Горад Талін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Талін
эст.: Tallinn
Сцяг Герб
Сцяг
Герб
Tallinn old and new, Dec 2006.jpg

Каардынаты: 59°26′00″ пн. ш. 24°45′00″ у. д. / 59.433333° пн. ш. 24.75° у. д. (G) (O) (Я)59°26′00″ пн. ш. 24°45′00″ у. д. / 59.433333° пн. ш. 24.75° у. д. (G) (O) (Я)

Краіна
Першае згадванне
Ранейшыя назвы
Рэвель, Калывань
Плошча
159,2 км²
Насельніцтва (2007)
400 016 чалавек
Шчыльнасць
2554 чал./км²
Часавы пояс
Тэлефонны код
+372
Афіцыйны сайт

Талін (Эстонія)
Талін
Талін

Талін (эст.: Tallinn; у 12191917: шведск.: , ням.: Reval — сталіца Эстоніі. Буйны пасажырскі і грузавы марскі порт.

Этымалогія[правіць | правіць зыходнік]

Мяркуецца, што назва «Tallinn(a)» у эстонскай мове адбываецца ад слоў «taani linn» («дацкі град»)[Крыніца?] або «tali linn» («зімовы град»)[Крыніца?].

Горад быў вядомы ў старажытнарускіх крыніцах пад назвай Калывань (магчыма, ад слова Kalevan; гл. Калеў) або Лядзяш, у скандынаўскіх — Лінданісэ (дацк.: Lyndanisse), Лінда. Пазней скандынавы і немцы звалі яго Рэваль (Reval), магчыма, ад эстонскай назвы мааконда Равала, у рускім ужыванні — Рэвель (афіцыйная назва ў Расійскай імперыі да 1917 года).

Адміністрацыйнае дзяленне[правіць | правіць зыходнік]

Талін уваходзіць у склад павета Хар'ю, утвараючы гарадскі муніцыпалітэт Талін.

У савецкі час горад уключаў чатыры раёна: Калінінскі (быўшы. Копліскі), Ленінскі, Марскі, Кастрычніцкі. Падчас рэформаў мясцовага самакіравання 4 сакавіка 1993 года былі ўтворанныя 8 гарадскіх раёнаў (эст.: linnaosad): Кесклін (Цэнтр), Крыстыйне, Ласнамяэ, Мустамяэ, Ныме (да 1940 года асобны горад), Пірыта, Пых'я-Талін (Паўночны Талін) і Хааберсці.

Кожная раённая ўправа кіруецца старэйшынай (эст.: linnaosavanem). Ён прызначаецца гарадской управай па паданні мэра пасля кансультацый з адміністрацыйнымі радамі частак горада. Функцыя адміністрацыйных рад — падрыхтоўка рэкамендацый гарадскому ўраду і камісіям муніцыпалітэта з нагоды кіравання раёнамі.

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Талін знаходзіцца ў Паўночнай Еўропе, на паўднёвым беразе Фінскага заліва, у 80 кіламетрах ад Хельсінкі. Самае вялікае возера Таліна — Юлемістэ (плошча 9,6 км2). Гэта галоўная крыніца пітнай вады горада. Возера Харку — другое па велічыні (плошча 1,6 км2). У адрозненне ад шматлікіх вялікіх гарадоў, адзіная значная рака ў Таліне — Пірыта — размешчаная далёка ад цэнтра горада (цяпер гарадскі раён Пірыта). Басейн ракі знаходзіцца пад аховай з-за яго маляўнічасці.

Па тэрыторыі горада праходзіць вапняковы ўступ (Глінт, або Балтыйска-Ладажскі ўступ). Ён выразна прасочваецца на Таампеа і ў Ласнамяэ.

Найвышэйшая кропка Таліна (64 метра над узроўнем мора) знаходзіцца на паўднёвым-захадзе горада ў раёне Ныме.

Даўжыня берагавой лініі — 46 кіламетраў. У межах горада яна ўтварае тры вялікіх паўвострава: Коплі, Пальясаары і Какумяэ.

Адукацыя[правіць | правіць зыходнік]


Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).

У Сеціве[правіць | правіць зыходнік]

Сцяг ЮНЕСКА Сусветная спадчына ЮНЕСКА