Іжскі сельсавет

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іжскі (да 1970-х Іжанскі) сельсавет
Краіна Беларусь
Статус Сельсавет
Уваходзіць у Вілейскі раён
Уключае 27 населеных пунктаў
Адміністрацыйны цэнтр вёска (аграгарадок) Іжа
Старшыня сельсавета Навасёлак Валянціна Уладзіміраўна
Кіраўнік справамі Кісель Валянціна Іванаўна
Юрыдычны адрас сельвыканкама в. Іжа, вул. Савецкая, 2
Насельніцтва (2011) 1 418
Плошча 233,84 км²
Іжскі (да 1970-х Іжанскі) сельсавет на карце
Часавы пояс UTC+3
Тэлефонны код +375 1771
Код аўтам. нумароў 5
Афіцыйны сайт
+375 1771 44635, 44636

Іжскі сельсавет (да 1970-х Іжанскі) — сельсавет на тэрыторыі Вілейскага раёна Мінскай вобласці Рэспублікі Беларусь.

Геаграфічнае становішча[правіць | правіць зыходнік]

Размешчаны ў паўночна-заходняй частцы Вілейскага раёна. Цэнтр сельсавета — аграгарадок Іжа знаходзіцца ў 25 кіламетрах ад райцэнтра горада Вілейка, у 128 кіламетрах ад горада Мінска.

Іжскі сельсавет мяжуе з Нарачанскім, Любанскім сельсаветамі Вілейскага раёна, Сырмежскім сельсаветамі Мядзельскага раёна і Вішнеўскім сельсаветам Смаргонскага раёна Гродзенскай вобласці.

Найбуйнейшыя населеныя пункты — аграгарадок Іжа (420 чал.), аграгарадок Лыцавічы (503 чал.), в. Каралеўцы (92 чал.), в. Слабада (77 чал.).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Іжанскі сельсавет утвораны 15 студзеня 1940 года ў складзе Куранецкага раёна Вілейскай вобласці.

Дэмаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Усяго насельніцтва (2011 год) у сельсавеце — 1418 чалавек, у тым ліку:

  • Маладзей працаздольнага ўзросту — 191
  • Працаздольнага ўзросту — 748
  • Старэй працаздольнага ўзросту — 479

Колькасць гаспадарак — 693

Склад[правіць | правіць зыходнік]

Іжскі сельсавет уключае 27 населеных пунктаў:

Вытворчая сфера, паслугі[правіць | правіць зыходнік]

  • Іжскае лясніцтва ДЛГУ «Вілейскі лясгас»
  • Участак «Іжа, Лыцавічы» ДУП «Вілейская ЖКГ»
  • Участак Вілейскага філіяла ДП «Мінаблпаліва»
  • Пажарна-аварыйна-выратавальны пост № 15, в. Золькі. Кіраўнік — Смаленскі Сяргей Францавіч (2012).
  • ААТ «Чурлёны» (253 работнікі). Агульная плошча сельгасугоддзяў 9106 га, з іх ворыва — 3502 га. Кіраўнік — Міргалоўскі Пётр Мікалаевіч.
  • Фермерская гаспадарка Навасёлка Генадзя Міхайлавіча, в. Баравыя
  • Фермерская гаспадарка Сарокі Вячаслава Пятровіча, в. Лыцавічы
  • Аддзяленне паштовай сувязі, аграгарадок Іжа
  • Аддзяленне паштовай сувязі, аграгарадок Лыцавічы
  • Электравузел сувязі, Іжа. Кіраўнік — Занкавіч Валеры Віктаравіч.

Сацыяльна-культурная сфера[правіць | правіць зыходнік]

Ахова здароўя, сацыяльнае абслугоўванне[правіць | правіць зыходнік]

  • Іжская амбулаторыя
  • Іжская бальніца сястрынскага догляду
  • Лыцавіцкі фельчарска-акушэрскі пункт
  • Іжская аптэка

78 чалавек (2012) знаходзяцца на надомным сацыяльным абслугоўванні. Ім аказваюць дапамогу 6 сацыяльных работнікаў.

Адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

  • Чурлёнская сярэдняя школа-сад (в. Лыцавічы)
  • Іжская базавая школа-сад.

Культура[правіць | правіць зыходнік]

  • Сельскі дом культуры, в. Іжа
  • Сельскі дом культуры, в. Лыцавічы
  • 2 сельскія бібліятэкі

Культавыя ўстановы[правіць | правіць зыходнік]

Памятныя і цікавыя мясціны[правіць | правіць зыходнік]

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]

Страчаная спадчына[правіць | правіць зыходнік]

  • Вадзяны млын у вёсцы Іжа і мост праз раку Нарачанка (пачатак 20 стагоддзя, знішчаны ў 1980-х гадах)

Драўляная капліца Маці Божай Суцяшэння ў Старадубаве была пабудаваная ў 1934 годзе. У святыні рэгулярна праводзіліся службы, дзеля якіх туды прыязджалі святары з Вішнева. Капліца праіснавала да 1963 года. У гэтым годзе яе разабралі і перавезлі ў цэнтр сельсавета вёску Іжа і зрабілі кухню пры мясцовай бальніцы. Пасля разборкі адкінуты пашкоджаны каплічны крыж падабрала, аднавіла і захавала жыхарка суседняй вёскі Муляры Ядвіга Пастарнак. У 2011 годзе Пастарнак перадала гэты крыж на новую капліцу ў Куранцы. [2]

У 2013 годзе Папа Рымскі Францішак даслаў Ядвізе Пастарнак падзячны ліст. Упершыню такі дакумент быў напісаны папам па-беларуску. [2]

На месцы капліцы ў Старадубаве вернікі ўсталявалі памятны крыж, асвячэнне яго прайшло 14 чэрвеня 2014 года. Ад гэтага дня мясцовыя жыхары аднавілі тут традыцыйны штогадовы фэст. [3]

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]