Уругвай

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Уругвай
República Oriental del Uruguay
Уругвай Герб Уругвая
Сцяг Уругвая Герб Уругвая

Каардынаты: 32°48′00″ пд. ш. 56°02′00″ з. д. / 32.8° пд. ш. 56.033333° з. д. (G) (O) (Я)

Uruguay (orthographic projection).svg
Дэвіз: «Libertad o Muerte
(бел.: «Свабода альбо смерць»
Гімн: «Orientales, la Patria o la tumba»
Дата незалежнасці 25 жніўня 1825 (ад Бразіліі)
Афіцыйная мова іспанская
Сталіца Мантэвідэа
Найбуйнейшыя гарады Мантэвідэа
Форма кіравання Прэзідэнцкая рэспубліка
Прэзідэнт
Віцэ-прэзідэнт
Хасэ Мухіка[1]
Даніла Асторы
Плошча
• Усяго
• % воднай паверхні
88-я ў свеце
176 220 км²
1,5
Насельніцтва
• Ацэнка (2008)
Шчыльнасць

3 256 000 чал. (130-я)
19 чал./км²
Валюта Уругвайскае песа
Інтэрнэт-дамен .uy
Тэлефонны код +598
Часавы пояс -3
Карта

Уругва́й (ісп.: Uruguay), афіцыйная назва — Усходняя Рэспу́бліка Уругва́й (ісп.: República Oriental del Uruguay [reˈpuβlika oɾjenˈtal del uɾuˈɣwai]) — дзяржава ў паўднёва-ўсходняй частцы Паўднёвай Амерыкі, на ўзбярэжжы Атлантычнага акіяна. На поўначы мяжуе з Бразіліяй, на захадзе з Аргенцінай, на ўсходзе і поўдні абмываецца Атлантычным акіянам. СталіцаГорад Мантэвідэа. Краіна падзяляецца на 19 дэпартаментаў. Нацыянальнае свята — Дзень незалежнасці (25 жніўня).

Дзяржаўны лад[правіць | правіць зыходнік]

Уругвай — рэспубліка. Дзейнічае канстытуцыя 1967 года. Кіраўнік дзяржавы і ўрада — прэзідэнт, які выбіраецца на 5 гадоў. Вышэйшы заканадаўчы орган — Генеральная асамблея Уругвая, якая складаецца з сената (30 сенатараў) і палаты прадстаўнікоў (99 дэпутатаў), выбіраецца на 5 гадоў.

Прырода[правіць | правіць зыходнік]

Уругвай размешчаны ў межах Паўднёва-Амерыканскай платформы. Рэльеф пераважна раўнінна-градавы. На паўночным захадзе лававае плато Аэда, якое на захадзе спадзіста спускаецца да ракі Уругвай, на ўсходзе абрываецца ўступам Кучылья-дэ-Аэда (вышыня да 473 метраў). Унутраную частку займае хвалістая раўніна басейна ракі Рыа-Негра, абкружаная градамі і плато вышынёй да 420 метраў. На захадзе — частка Ла-Плацкай нізіны, на ўсходзе — пясчаная берагавая нізіна Атлантычнага акіяна. На поўдні найвышэйшы пункт Уругвая Пандэ-Асукар (501 метр). Карысныя выкапні: жалезамарганцавыя руды, невялікія паклады золата, серабра, свінцу, медзі, тальку, паўкаштоўных камянёў (агатаў, аметыстаў), будаўнічага каменю (граніту, мармуру), торфу, бурага вугалю.

Клімат трапічны, акіянічны. Сярэдняя тэмпература ліпеня 10-12°С, студзеня 22-24°С. Ападкаў за год ад 1000 мм на поўдні і ва ўнутраных раёнах да 1200 мм на поўначы. Рачная сетка густая; галоўныя рэкі — Уругвай і Рыа-Негра. Лагунныя азёры, найбуйнейшае: Лагоа-Мірын. Пераважаюць субтрапічныя травяністыя саванны (кампас) на чырванавата-чорных глебах прэрый. Уздоўж рэк галерэйныя вечназялёныя лясы, на поўдні хмызняковая саванна, на ўсходзе пальмавыя гаі. Пад лесам каля 6% тэрыторыі. Нацыянальныя паркі: Каба-Палоньё, Санта-Тэрэса.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.16: Трыпалі — Хвіліна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2003. — 576 с.: іл.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]