Юлій III

З пляцоўкі Вікіпедыя
Юлій III
лац.: Iulius PP. III
Girolamo Sicciolante - Paus Julius III.jpg
Герб

221-ы Папа Рымскі
17 лютага 1550 — 23 сакавіка 1555
Папярэднік Павел III
Пераемнік Марцэл II
Cardinal-Bishop of Palestrina[d] (Roman Catholic Suburbicarian Diocese of Palestrina[d])
з 1543
Папярэднік Francesco Cornaro[d]
Пераемнік Louis de Bourbon de Vendôme[d]
каталіцкі біскуп[d]
з 12 лістапада 1514
кардынал
з 22 снежня 1536
каталіцкі архібіскуп[d]
18 сакавіка 1513 — 25 чэрвеня 1544
Дыяцэзія Roman Catholic Archdiocese of Manfredonia-Vieste-S. Giovanni Rotondo[d]
Папярэднік Antonio Maria Ciocchi del Monte[d]
Пераемнік Giovanni Ricci[d]

Адукацыя
Дзейнасць каталіцкі святар
Нараджэнне 10 верасня 1487[1][2]
Смерць 23 сакавіка 1555[3][4][…] (67 гадоў)
Пахаванне
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Юлій ІІІ (лац.: Iulius PP. III; па нараджэнні Джавані Марыя Чокі дэль Монтэ, італ.: Giovanni Maria Ciocchi del Monte; 10 верасня 148723 сакавіка 1555) — Папа Рымскі з 7 лютага 1550 да 23 сакавіка 1555.

Джавані дэль Монтэ нарадзіўся ў Рыме ў сям'і юрыста. Назначаны архібіскупам Сіпонта ў 1513 і біскупам Павіі па сумяшчэнні ў 1520. У 1536 Папа Рымскі Павел ІІІ назначыў дэль Монтэ кардыналам-біскупам Палестрыны. У 1545 кардынал дэль Монтэ стаў першым прэзідэнтам Трыдэнцкага сабору. Пасля смерці Папы Паўла ІІІ канклаў кардыналаў, які працягваўся дзесяць тыдняў, абраў дэль Монтэ новым папам.

Папа Юлій ІІІ быў прыхільнікам езуітаў. Ён спансіраваў кампазітара Джавані П'ерлуіджы да Палестрыну, архітэктара Джорджу Вазары і мастака Мікеланджэлу. Паводле тагачасных крытыкаў Юлія ІІІ, Папа не асабліва цікавіўся царкоўнымі і палітычнымі справамі.

Зноскі