Гандурас
|
|||||
| Дэвіз: «Libre, Soberana e Independiente» | |||||
| Гімн: «Tu bandera es un lampo de cielo» | |||||
| Дата незалежнасці | 15 верасня 1821 (абвешчана) 1823 (Прызнана) (ад Іспаніі) |
||||
| Афіцыйная мова | іспанская | ||||
| Сталіца | Тэгусігальпа | ||||
| Найбуйнейшыя гарады | Тэгусігальпа, Сан-Педра-Сула | ||||
| Форма кіравання | Прэзідэнцкая рэспубліка | ||||
| Прэзідэнт Віцэ-прэзідэнт |
Парфірыа Лоба Марыя Антаньета дэ Багран |
||||
| Плошча • Усяго |
100-я ў свеце 112 090 км² |
||||
| Насельніцтва • Ацэнка (2005) • Шчыльнасць |
7 875 204 чал. (96-я) 63 чал./км² |
||||
| Валюта | Лемпіра (HNL,код 340) | ||||
| Інтэрнэт-дамен | .hn | ||||
| Тэлефонны код | +504 | ||||
| Часавы пояс | -6 | ||||
Гандурас, Рэспубліка Гандурас (ісп.: República de Honduras) — краіна ў Цэнтральнай Амерыцы. Мяжуе з Нікарагуа на поўдні, Гватэмалай і Сальвадорам на захадзе; з поўначы амываецца Карыбскім морам, на поўдні мае выхад да Ціхага акіяну. Плошча 112 тыс. км². Насельніцтва 7,5 млн чал. Сталіца — горад Тэгусігальпа.
Па класіфікацыі Сусветнага Банка адносіцца да моцна абцяжараных даўгамі бедных краін (англ.: Heavily Indebted Poor Countries).
Прырода [правіць]
На большай частцы краіны горы і ўзвышшы. Цэнтральную частку займае складка-глыбавае нагор'е вышынёй да 2865 метраў. Вялікае значэнне маюць міжгорныя басейны і катлавіны з слабахвалістай паверхняй. У горных раёнах бываюць разбуральныя землетрасенні. Уздоўж узбярэжжаў нізіны, самая вялмкая з іх — Маскітавы бераг. Ёсць радовішчы золата, серабра, медзі, свінцу, цынку, жалезнай руды, вугаллю і інш. Клімат трапічны, пасатны, на нізінах і ў далінах гарачы (сярэднія месячныя тэмпературы ад 22 да 26 ° С), на нагор'і цёплы (ад 10 да 24 ° С). Ападкаў за год на паўднёва-ўсходніх схілах гор больш за 3000 мм, на ўчастках заслоненых гарамі ад пасату, каля 1000 мм. Рэкі горныя, багатыя гідраэнергій. Пад лесам 34% тэрыторыі. На нізінах і ніжніх схілах гор (да вышыні 700 метраў) трапічныя лясы. Вышэй, у далінах і міжгорных басейнах, на горных схілах, закрытых ад вільготных вятроў, вечназялёныя субтрапічныя і дубова-хваёвыя лясы. У найбольш сухіх раёнах — травяністая расліннасць саваннаў. Нацыянальныя паркі: Ла-Тыгра, Рыа-Платана; ёсць рэзерваты і лясныя заказнікі.
Насельніцтва [правіць]
Больш за 90% насельніцтва гандурасцы, народ, які сфарміраваўся ад змяшання іспанцаў з мясцовым індзейскім насельніцтвам. Індзейцы (7%, плямёны ленка, пая, хікакэ, міскіта, сума і інш.) жывуць пераважна каля мяжы з Гватэмалай, афрыканцы (2%) - на паўночным узбярэжжы. У антрапалагічных адносінах каля 85% метысаў, 10 - індзейцаў, 2 - афрыканцаў, 1% - еўрапейцаў. 97% вернікаў - каталікі, ёсць групы афра-пратэстантаў. Большая частка насельніцтва сканцэнтравана ў міжгорных катлавінах і на паўночным узбярэжжы. Каля паловы насельніцтва жыве ў гарадах. Найбуйнейшыя гарады: Тэгусігальпа, Сан-Педра-Сула, Эль-Прагрэса, Данлі. У сельскай гаспадарцы занята 62% працаздольнага насельніцтва, у абслуговых галінах - 20, у прамысловасці - 9, будаўніцтве - 3%.
Літаратура [правіць]
- Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.5: Гальцы — Дагон / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 1997. — Т. 5. — С. 25-27. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0090-0.
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Гандурас
| Гэта пачатак артыкула. Вы можаце дапамагчы праекту, выправіўшы і дапоўніўшы яго. |