. Пад канец сезона ён утварыў звязку з Фрэдзі Юнгбергам(руск.) бел.[60].

4 студзеня 2003 года ў кубку Англіі ён забіў свой соты гол за «Арсенал»[61][62]. У тым сезоне клубу не атрымалася захаваць чэмпіёнскі тытул, хоць у сакавіку ў яго быў адрыў ад пераследніка ў 8 ачкоў[63]. Ты не менш яны выйгралі кубак Англіі, перамогшы ў фінале «Саўтгемптан»[64]. 20 ліпеня 2003 года Бергкамп падоўжыў кантракт на год[65]. У сезоне 2003/2004 «Арсенал» вярнуў сабе чэмпіёнскі тытул і больш таго, стаў першай камандай за больш за 100 гадоў, якая прайшла ўвесь турнір без паражэнняў. У апошнім матчы сезона супраць «Лестэр Сіці» Бергкамп аддаў галявы пас на Патрыка Віейра, той абыйшоў брамніка і забіў пераможны гол[66], матч скончыўся з лікам 2:1. Тая каманда была названа непераможнай[66]. Але ў Еўропе «Арсенал» не змог дамагчыся поспеху. Каманда прайграла ў 1/4 фіналу «Чэлсі»[67], нягледзячы на тое, што перад гэтым каманды тройчы сустракаліся ва ўнутраных спаборніцтвах, і пераможцам нязменна заставаўся «Арсенал». Пад канец сезона «Арсенал» падоўжыў кантракт з Бергкампам[68].

У сезоне 2004/2005 Бергкамп згуляў у 29 матчах «Арсенала». Каманда заняла другое месца, адстаўшы ад «Чэлсі» на 12 ачкоў. 22 жніўня 2004 года ў матчы супраць «Мідлсбра» Бергкамп выйшаў на поле ў якасці капітана[69]. 19 лютага 2005 у матчы кубка Англіі супраць «Шэфілд Юнайтэд»(руск.) бел. яму паказалі непасрэдную чырвоную картку[70]. З-за гэтага ён прапусціў тры матчы ў чэмпіянаце[71]. У апошнім матчы сезона супраць «Эвертана» Бергкамп стаў іграком матча[72]. Заўзятары хацелі, каб Бергкамп падоўжыў кантракт на год[73]. Пасля фінальнага матча кубка Англіі, у якім у серыі пенальці «Арсенал» перамог «Манчэстэр Юнайтэд», ён падоўжыў кантракт[74].

У апошнім сезоне Бергкампа «Арсенал» заняў 4-е месца[75]. У матчы першага тура Лігі чэмпіёнаў ён забіў гол, выйдучы на замену[76]. Паядынак супраць «Вест Бромвіч Альбіёна», які адбыўся 15 красавіка 2006, быў прысвечаны Бергкампу[77]. Фанатам, якія прышлі на «Хайберы»(бел. (тар.)) бел., падарылі футболкі Бергкампа[77]. У другім тайме ён выйшаў на замену і на 89-й хвіліне забіў гол — апошні ў кар'еры[78]. 7 мая Дэніс узяў удзел у таварыскім футбольным матчы, згуляным на «Хайберы»[75], гэта гульня стала апошняй у яго кар'еры. Бергкамп застаўся на лаўцы запасных у фінале Лігі чэмпіёнаў супраць «Барселоны»[79].

22 ліпеня 2006 года Бергкамп згуляў свой развітальны матч, у якім «Арсенал» сустракаўся з яго былым клубам, «Аяксам». Старт матча даў розыгрыш мяча з удзелам Бергкампа, яго бацькі і сына. У першым тайме гулялі дзейныя ігракі клубаў (на баку «Аякса» ўзяў удзел будучы капітан «Арсенала» Томас Вермален), а ў другім — іх легенды. Прыкладам, за «Арсенал»: Райт(руск.) бел., Віейра, Овермарс, Пеці і Дэвід Сімэн(руск.) бел., а за «Аякс»: Марка ван Бастэн, Дані Блінд(руск.) бел., Ёхан Кройф, Франк(руск.) бел. і Рональд(руск.) бел. дэ Буры. «Арсенал» выйграў матч з рахункам 2:1 дзякуючы галам Анры і Нванква Кану(руск.) бел.. Клас-Ян Хюнтэлар, які забіў першы гол у матчы, стаў першым іграком, які забіў на новым стадыёне «Арсенала» «Эмірэйтс»[80].

