Марцін Райл

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Марцін Райл
англ.: Martin Ryle
Дата нараджэння 27 верасня 1918(1918-09-27)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 14 кастрычніка 1984(1984-10-14)[2][4][…] (66 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Бацька John Ryle[d][5]
Род дзейнасці астраном, фізік, астрафізік
Навуковая сфера астраномія
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік J. A. Ratcliffe[d]
Член у
Узнагароды

Марцін Райл (англ.: Sir Martin Ryle; 27 верасня 1918, Брайтан — 14 кастрычніка 1984, Кембрыдж) — брытанскі радыёастраном, аўтар навуковых прац па вывучэнні радыёвыпрамянення Сонца, ідэнтыфікацыі квазараў, статыстычным аналізе радыёкрыніц у Сусвеце, касмалогіі. Член Лонданскага каралеўскага таварыства (1952), Нацыянальнай АН ЗША (1975). Замежны член Каралеўскай Дацкай акадэміі навук і літаратуры (1968), Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук (1970), АН СССР (1971). Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1974), сумесна з Энтані Х’юішам «за піянерскія даследаванні ў галіне радыёфізікі».

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Оксфардскі ўніверсітэт (1939). З 1945 года ў Кембрыджскім універсітэце (з 1957 прафесар), у 1957—1982 дырэктар Малардскай радыёастранамічнай абсерваторыі. У 1972—1982 на пасадзе Каралеўскага астранома.

У 1946 годзе Райл і Вонберг упершыню апублікавалі інтэрфераметрычныя вымярэнні астранамічных аб’ектаў у радыёдыяпазоне, хоць часам сцвярджаецца, што першыя падобныя вымярэння зрабіў у тым жа годзе Джозеф Поўсі ў Сіднейскім універсітэце. Удасканаліўшы абсталяванне, Райл змог выявіць самыя аддаленыя вядомыя на той момант галактыкі ў сусвеце.

Пры дапамозе пабудаванага ім двухантэннага радыётэлескопа даследаваў вялікі ўчастак неба і адкрыў 5 тыс. радыёкрыніц (1957). Прапанаваў метад апертурнага сінтэзу.

Зноскі

  1. Райл Мартин // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  2. 2,0 2,1 Martin Ryle // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Sir Martin Ryle // Munzinger-Archiv — 1913. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Martin Ryle // Find a Grave — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. geni.com — 2006. — 175000000 экз.
  6. 6,0 6,1 Матэматычная генеалогія — 1997.
  7. http://www.pas.va/content/accademia/en/academicians/deceased/ryle.html

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]