Хаяса

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Хаяса
XVI стагоддзе да н. э. — XIII стагоддзе да н. э.



Hayasaa.jpg
Месцазнаходжанне Хаясы
Сталіца Кумаха
Форма кіравання Манархія

Хаяса (арм.: Հայասա) ці Хаяса-Азі (арм.: Հայասա-Ազզի) — дзяржава, што згадваецца ў хецкіх клінапісных тэкстах у перыяд з XVI па XIII стст. да н.э. Большасць хетолагаў змяшчаюць Хаясу ў вярхоўі рэк Чарох і Еўфрат[1], на тэрыторыі Армянскага нагор'я. Цягам гэтага перыяду Хаяса часам складала з Хецкім царствам мір і выплачвала хетам даніну, часам уступала з ім у ваенныя канфлікты. Да XIII стагоддзя да н.э., напэўна, Хаяса распалася, і яе тэрыторыя была захоплена хурытамі. У гэты перыяд тэрыторыя Хаес магла ставіцца да хурыцкага царства Дайэані.

Згодна некаторых даследчыкаў, сталіцай Хаясы быў горад Кумаха, які адпавядае пазнейшаму армянскаму Кемаху, што знаходзіўся ў вярхоўях рэкі Еўфрат, блізу сучаснага горада Эрзінджан[2].

Зноскі

  1. Իշխանյան Ռ.Ա. «Պատկերազարդ պատմություն Հայոց», Երևան 1989 (на армянском), в переводе Ишханян Р. А. Иллюстрированная история Армении, Ереван, 1989, стр. 54, где указана, что в частности главным городом Хайасы был город Куммаха, который соответствует более позднему армянскому Кеммаху, находившемуся в верховьях реки Евфрат, близ современного города Эрзиджан.
  2. Ишханян Р.А. Иллюстрированная история Армении. Ереван, 1989 (арм.)