Нацыянальная зборная[правіць | правіць зыходнік]

Моладзевая[правіць | правіць зыходнік]

Кар'ера ў моладзевай зборнай у Бергкампа працягвалася ўсяго 1 год. Ён дэбютаваў у матчы супраць моладзевай зборнай СССР(руск.) бел. 21 сакавіка 1989 года. Матч скончыўся з рахункам 1:0 у карысць СССР[81]. У кваліфікацыі да Еўра-1990 ён згуляў свой апошні матч за «маладзёжку» супраць зборнай Ісландыі(англ.) бел., Нідэрланды прайгралі з рахункам 3:2. У сваёй групе каманда Бергкампа заняла трэцяе месца, усяго на адно ачко абыйдучы Фінляндыю(англ.) бел., групу выйграла зборная ФРГ(англ.) бел..

Асноўная[правіць | правіць зыходнік]

Бергкамп перад матчам Еўра-1996 супраць Шатландыі.
Бергкамп размінаецца.

Бергкамп дэбютаваў у зборнай Нідэрландаў у матчы супраць Італіі 26 верасня 1990 года, калі ён выйшаў на замену замест Франка дэ Бура[82]. Ён забіў свой першы гол за зборную ў матчы супраць зборнай Грэцыі 21 лістапада 1990 года[83]. Бергкамп паехаў са зборнай на Еўра-1992, дзе забіў тры галы і стаў лепшым бамбардзірам. Зборная Нідэрландаў выляцела ў паўфінале, прайграўшы будучым пераможцам турніру Даніі[84]. У кваліфікацыі да чэмпіянату свету 1994 года Бергкамп забіў 5 галоў і быў улучаны ў склад на фінальную частку турніру. На групавой стадыі мундыяля ён забіў гол у браму зборнай Марока(руск.) бел., а таксама ў 1/8 фіналу — Ірландыі. У 1/4 фіналу ён забіў свой трэці гол на турніры Бразіліі, але каманда прайграла з лікам 2:3[85]. На Еўра-1996 Бергкамп забіў адзін гол у браму каманды Швейцарыі падчас групавога этапу, а таксама аддаў галявую перадачу на Патрыка Клюйверта(руск.) бел. ў матчы супраць Англіі[86][87]. Зборная Нідэрландаў выляцела ў 1/4 фіналу, прайграўшы па пенальці зборнай Францыі[88].

9 лістапада 1996 года ў матчы супраць Уэльса Бергкамп аформіў свой першы хет-трык за зборную[89]. Нідэрланды занялі першае месца ў сваёй групе і выйшлі на мундыяль 1998 года. Дэніс забіў тры галы за турнір, у тым ліку адзін з самых прыгожых галоў чэмпіянату ў матчы супраць Аргенціны; Франк дэ Бур зрабіў на яго доўгую перадачу, ён двума дотыкамі абгуляў Раберта Аялу(руск.) бел. і прыцэльна ўдарыў у дальні вугал[90]. Гэты гол Бергкамп ахрысціў як «лепшы ў кар'еры»[91]. Таксама гэты мяч дазволіў яму абагнаць Фаса Вілкеса(англ.) бел. па колькасці галоў за зборную[92]. У паўфінале Нідэрланды прайгралі па пенальці зборнай Бразіліі[20][93]. Бергкамп увайшоў у сімвалічную зборную чэмпіянату свету[94].

9 кастрычніка 1999 года ў матчы супраць Бразіліі Бергкамп забіў свой апошні гол за зборную[95]. Паколькі Нідэрланды былі краінай-гаспадыняй Еўра-2000, ім не трэба было праходзіць кваліфікацыю і яны лічыліся галоўнымі фаварытамі[96]. У паўфінале галандцы прайгралі Італіі[97]. Пасля паразы Бергкамп абвясціў пра свой сыход са зборнай, вырашыўшы засяродзіцца на сваёй клубнай кар'еры[98]. У чэрвені 2003 года Патрык Клюйверт абагнаў Бергкампа ў спісе лепшых бамбардзіраў зборнай за ўсю гісторыю нацыянальнай каманды[99].

Матчы Бергкампа за моладзевую зборную Нідэрландаў[правіць | правіць зыходнік]

Матчы Бергкампа за зборную Нідэрландаў[правіць | правіць зыходнік]

Трэнерская кар'ера[правіць | правіць зыходнік]

Пасля сыходу з футбола Бергкамп настойваў, што не будзе трэнерам. Ён адхіліў прапанову «Арсенала» стаць іх скаўтам, сказаўшы, што ён хоча больш часу праводзіць з сям'ёй[100]. Тым не менш Бергкамп прайшоў курс трэнерскай падрыхтоўкі для былых нідэрландскіх футбалістаў[101][102]. Паколькі Бергкамп панічна баяўся лётаць на самалёце, яму дазволілі навучацца пад кіраўніцтвам Арсена Венгера замест таго, каб наведваць урокі ў Зейсце[103]. Пасля завяршэння гэтых курсаў ён стаў памагатым Ёхана Нескенса у другой зборнай Нідэрландаў[104]. Бергкамп вярнуўся ў «Аякс», каб трэнаваць дзіцячыя і юніёрскія каманды. Пасля прызначэння Франка дэ Бура на пост галоўнага трэнера «аяксідаў» Бергкамп стаў памагатым трэнера юнацкай каманды[105].

