Паўль фон Гіндэнбург

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Паўль Людвіг Ганс Антон фон Бенекендорф унд фон Гіндэнбург
Paul Ludwig Hans Anton von Beneckendorff und von Hindenburg
Bundesarchiv Bild 183-R17289, Paul v. Hindenburg.jpg
сцяг
2-і рэйхспрэзідэнт Веймарскай рэспублікі
12 мая 1925 — 2 жніўня 1934
Папярэднік: Фрыдрых Эберт
Пераемнік: пост скасаваны,
Адольф Гітлер (фюрар і канцлер)
 
Партыя: Германская партыя Цэнтра
Дзейнасць: палітык, афіцэр
Веравызнанне: лютэранін[1]
Нараджэнне: 2 кастрычніка 1847(1847-10-02)
Познань, Вялікае княства Пазнаньскае
Смерць: 2 жніўня 1934(1934-08-02) (86 гадоў)
Нойдэк каля Розенберга, Усходняя Прусія, Прусія, Веймарская рэспубліка
Пахаванне: St. Elisabeth's Church[d]
Дынастыя: Фон Бянекендорф унд фон Гіндэнбург[d]
Жонка: Гертруда фон Шперлінг
Дзеці: Оскар фон Гіндэнбург[d]
 
Ваенная служба
Званне:
Генерал-фельдмаршал
Генерал-фельдмаршал
Бітвы: Першая сусветная вайна
 
Аўтограф: Paul von Hindenburg signature.svg
 
Узнагароды:
Зорка Вялікага крыжа Жалезнага крыжа.png
Ордэн Чорнага арла
Ордэн «Pour le Mérite»
Вялікі крыж Жалезнага крыжа
Жалезны крыж 1-га класа
Жалезны крыж 2-га класа
Кавалер ордэна Марыі Тэрэзіі
Кавалер Вялікага крыжа Ваеннага ордэна Максіміліяна Іосіфа, Баварыя
Order of the Golden Fleece Rib.gif

Паўль Лю́двіг Ганс Анто́н фон Бенекендо́рф унд фон Гі́ндэнбург (ням.: Paul Ludwig Hans Anton von Beneckendorff und von Hindenburg; 2 кастрычніка 18472 жніўня 1934) — нямецкі вайсковы і палітычны дзеяч. Бачны камандуючы Першай сусветнай вайны: галоўнакамандуючы на Усходнім фронце супраць Расіі (1914-1916), начальнік Генеральнага штаба (1916-1919). Прускі генерал-фельдмаршал (2 лістапада 1914). Рэйхспрэзідэнт Германіі (1925-1934). Першы і адзіны ў гісторыі Германіі чалавек, абраны кіраўніком дзяржавы на ўсенародных выбарах. З сям'і прускага афіцэра.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Падчас Першай сусветнай вайны з канца жніўня 1914 г. камандаваў 8-й арміяй ва Усходняй Прусіі, з лістапада — войскамі ўсяго Усходняга фронту. Усім нацыянальнасцям акупіраваных тэрыторый, у т.л. беларусам, даў дазвол на культурную дзейнасць, адкрыццё нацыянальных школ, выданне газет на роднай мове. З жніўня 1916 г. начальнік Генеральнага штаба, фактычна галоўнакамандуючы ўзброенымі сіламі Германскай імперыі.

Рэйхспрэзідэнт Германіі (1925-1934). Падтрымліваў ваенна-манархічныя і правыя арганізацыі. У 1933 г. даручыў фюрару нацыянал-сацыялістаў А. Гітлеру сфарміраваць урад.

21 сакавіка 1933 г., у Дзень Патсдама адбылося сімвалічнае поціск рукі Гіндэнбурга і Гітлера ў гарнізоннай царквы ў Патсдаме, азначала пераемнасць нацызму традыцыям старой прускай арміі. Аднак у красавіка 1933 году Гіндэнбург запярэчыў супраць нацысцкага праекта закона аб дзяржаўнай службе і настаяў, каб са службы не звальняліся габрэі-ветэраны Першай сусветнай вайны (Гітлер лічыў, што такіх не было) і габрэі, якія знаходзіліся ў вайну на грамадзянскай службе. Улетку 1934 гады пасля «ночы доўгіх нажоў» адправіў Гітлеру падзякавальную тэлеграму. Пасля смерці Гіндэнбурга Гітлер адмяніў пост рейхспрэзідэнта і прыняў на падставе вынікаў рэферэндуму паўнамоцтвы кіраўніка дзяржавы сам, выбраўшы сабе тытул «Фюрэр (правадыр) і рэйхсканцлер».

Пасмертная слава[правіць | правіць зыходнік]

Могила Гинденбурга в Марбурге

Пасля смерці рейхспрезидента Гітлер ўсяляк заахвочваў распаўсюджванне яго культа. Яго прах быў пахаваны (насуперак волі самога нябожчыка) у Танэнбергскай мемарыяле. У гонар Гіндэнбурга быў названы, сярод іншага, нямецкі пасажырскі дырыжабль, які пацярпеў катастрофу ў ЗША у 1937 годзе.

Пры набліжэнні савецкіх войскаў да Таненбергам немцы вывезлі прах яго (і жонкі) у Заходнюю Германію. Ён быў перапахаваны ў царкве Святой Лізаветы(ням.) бел. у Марбурге.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Папярэднік:
Эрых фон Фалькенхайн
Начальнік генеральнага штаба Германіі
19161919
Пераемнік:
Вільгельм Гронер
Папярэднік:
Фрыдрых Эберт
Прэзідэнт Германіі
19251934
Пераемнік:
Адольф Гітлер
(як фюрар Германіі)