Гаіці

З пляцоўкі Вікіпедыя.

Перайсці да: рух, знайсці
République d'Haïti
Сцяг Гаіці [[Выява:|100px|Герб Гаіці]]
(Сцяг) (Герб)
Нацыянальны дэвіз: L'Union Fait La Force
Месцазнаходжанне Гаіці
Афіцыйная мова Француская
Сталіца Порт-о-Прэнс
Найбуйнейшы горад Порт-о-Прэнс
Урад Рэспубліка
Рэнэ Прэваль
Жак-Эдуар Алексі
Плошча
 - Агульная
 - % вады
143-е месца ў свеце
27 750 км2
нязначны
Насельніцтва
 - Агульнае (2007)
 - Шчыльнасць
85-е месца ў свеце
8 706 497
335/км²
ВУП
 - Агульны (2007)
 - на душу насельніцтва
124-е месца ў свеце
$16,51 млрд
$1913
Валюта гурд (HTG)
Часавы пояс
 - улетку
(UTC-5)
(UTC-5)
Незалежнасць
 -Заснаваная

1 студзеня 1804
Дзяржаўны гімн La Dessalinienne
Аўтамабільны знак HT
Дамен верхняга ўзроўню .ht
Тэлефонны код +509
Гаіці

РЭСПУБЛІКА ГАІЦІ, Гаіці — дзяржава ў Карыбскім моры, займае заходнюю частку вострава Гаіці і шэраг прылеглых невялікіх астравоў. Тэрыторыя – 27,8 тыс. кв. км. Насельніцтва – больш 8 млн. чалавек. Сталіца – Порт-а-Прэнс (каля 1,8 млн. жыхароў). Дзяржаўныя мовы – французская і крэольская, на якой гаворыць 85% насельніцтва. Грашовая адзінка – гурд. Нацыянальнае свята – 1 студзеня - Дзень незалежнасці (1804). Адміністрацыйна-тэрытарыяльнае дзяленне – 9 дэпартаментаў.

Змест

[правіць] Насельніцтва

Большасць веруючых (80%) фармальна каталікі, але фактычна іх асноўная маса з'яўляецца прыхільнікамі афрыканскага культу "вуду".

[правіць] Гісторыя

Востраў быў адкрыты Х. Калумбам у 1492 годзе. З 1677 яго заходняя частка належала Францыі. У 1804 Гаіці першай з лацінаамерыканскіх краін дабілася незалежнасці. У 1844 ва ўсходняй частцы вострава была абвешчаная незалежная ад Гаіці Дамініканская Рэспубліка.

У 1986 быў скінуты рэжым дынастыі Дзювалье, якая кіравала краінай з 1957. Першыя ў гісторыі Гаіці свабодныя прэзідэнцкія выбары, якія адбыліся ў 1990 прынеслі перамогу святару Ж.-Б. Арыстыду. Аднак у 1991 у Гаіці ізноў адбыўся ваенны пераварот, у выніку якога ён быў выгнаны з краіны. Пасля ўводу ў Гаіці на аснове рэзалюцыі Савета Бяспекі (СБ) ААН шматнацыянальных сіл для падтрымання парадку і стабільнасці атрымалася дабіцца добраахвотнага сыходу путчыстаў. На выбарах 1995 перамогу атрымаў створаны Ж.-Б. Арыстыдам палітычны рух "Лавалас". Прэзідэнтам стаў яго кандыдат Р. Прэваль. Аднак рух раскалоўся на прыхільнікаў Арыстыда - Прэваля («Сям'я Лавалас») і апазіцыю, якая паўстала ў выніку аб'яднання неаднастайных па сваім складзе палітычных груп і няўрадавых арганізацый. Выбары 2000 выйграў Ж.-Б. Арыстыд, які, знаходзячыся ў улады ў 2001 – 2003, не змог забяспечыць нацыянальнае прымірэнне, утаймаваць злачыннасць, рашыць складаныя унутрыпалітычныя і сацыяльна-эканамічныя праблемы. У пачатку 2004 у выніку сілавога супрацьстаяння праўрадавых сіл і ўзброенай апазіцыі Ж.-Б. Арыстыд пакінуў пост прэзідэнта Гаіці і выехаў з краіны.

У 2004 СБ ААН прыняў рэзалюцыю №1529, на падставе якой у Гаіці былі ўведзеныя Часовыя шматнацыянальныя сілы, а з 1 чэрвеня 2004 наўзамен іх разгорнутая Місія ААН па стабілізацыі ў Гаіці (МААНСГ). У выніку, першым чынам, яе мэтанакіраванай працай атрымалася некалькі падвысіць узровень бяспекі ў краіне і правесці 7 лютага 2006 прэзідэнцкія выбары, перамогу на якіх атрымаў Р. Прэваль. 14 мая таго жа году ён прыняў прысягу. Прэм'ер-міністр – Ж.-Э. Алексіс.

[правіць] Дзяржаўны лад

Паводле канстытуцыі 1987 выканаўчая ўлада здзяйсняецца ўрадам на чале з прэзідэнтам, абіраным шляхам прамых і таемных выбараў на 5-летні тэрмін без права перавыбрання на другі тэрмін.

Заканадаўчая ўлада – парламент (Нацыянальная асамблея), які складаецца з Сената і Палаты дэпутатаў.

У цяперашні час у Гаіці маецца каля 30 палітычных партый і аб'яднанняў, кіроўным з якіх з'яўляецца прапрэзідэнцкі рух «Леспва»

[правіць] Эканоміка

Гаіці – самая адсталая краіна Заходняга паўшар'я. Паказчык беспрацоўя – парадку 60% эканамічна актыўнага насельніцтва. 80% гаіцянаў находзяцца за рысай беднаты, каля 50% – непісьменныя. 12% гарадскога і 5% сельскага насельніцтва заражаныя СНІДам.

Прамысловасць неразвітая, хоць у Гаіці маюцца паклады медных і малібдэнавых руд, золата, серабра, баксітаў. У сельскай гаспадарцы занята 66% працаздольнага насельніцтва. Беззямельныя сяляне складаюць амаль палову сельскага насельніцтва. Апрацоўка зямлі вядзецца прымітыўнымі сродкамі. Аснову сельскай гаспадаркі складаюць экспартныя культуры: кава, бавоўна, цукровы трыснёг, какава-бабы. Вырошчваюць таксама кукурузу, рыс, проса, бананы, тытунь.

Знешні доўг – каля 1,3 млрд. долараў ЗША.

Дзякуючы значнай міжнароднай дапамозе аб'ем ВУП у 2006 узрос на 2,5%, склаўшы каля 6 млрд. дол. ЗША. Пачаўся працэс аднаўлення энергетыкі, інфраструктуры. Інфляцыя – 14%.

Экспарт Гаіці складае прадукцыя тэкстыльнай прамысловасці, кава, трапічная садавіна, какава, вырабы народных промыслаў, імпарт – харчаванне, паліва, абсталяванне. Асноўныя гандлёвыя партнёры – ЗША, краіны Еўрасаюза, Канада, Дамініканская Рэспубліка.

На іншых мовах