У жніўні 2011 года Бергкамп стаў асістэнтам дэ Бура[106].

Статыстыка выступаў[правіць | правіць зыходнік]

Клубная статыстыка[правіць | правіць зыходнік]

Клуб Сезон Ліга Кубак Еўракубкі Усяго
Гульні Галы Гульні Галы Гульні Галы Гульні Галы
Сцяг Нідэрландаў Аякс 1986/1987(руск.) бел. 14 2 5 0 4 0 23 2
1987/1988(руск.) бел. 25 5 1 0 6 1 32 6
1988/1989(руск.) бел. 30 13 3 3 1 0 34 16
1989/1990(руск.) бел. 25 8 2 1 1 0 28 9
1990/1991(руск.) бел. 33 25 3 1 - - 36 29
1991/1992(руск.) бел. 30 24 3 0 11 6 44 30
1992/1993(руск.) бел. 28 26 4 4 8 3 40 33
Усяго 185 103 21 9 31 10 237 122
Сцяг Італіі Інтэрнацыянале 1993/1994(руск.) бел. 31 8 13 9 11 8 55 25
1994/1995(руск.) бел. 21 3 3 1 2 1 26 5
Усяго 52 11 16 10 13 9 81 30
Сцяг Англіі Арсенал 1995/1996(руск.) бел. 33 11 8 5 - - 41 16
1996/1997(руск.) бел. 29 12 4 2 1 0 34 14
1997/1998(руск.) бел. 28 16 11 5 1 1 40 22
1998/1999(руск.) бел. 29 12 8 3 3 1 40 16
1999/2000(руск.) бел. 28 6 0 0 11 4 39 10
2000/2001(руск.) бел. 25 3 5 1 5 1 35 5
2001/2002(руск.) бел. 33 9 6 2 7 3 46 14
2002/2003(руск.) бел. 29 4 7 1 5 2 41 7
2003/2004(руск.) бел. 28 4 4 1 6 0 38 5
2004/2005(руск.) бел. 29 8 5 0 4 0 38 8
2005/2006(руск.) бел. 24 2 3 0 4 1 31 3
Усяго 312 87 61 20 47 13 425 120
Усяго за кар'еру 552 201 98 39 91 32 741 272

Выступы за зборную[правіць | правіць зыходнік]

Зборная Год Адборачныя матчы ЧЕ Фінальныя матчы ЧЕ Адборачныя матчы ЧС Фінальныя матчы ЧС Таварыскія матчы Усяго
Гульні Галы Гульні Галы Гульні Галы Гульні Галы Гульні Галы Гульні Галы
Нідэрланды 1990 3 3 - - - - - - 1 0 4 1
1991 4 1 - - - - - - 1 1 5 2
1992 - - 4 3 2 1 - - 5 3 10 7
1993 - - - - 6 4 - - 2 1 8 4
1994 1 0 - - - - 5 3 5 3 11 6
1995 4 1 - - - - - - 1 0 5 1
1996 - - 4 1 2 4 - - 4 1 8 2
1997 - - - - 4 3 - - 1 1 5 4
1998 - - - - - - 7 3 2 0 9 3
1999 - - - - - - - - 5 1 6 1
2000 - - 5 0 - - - - 3 0 8 0
Усяго за кар'еру 11 5 13 4 14 12 12 6 30 11 79 37

Асабісае жыццё[правіць | правіць зыходнік]

Статуя Дэніса Бергкампа перад стадыёнам «Эмірэйтс».

Бергкамп жанаты з Хенрытай Розендаль. Яны пажаніліся 16 чэрвеня 1993 года[107][108]. У пары чацвёра дзяцей: Эстэль Дэбора, Дэніс Мітчэл, Ясмін Наомі і Шафран Рыта[108][109][110]. Яго пляменнік Роланд Бергкамп(руск.) бел. у наш час гуляе за «Спарту»(руск.) бел.[111]. Падчас гульні за «Арсенал» Бергкамп навучаўся ва ўніверсітэце Бата машынабудаванню і атрымаў статус бакалаўра[112].

Яго лепшы сябар — Марк Овермарс, з якім ён гуляў у «Арсенале». Часам Марка нават крытыкавалі за тое, што ён увесь час пасуе толькі на Бергкампа[113].

