Экстрадыцыя

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Экстрадыцыя — форма міжнароднага супрацоўніцтва паміж дзяржавамі ў барацьбе са злачыннасцю. Экстрадыцыя — гэта перадача злачынца дзяржавай, на тэрыторыі якой ён знаходзіцца, іншай дзяржаве для прыцягнення яго да крымінальнай адказнасці або для прывядзення ў выкананне прысуду, які ўступіў у законную сілу. Праца па экстрадыцыі праводзіцца на падставе міжнародных дагавораў і пагадненняў — двухбаковых (Беларусі з Польшчай) і шматбаковых (Канвенцыі аб прававой дапамозе і прававых адносінах па грамадзянскіх, сямейных і крымінальных справах ад 22 студзеня 1993 года і ад 7 кастрычніка 2002 года (у рамках СНД). Некаторыя канвенцыі ў рамках ААН таксама служаць інструментам, якія дазваляюць запытваць выдачу асоб, якiя знаходзяцца ў вышуку. З дзяржавамі, з якімі ў Беларусі адсутнічаюць дагаворы аб выдачы, работа па экстрадыцыі вядзецца на аснове прынцыпу ўзаемнасці. У адпаведнасці з ім міжнародная прававая дапамога па крымінальных справах аказваецца на аснове пісьмовага абавязацельства ад імя дзяржавы аказаць такога роду прававую дапамогу.

Гл.таксама[правіць | правіць зыходнік]