Керчанскі праліў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Керчанскі праліў
укр. Керченська протока, крымска-тат. Keriç boğazı, адыг. Хы ТІуалэ
Strait of Kerch.jpg
На беразе праліва
Характарыстыкі
Шырыняад 4,5 да 15 км
Даўжыня45 км
Найбольшая глыбіня18 м
Размяшчэнне
45°21′00″ пн. ш. 36°39′00″ у. д.HGЯO
Вышэйстаячая акваторыяАзоўскае мора
ПадзяляеАзоўскае і Чорнае моры 
Краіна
Керчанскі праліў (Крым)
Керчанскі праліў
Керчанскі праліў
Commons-logo.svg Аўдыё, фота і відэа на Вікісховішчы

Керчанскі праліў (стараж.-грэч. Баспор Кімерыйскі) — праліў паміж Керчанскім паўвостравам на захадзе і Таманскім паўвостравам на ўсходзе, злучае Чорнае мора і Азоўскае мора.

Даўжыня каля 41 км, шырыня ад 40 да 45 км, глыбіня 5-15 м. Берагі часткова нізінныя, з пясчанымі косамі, месцамі абрывістыя і скалістыя. Зімой укрыты плывучымі ільдамі.

Крымскі мост, студзень 2019 года.

На заходнім беразе — буйны порт Керч, звязаны чыгуначным паромам са станцыяй Каўказ. 15 мая 2018 года адбылося ўрачыстае адкрыццё аўтамабільнай часткі Крымскага моста праз Керчанскі праліў[1]. 23 снежня 2019 года запушчаны рух па чыгуначным мосце.

Міжнародны інцыдэнт у Керчанскім праліве адбыўся 25 лістапада 2018 года, калі Узброеныя сілы РФ і караблі Берагавой аховы Пагранічнай службы ФСБ Расіі з ужываннем зброі затрымалі караблі Ваенна-марскіх сіл Украіны, якія спрабавалі прайсці з Адэсы ў Марыупаль.

8 кастрычніка 2022 года на аўтамабільнай частцы Крымскага моста з боку Таманскага паўвострава адбыўся падрыў грузавога аўтамабіля, які пацягнуў за сабой узгаранне паліўных цыстэрн чыгуначнага састава, адбылося частковае абвальванне двух аўтамабільных пралётаў моста[2].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]