Аэрафобія[правіць | правіць зыходнік]

Мянушка «Нелятучы галандзец» Бергкамп атрымаў з-за боязі лётаць. У 1989 годзе ў авіякатастрофе(англ.) бел. загінуў блізкі сябар Бергкампа Вірджэл Юманкхан. Сам Дэніс толькі выпадкова не аказаўся на гэтым рэйсе. Хоць ён не адчуваў дыскамфорту ад знаходжання на борце самалёта, усё змянілася ў 1994 годзе, калі зборная Нідэрландаў ляцела ў ЗША для таго, каб узяць удзел у чэмпіянаце свету. Журналіст, які ляцеў разам з камандай, пажартаваў, што ў яго ў торбе бомба[114], Бергкамп адмовіўся лётаць на самалётах[115], яму надавалася псіхалагічная дапамога.

" У мяне ёсць гэта праблема, і я павінен жыць з гэтым. Я не магу нічога з гэтым зрабіць, праблема ў псіхалогіі, і я не магу гэта вытлумачыць. Я не лётаў на самалёце цягам двух гадоў. Футбольная федэрацыя Нідэрландаў і «Арсенал» з разуменнем ставіцца да гэтага. Мне патрэбна псіхалагічная дапамога. Я не магу лётаць. У мяне паніка. Яна пачынаецца яшчэ за дзень да лёту.[115] "

З-за гэтага «Арсенал» і зборная Нідэрландаў часта на выязных матчах абыходзіліся без яго. У некаторых выпадках Бергкамп падарожнічаў на аўтамабілі ці аўтобусе, але моцна стамляўся ў дарозе[114]. У лютым 2001 перад матчам з ліёнскім «Алімпікам» Арсен Венгер прызнаў, што вандраванні Бергкампа на цягніку і машыне выклікаюць яго турботу з-за таго негатыўнага эфекту, які яны аказваюць[116].

Стыль гульні[правіць | правіць зыходнік]

У акадэміі «Аякса» Бергкамп выхоўваўся ў духу татальнага футбола(англ.) бел.. Там ён паспеў паспрабаваць сябе на ўсіх пазіцыях, апроч брамніка, і за кошт гэтага Бергкамп навучыўся лепш праходзіць абаронцаў[6]. У гэтай акадэміі ўсе ўзроставыя групы гулялі па схеме 4-3-3, якая дазваляла ігракам бязбольна змяняць пазіцыю на больш атакоўную. Напачатку кар'еры ён тры гады гуляў на правым флангу, перш чым перайсці ў цэнтр нападу. У «Інтэры» ён гуляў цэнтральнага нападніка, але не змог наладзіць адносіны з партнёрам Рубенам Сосай і пазней зваў яго эгаістам[6]. Калі Бергкамп далучыўся да «Арсенала», ён стаў гуляць у звязку з Іянам Райтам, а пазней з Нікаля Анелька і Цьеры Анры. Прыход Овермарса ў якасці асістэнта дапамог яму ў сезоне 1997/1998 забіць 7 галоў у 7 матчах[117]. Гэтак жа было з Фрэдзі Юнбергам у сезоне 2001/2002[60].

На працягу гульнявой кар'еры Бергкампа звалі «несумленным» і «брудным» іграком, хоць яго трэнер Арсен Венгер аспрэчваў гэта[118][119][120]. У інтэрв'ю «The Times» у 2004 годзе ён сказаў, што ў футболе трэба быць псіхалагічна вытрыманым і не весціся на грубіянства і правакацыі з боку саперніка, дадзены ўрок Дэніс засвоіў падчас выступу за «Інтэр»[6]. Пра сваю агрэсію Бергкамп казаў, што яна выходзіць з расчаравання[6].

" Бергкамп мае патрэбу ў мінімальнай колькасці дотыкаў, каб забіць. Часам яму трэба толькі адзін, калі іншым трэба два ці тры.[121]
Арсен Венгер
"

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Камандныя[правіць | правіць зыходнік]

Сцяг Нідэрландаў «Аякс»

Сцяг Італіі «Інтэрнацыянале»

Сцяг Англіі «Арсенал»

Асабістыя[правіць | правіць зыходнік]

Бергкамп атрымаў шмат узнагарод падчас сваёй гульнявой кар'еры. Ён двойчы фінішаваў на трэцім месцы ў конкурсе Ігрок года ФІФА і быў занесены Пеле ў спіс ФІФА 100[122]. У 1991 і 1992 гадах Бергкамп быў лепшым іграком чэмпіянату Нідэрландаў, а таксама з сезона 1990/1991 па сезон 1992/1993 быў лепшым бамбардзірам турніру. У сезоне 1997/1998 ён быў названы футбалістам года паводле версіі як ПФА, так і АФЖ, і ўвайшоў у каманду года[123]. У зборнай Бергкамп стаў лепшым бамбардзірам Еўра-1992 і быў занесены ў сімвалічную зборную чэмпіянату свету 1998 года.

