Рудольф Людвіг Мёсбаўэр

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Рудольф Людвіг Мёсбаўэр
Партрэт
Род дзейнасці:

фізік, прафесар універсітэта

Дата нараджэння:

31 студзеня 1929(1929-01-31)[1]

Месца нараджэння:

Мюнхен, Веймарская рэспубліка[1]

Дата смерці:

14 верасня 2011(2011-09-14)[2][3] (82 гады)

Месца смерці:

Грюнвальд[d], Munich (district)[d], Баварыя, Германія

Месца працы:

Мюнхенскі тэхнічны ўніверсітэт
Берлінскі тэхнічны ўніверсітэт
Каліфарнійскі тэхналагічны інстытут

Альма-матар:

Берлінскі тэхнічны ўніверсітэт

Узнагароды і прэміі:
Commons-logo.svg Рудольф Людвіг Мёсбаўэр на Вікісховішчы

Рудольф Людвіг Мёсбаўэр (ням.: Rudolf Ludwig Mößbauer, 31 студзеня 1929, Мюнхен — 14 верасня 2011) — нямецкі фізік, спецыяліст у фізіцы атамнага ядра і элементарных часціц, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1961).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Мюнхене і быў адным з двух дзяцей і адзіным сынам Людвіга Мёсбаўэра, фотатэхніка, і Эрны (у дзявоцтве Эрнст) Мёсбаўэр. Атрымаўшы пачатковую адукацыю ў мясцовых школах, ён паступіў затым у гімназію ў Мюнхен-Пазінг, якую скончыў у 1948 г. Некаторы час працаваў у аптычнай фірме і нягледзячы на несумненны талент піяніста, Рудольф вырашыў займацца фізікай, для чаго паступіў у Тэхнічны інстытут Мюнхена (цяпер — універсітэт). У 1952 г. — стаў бакалаўрам, у 1955 г. — магістрам, а ў 1958 г. — доктарам. На працягу акадэмічнага 1953/54 г. працаваў выкладчыкам матэматыкі ў тым жа універсітэце.

У 1961 г. Мёсбаўэр падзяліў Нобелеўскую прэмію па фізіцы «за даследаванне рэзананснага паглынання гама-выпраменьвання і адкрыццё ў гэтай сувязі эфекту, які носіць яго імя». Адным з першых выкарыстаннем эфекту Мёсбауэра стала ў 1959 г. праца Р. В. Паўнда і Г. А. Рэбкі з Гарвардскага ўніверсітэта, якія скарысталіся гэтым эфектам для пацверджання прадказання Альберта Эйнштэйна аб тым, што гравітацыйнае поле здольна змяняць частату электрамагнітнага выпраменьвання. Вымярэнне змены частаты гама-прамянёў, выкліканага адрозненнем гравітацыйнага поля ля падножжа і наверсе 70-футавай вежы, цалкам пацвердзіла агульную тэорыю адноснасці Эйнштэйна. Эфект Мёсбаўэра дазваляе таксама атрымаць інфармацыю аб магнітных і электрычных уласцівасцях ядраў і навакольных іх электронаў. Гэты эфект знаходзіць прымяненне і ў такіх разнастайных галінах, як археалогія, хімічны каталіз, будова малекул, валентнасць, фізіка цвёрдага цела.


  1. 1,0 1,1 Мёссбауэр Рудольф Людвиг // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. гл. ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  2. http://www.bild.de/regional/muenchen/muenchen-regional/muenchner-physiknobelpreistraeger-moessbauer-20076024.bild.html
  3. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #121192334 // Общий нормативный контроль — 2012—2016.