Антыгуа і Барбуда
| Antigua and Barbuda
Антыгуа і Барбуда |
|
| герб | сцяг |
|---|---|
|
дэвіз: «Each Endeavouring, All Achieving» |
|
| геаграфічнае месцазнаходжанне | |
| [[image:|280px]] | |
| дзяржаўная мова: | англійская |
| сталіца: | Сент-Джонс |
| прадстаўнік дзяржавы: | |
| кіраўнік дзяржавы: | |
| плошча: | 440 км² |
| насельніцтва: | 86,754 2010 |
| шчыльнасць насельніцтва: | 197 жых./км² |
| грашовая адзінка: | Усходне-карыбскі долар |
| часавы пояс: | |
| гімн: | «Fair Antigua, We Salute Thee» |
| нумарныя знакі аўтамабіляў: | AG |
| дамен у Інтэрнеце: | .ag |
| міжнародны тэлефонны код: | +1-268 |
Антыгуа і Барбуда — дзяржава на астравах Антыгуа, Барбуда і Рэдонда, якія ўваходзяць у архіпелаг Малыя Антыльскія астравы ў Карыбскім моры. Тэрыторыя – 441,6 кв.км. Насельніцтва – 68 тыс. чал. (2005), 91% – афрыканскага паходжання. 98% жыхароў краіны пражывае на востраве Антыгуа. Сталіца – Сент-Джонс (каля 30 тыс. жыхароў). Дзяржаўная мова – англійская. Большасць насельніцтва вызнае - пратэстанцтва. Нацыянальнае свята – 1 лістапада (1981 год) – Дзень незалежнасці. Грашовая адзінка – усходнекарыбскі долар.
Уваходзіць у склад Арганізацыі Усходніх Карыбскіх дзяржаў.
[правіць] Гісторыя
Востраў Антыгуа адкрыты Х. Калумбам у 1493 годз. У 1632 быў каланізаваны Вялікабрытаніяй. У 1834 г. на астравах было адменена рабства. У 1958 Антыгуа і Барбуда ўвайшлі ў Вест-Індскую федэрацыю, з 1962 – асобнае валоданне Вялікабрытаніі, з 1967 – «асацыяванае з Вялікабрытаніяй дзяржава». У 1977 г. Антыгуа і Барбуда падпісалі з ЗША дамову, па якой ЗША захоўвае вайсковые базы на тэрыторыі краіны. 1 лістапада 1981 абвешчаная незалежнасць.
[правіць] Дзяржаўны лад
Канстытуцыйная манархія. У адпаведнасці з канстытуцыяй 1981 главой дзяржавы з'яўляецца брытанская каралева, прадстаўленая генерал-губернатарам (2005 – Дж. Б. К. Карлайл).
Заканадаўчая ўлада належыць двухпалатнаму парламенту (тэрмін паўнамоцтваў – 5 гадоў), які складаецца з Сената (17 прызначаных генерал-губернатарам членаў: 11 – па рэкамендацыі прэм'ер-міністра, 4 – лідара апазіцыі, 1 – ад Савета Барбуды і 1 – ад самога губернатара) і Палаты прадстаўнікоў (17 дэпутатаў: 16 ад Антыгуа і 1 ад Барбуды).
Выканаўчая ўлада належыць кабінету міністраў на чале з прэм'ер-міністрам (з 2004 – Б. Спенсер).
Асноўныя палітычныя партыі. Кіруючая Аб'яднаная прагрэсіўная партыя (утвораная ў 1992, лідар – Б. Спенсер) і Лейбарысцкая партыя Антыгуа (заснаваная ў пачатку 1940-х гадоў, была кіруючай у 1980 – 2004 гадах).
[правіць] Эканоміка
Эканоміка арыентаваная на развіццё турызму, які забяспечвае больш 70% валютных паступленняў і занятасць 60% працаздольнага насельніцтва. У 2005 тэмпы прыросту эканомікі склалі 4 %. Памер ВУП – 905 млн. дол. ЗША.
У сельскай гаспадарцы (4% ВУП) пераважае вырошчванне бавоўны, цукровага трыснягу і цытрусавых, але вытворчасць абмежавана нізкім гадавым узроўнем дажджавых ападкаў і глебавай эрозіяй. Рыбалоўства развіта слаба, у прыватнасці ў сувязі з збядненнем рыбных рэсурсаў і недахопам суднаў.
Прамысловасць (22% ВУП) прадстаўленая ў асноўным тэкстыльнай і мэблевай галінамі, а таксама прадпрыемствамі па зборцы асобных відаў электраапаратуры, вытворчасці цукру-сырцу, харчовых прадуктаў, рому, будматэрыялаў. Маецца нафтаперапрацоўчы завод.
У апошні час хутка развіваецца банкаўска-фінансавы сектар. Зарэгістравана больш 70 афшорных банкаў з удзелам замежнага капіталу, некалькі траставых і каля 5 тыс. камерцыйных кампаній. У апошнія гады ў мэтах процідзеяння адмыванню грошай у краіне прынятыя папраўкі да закона аб міжнародных карпарацыях. З 2002 ускладніўся рэжым выдачы антыгуанскіх пашпартоў замежным грамадзянам.
Пад сцягам Антыгуа і Барбуды плавае значная колькасць (каля 1300) суднаў, якія належаць замежным кампаніям У 2003 у краіне быў прыняты закон, які вызваліў уладальнікаў зарэгістраваных там суднаў ад выплаты прамых падаткаў на працягу 50 гадоў.
Знешні доўг – 1 млрд. дол. ЗША (2005). Узровень беспрацоўя – каля 11% працаздольнага насельніцтва.
Асноўныя артыкулы экспарту – бавоўна, цытрусавыя, ром, бытавая электратэхніка. Таварная наменклатура імпарту ўключае ў сябе харчаванне, машыны і транспартнае абсталяванне, прадукцыю прамысловага прызначэння, хімікаты і нафта. Галоўныя гандлёвыя партнёры – ЗША, Вялікабрытанія, Канада, усходнекарыбскія краіны, Японія, КНР, Германія.
| Садружнасць нацый | |
|---|---|
| Члены | Аўстралія • Антыгуа і Барбуда • Багамы • Бангладэш • Барбадас • Беліз • Батсвана • Бруней • Вялікабрытанія • Вануату • Гаяна • Гамбія • Гана • Грэнада • Дамініка • Замбія • Індыя • Камерун • Канада • Кенія • Кіпр • Кірыбаці • Лесота • Маўрыкій • Малаві • Малайзія • Мальдывы • Мальта • Мазамбік • Намібія • Науру • Нігерыя • Новая Зеландыя • Пакістан • Папуа-Новая Гвінея • Руанда • Самоа • Сент-Люсія • Свазіленд • Сейшэльскія Астравы • Сент-Вінсент і Грэнадзіны • Сент-Кітс і Невіс • Сінгапур • Саламонавы Астравы • Сьера-Леонэ • Танзанія • Тонга • Трынідад і Табага • Тувалу • Уганда • Фіджы 1 • Шры-Ланка • ПАР • Ямайка |
| Былыя члены | Зімбабвэ • Ірландыя |
| 1 Членства прыпынена | |
| Арганізацыя Усходніх Карыбскіх дзяржаў (OECS) | |
|---|---|
| Члены | Антыгуа і Барбуда • Грэнада • Дамініка • Мантсерат • Сент-Вінсент і Грэнадзіны • Сент-Кітс і Невіс • Сент-Люсія |
| Асацыятыўныя члены | Ангілья • Брытанскія Віргінскія астравы |