У красавіку 2007 года Бергкамп быў занесены ў залу славы англійскага футбола[124], а таксама быў на другім месцы ў спісе лепшых ігракоў «Арсенала» за ўсю гісторыю[125]. У 2013 годзе ў гонар Дэніса была ўзведзена статуя[126]. Вось поўны спіс яго ўзнагарод:

Трэнерскія[правіць | правіць зыходнік]

У якасці асістэнта галоўнага трэнера

Сцяг Нідэрландаў «Аякс»

Заўвагі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Hugman, p. 57
  2. 2,0 2,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #1045947318 // общий нормативный контроль — 2012—2016.
  3. Kuper, Simon. No more walking in a 'Burgcamp' Wonderland (28 April 2006). Праверана 29 красавіка 2012.
  4. Coleman, Nick. There was only one Dennis Bergkamp (22 July 2006). Праверана 13 снежня 2011.
  5. Maas, J.G.. Op een mooie zondagmorgen (гал.) , Geuzenmiddenmeer (22 August 2006). Праверана 28 красавіка 2012.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 6,7 Lovejoy, Joe. The Big Interview: Dennis Bergkamp (14 November 2004). Праверана 28 красавіка 2012.
  7. 7,0 7,1 Dennis is worth wait in gold; The FA Cup quarter-finals: Bergkamp has not played too often, but he's still producing masterpieces (8 March 2002). Праверана 28 красавіка 2012.
  8. Dennis Bergkamp factfile. Sporting Life (2002-12-19). Праверана 28 красавіка 2012.
  9. Harris, Harry. Dennis is worth wait in gold; The FA Cup quarter-finals: Bergkamp has not played too often, but he's still producing masterpieces (2 January 1998). Праверана 1 мая 2012.
  10. Dennis Bergkamp (англ.) . talkfootball.co.uk. Архівавана з першакрыніцы 24 чэрвеня 2013. Праверана 21 чэрвеня 2013.
  11. Introductie. (гал.) . geumid.nl. Архівавана з першакрыніцы 30 чэрвеня 2013. Праверана 25 чэрвеня 2013.
  12. DENNIS BERGKAMP “IK BESEF DAT IK MIJN TALENT GEKREGEN HEB”. (гал.) . coenverbraak.nl. Архівавана з першакрыніцы 30 чэрвеня 2013. Праверана 25 чэрвеня 2013.
  13. Ajax 2–0 Roda JC (гал.) , Voetbal International . Праверана 28 красавіка 2012.
  14. Ajax 6–0 Haarlem (гал.) , Voetbal International . Праверана 3 мая 2012.
  15. 1986/87: Ajax revive their traditions , UEFA.com, Union of European Football Associations (1 June 1987). Праверана 14 сакавіка 2012.
  16. 1991/92: Ajax complete clean sweep , UEFA.com, Union of European Football Associations . Праверана 11 мая 2012.
  17. Ajax – sc Heerenveen. sc-heerenveen.nl. SC Heerenveen. Архівавана з першакрыніцы 11 мая 2013. Праверана 11 мая 2012.
  18. Deze week ... 17 jaar geleden (гал.) , Ajax.nl (11 February 2009). Праверана 11 мая 2012.
  19. Carbonell, Rafael. Cruyff: "¿Qué va a hacer Bergkamp en el Real Madrid?" (ісп.)  (2 January 1993). Праверана 12 снежня 2011.
  20. 20,0 20,1 Dennis Bergkamp – One-on-One – Interviews. FourFourTwo. Архівавана з першакрыніцы 11 мая 2013. Праверана 12 снежня 2011.
  21. Haylett, Trever. Football: Bergkamp joins Inter for 7.1m pounds (16 February 1993). Праверана 12 снежня 2011.
  22. Giancarlo, Padovan. Jonk e Toto' fanno ridere l' Inter (італ.) , Corriere della Sera(руск.) бел. (30 August 1993). Праверана 13 снежня 2011.
  23. Winter, Henry. Football: Wright faces charge: FA awaits linesman's decision (23 November 1993). Праверана 14 снежня 2011.
  24. Inter sack coach Bagnoli , New Straits Times(руск.) бел. (9 February 1994). Праверана 14 снежня 2011.
  25. 1993/94: Inter reclaim UEFA Cup. UEFA.com (1994-06-01). Архівавана з першакрыніцы 11 мая 2013. Праверана 13 снежня 2011.
  26. Gherarducci, Mario. Bergkamp Baggio, magie da 10 (італ.)  (17 September 1993). Праверана 14 снежня 2011.
  27. Winner, David. Unravelling the enigma that is Dennis Bergkamp (21 June 1995). Праверана 14 снежня 2011.
  28. Marrese, Emilio. 1995, Moratti compra l'Inter (італ.) , Corriere dello Sport (18 February 2011). Праверана 14 снежня 2011.
  29. Ganz, il primo colpo di Moratti (італ.)  (29 March 1995). Праверана 14 снежня 2011.
  30. 30,0 30,1 Shaw, Phil. Rioch signs Bergkamp to signal new era (21 June 1995). Праверана 9 снежня 2011.
  31. Games played by Dennis Bergkamp in 1995/1996. Soccerbase. Архівавана з першакрыніцы 13 мая 2013. Праверана 10 мая 2013.
  32. Houston, Bob. Dennis finds his menace , The Independent (24 September 1995). Праверана 9 снежня 2011.
  33. Bergkamp honoured by PFA , BBC News, BBC (6 April 1998). Праверана 11 снежня 2011.
  34. Lawrence, Amy. On a higher plane (25 April 2004). Праверана 13 снежня 2011.
  35. Smith, Alan. The brilliance of Bergkamp (18 September 2007). Праверана 24 мая 2013.
  36. Haylett, Trever. Football: Bergkamp and Adams break spirited Spurs (25 November 1996). Праверана 10 снежня 2011.
  37. Turnbull, Simon. Grim for grizzly Adams , The Independent (12 January 1997). Праверана 10 снежня 2011.
  38. Shaw, Phil. Football: Three Gunner salute for Baseball Ground (12 May 1997). Праверана 10 снежня 2011.
  39. Title run-in: United steel or Arsenal grit? , BBC News, BBC (30 April 1998). Праверана 12 снежня 2011.
  40. Stammers, Steve. Wenger's sandcastle under siege , Evening Standard (5 November 2001). Праверана 12 снежня 2011.
  41. Shaw, Phil. Football: Wright faces more FA action (28 August 1997). Праверана 10 снежня 2011.
  42. GGG4: Bergkamp v Leicester City, 1997. Arsenal.com (2009-07-28). Архівавана з першакрыніцы 25 мая 2013. Праверана 11 снежня 2011.
  43. Palmer (2008), p. 73.
  44. Arsenal and Sheffield United through on penalties , BBC News, BBC (18 March 1998). Праверана 11 снежня 2011.
  45. Chesshyre, Tom. Bergkamp sends Arsenal into Europe (6 May 1996). Праверана 9 снежня 2011.
  46. 46,0 46,1 Thorpe, Martin. Schmeichel takes flight as Giggs strips Arsenal bare (15 April 1999). Праверана 11 снежня 2011.
  47. Carter, Jon. The FA Cup's Greatest Goals , ESPN Soccernet (11 March 2011). Праверана 11 снежня 2011.
  48. Giggs' goal is greatest FA Cup moment (15 May 2003). Праверана 11 снежня 2011.
  49. Penalty heartbreak for Arsenal , BBC News, BBC (17 May 2000). Праверана 11 снежня 2011.
  50. Bergkamp future still uncertain , BBC Sport, BBC (21 September 2000). Праверана 11 снежня 2011.
  51. Bergkamp and Parlour agree deals , BBC Sport, BBC (28 December 2000). Праверана 11 снежня 2011.
  52. Arsenal outgun Leeds , BBC Sport, BBC (5 May 2001). Праверана 11 снежня 2011.
  53. Wilson, Paul. Owen spikes the Gunners , The Guardian (13 May 2001). Праверана 11 снежня 2011.
  54. Smith, Alan. The brilliance of Bergkamp , The Daily Telegraph (18 September 2007). Праверана 10 снежня 2011.
  55. Winter, Henry. Simply champion, Arsenal (8 May 2002). Праверана 12 снежня 2011.
  56. Sweet revenge for Arsenal , BBC Sport, BBC (27 January 2002). Праверана 11 снежня 2011.
  57. Wallace, Sam. Arsenal hit by Bergkamp ban , Daily Telegraph (4 February 2002). Праверана 12 снежня 2011.
  58. Bergkamp appeal turned down , The Football Association (4 February 2002). Праверана 17 ліпеня 2012.
  59. 59,0 59,1 Wallace, Sam. Newcastle laid bare by Bergkamp (3 March 2002). Праверана 12 снежня 2011.
  60. 60,0 60,1 Ley, John. Ljungberg has will to win (3 May 2002). Праверана 12 снежня 2011.
  61. Arsenal end Oxford dream , BBC Sport, BBC (4 January 2003). Праверана 12 снежня 2011.
  62. Bergkamp reaches milestone , BBC Sport, BBC (4 January 2003). Праверана 12 снежня 2011.
  63. Ten weeks that turned the title , BBC Sport, BBC (4 May 2003). Праверана 12 снежня 2011.
  64. Wilson, Paul. Pires aim is true for muted Gunners , The Guardian (18 May 2003). Праверана 12 снежня 2011.
  65. Bergkamp signs new deal , BBC Sport, BBC (20 July 2003). Праверана 12 снежня 2011.
  66. 66,0 66,1 Barclay, Patrick. Arsenal join the Invincibles (16 May 2004). Праверана 13 снежня 2011.
  67. Arsenal 1–2 Chelsea , BBC Sport, BBC (6 April 2004). Праверана 13 снежня 2011.
  68. Bergkamp agrees new deal , BBC Sport, BBC (12 May 2004). Праверана 13 снежня 2011.
  69. McCarra, Kevin. Gunners have all the answers to biggest test , The Guardian (23 August 2004). Праверана 13 снежня 2011.
  70. Arsenal 1–1 Sheff Utd , BBC Sport, BBC (19 February 2005). Праверана 13 снежня 2011.
  71. Bergkamp loses red card appeal , Evening Standard (23 February 2005). Праверана 13 снежня 2011.
  72. Brodkin, Jon. Rampant Gunners in seventh heaven , The Guardian (12 May 2005). Праверана 13 снежня 2011.
  73. Bergkamp made to wait on new deal , BBC Sport, BBC (12 May 2005). Праверана 13 снежня 2011.
  74. Bergkamp set to stay at Arsenal , BBC Sport, BBC (21 May 2005). Праверана 13 снежня 2011.
  75. 75,0 75,1 Arsenal 4–2 Wigan , BBC Sport, BBC (7 May 2006). Праверана 13 снежня 2011.
  76. Winter, Henry. Bergkamp just beats clock (15 September 2005). Праверана 13 снежня 2011.
  77. 77,0 77,1 Turn Highbury orange for Dennis Bergkamp Day!. Arsenal.com (2006-04-03). Архівавана з першакрыніцы 8 чэрвеня 2013. Праверана 13 снежня 2011.
  78. Arsenal 3–1 West Brom , BBC Sport, BBC (15 April 2006). Праверана 13 снежня 2011.
  79. Barcelona 2–1 Arsenal , BBC Sport, BBC (17 May 2006). Праверана 13 снежня 2011.
  80. Match Report: Bergkamp Testimonial. Arsenal.com. Архівавана з першакрыніцы 22 жніўня 2006. Праверана 27 ліпеня 2006.
  81. Хромцев Алексей СССР - Голандия (руская). russia-matches.ucoz.ru. Архівавана з першакрыніцы 30 чэрвеня 2013. Праверана 25 чэрвеня 2013.
  82. Cronaca della partita – Italia – Olanda, 26.09.1990. Transfermarket.it. Архівавана з першакрыніцы 9 чэрвеня 2013. Праверана 18 сакавіка 2012.
  83. Uefa Euro 1992 – History – Netherlands–Greece , UEFA.com, Union of European Football Associations . Праверана 2 мая 2012.
  84. Schmeichel helps Denmark down Netherlands , UEFA.com, Union of European Football Associations (5 October 2003). Праверана 30 красавіка 2012.
  85. Brazil end Oranje's American dream , FIFA.com, Fédération Internationale de Football Association . Праверана 30 красавіка 2012.
  86. Second-half surge sends Netherlands top , UEFA.com, Union of European Football Associations (6 October 2003). Праверана 1 мая 2012.
  87. Moore, Glenn. England's night of rapture (19 June 1996). Праверана 30 красавіка 2012.
  88. Karel, Stokkermans European Championship 1996. Архівавана з першакрыніцы 9 чэрвеня 2013. Праверана 30 красавіка 2012.
  89. Haylett, Trever. Bergkamp admits to flying phobia (10 November 1996). Праверана 30 красавіка 2012.
  90. Netherlands – Argentina. FIFA.com. Архівавана з першакрыніцы 10 чэрвеня 2013. Праверана 27 красавіка 2010.
  91. Logoyoutube2011favicon.svg Bergkamp vs Argentina 1998 - The goal that shook the world Відэа на YouTube
  92. Vecsey, George. Dutch inspired by Bergkamp's improvisation (6 July 1998). Праверана 30 красавіка 2012.
  93. Vecsey, George. WORLD CUP '98; Doing a Little Dance, Taffarel Guides Brazil Into Final (8 July 1998). Праверана 30 красавіка 2012.
  94. Сімвалічная зборная чэмпіянату свету 1998 года ў Францыі. kanonir.com. Архівавана з першакрыніцы 16 ліпеня 2013. Праверана 10 ліпеня 2013.
  95. Driessen, Valentijn. Bogarde uitblinker tegen Brazilië (гал.)  (11 October 1999). Праверана 1 мая 2012.
  96. Can Holland improve and win Euro 2000? , BBC Sport, BBC (11 June 2000). Праверана 1 мая 2012.
  97. Italy through on penalties , BBC Sport, BBC (29 June 2000). Праверана 1 мая 2012.
  98. Staniforth, Tommy. Blow for Dutch as Bergkamp decides on retirement (11 August 2000). Праверана 30 красавіка 2012.
  99. Kluivert milestone (8 June 2003). Праверана 1 мая 2012.
  100. Sportsweek, 06/12/2009 , BBC Radio 5 Live, BBC (6 December 2009). Праверана 30 красавіка 2012.
  101. Jacob, Gary. Dennis Bergkamp ends two-year exile from game (10 April 2008). Праверана 10 красавіка 2008.
  102. Bergkamp offered Ajax post , Sky Sports (15 April 2008). Праверана 16 красавіка 2008.
  103. Dennis Bergkamp ends two-year exile from game , timesonline.co.uk (10 April 2008). Праверана 11 ліпеня 2013.
  104. Neeskens to lead Netherlands B team , UEFA.com, Union of European Football Associations (25 October 2008). Праверана 1 мая 2012.
  105. Updates to youth teams' training staff , Ajax.nl (4 January 2011). Праверана 30 красавіка 2012.
  106. Arsenal legend Dennis Bergkamp named Ajax assistant alongside Frank de Boer (28 June 2011). Праверана 30 красавіка 2012.
  107. Bastiaanse, Arthur. Historisch Archief Community (гал.) , Algemeen Nederlands Persbureau (16 June 1993). Праверана 15 снежня 2011.
  108. 108,0 108,1 Cass, Simon. Bergkamp broke the mould for foreigners (22 July 2006). Праверана 15 снежня 2011.
  109. Bergkamp's treasure tops all his goals (12 September 1998). Праверана 15 снежня 2011.
  110. Dennis omarmd in zijn eigen wonderland (гал.) , NRC Handelsblad (24 July 2006). Праверана 15 снежня 2011.
  111. Roland Bergkamp tekent contract op het kasteel. (гал.) . sparta-rotterdam.nl. Праверана 24 чэрвеня 2015.
  112. Bhansali, Karan. Legends: The Non-Flying Dutchman - Dennis Bergkamp (англ.) , goal.com, goal.com (22.01.2012). Праверана 11 чэрвеня 2013.
  113. Where Are They Now? Marc Overmars. premierleague.com. Архівавана з першакрыніцы 11 мая 2006.
  114. 114,0 114,1 Bergkamp's fear revealed , BBC Sport, BBC (25 September 2002). Праверана 12 снежня 2011.
  115. 115,0 115,1 Bergkamp admits to flying phobia (5 October 1996). Праверана 30 красавіка 2012.
  116. Davies, Christopher. Wenger might quit Arsenal over EU (12 February 2001). Праверана 12 снежня 2011.
  117. Palmer, p. 81
  118. Bergkamp cleared in dive cheat row (20 January 1998). Праверана 30 красавіка 2012.
  119. Holt, Oliver. FOOTBALL: GOD, THE BAD AND THE UGLY; PREMIERSHIP SPECIAL: NEWCASTLE UNITED 1 ARSENAL 1 FROM ST JAMES' PARK Bergkamp treats the Newcastle fans to wrong kind of trickery (10 February 2003). Праверана 30 красавіка 2012.
  120. Bergkamp is not dirty, says Wenger , Telegraph.co.uk (29 October 2002). Праверана 30 красавіка 2012.
  121. There was only one Dennis Bergkamp (20 July 2006). Праверана 13 чэрвеня 2013.
  122. The Fifa 100 , The Guardian (4 March 2004). Праверана 15 снежня 2011.
  123. The Joy of Six: classiest hat-tricks , guardian.co.uk (11 September 2007). Праверана 18 снежня 2011.
  124. Dennis Bergkamp voted into Hall of Fame. Arsenal.com (2007-09-03). Архівавана з першакрыніцы 14 чэрвеня 2013. Праверана 15 снежня 2011.
  125. Gunners' Greatest Players 2. Dennis Bergkamp. Arsenal.com (2008-07-17). Архівавана з першакрыніцы 14 чэрвеня 2013. Праверана 18 снежня 2011.
  126. Arsenal to unveil Dennis Bergkamp statue , Arsenal.com (27 February 2013). Праверана 18 снежня 2011.
  127. IFFHS — The World's best top goal scorer

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Gouw, P. (2009). Griekse atleten in de Romeinse Keizertijd: 31 v. Chr. – 400 n. Chr.. Amsterdam: Amsterdam University Press. ISBN 90-5629-576-4. 
  • Hugman, Barry J. (2005). The PFA Premier & Football League Players' Records 1946–2005. London: Queen Anne Press. ISBN 1-85291-665-6. 
  • Palmer, Myles (2008). The Professor: Arsène Wenger. London: Virgin Books. ISBN 0-7535-1097-9.