Януш Аляксандр Сангушка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Януш Аляксандр Сангушка
Januš Alaksandar Sanguška. Януш Аляксандар Сангушка (XVIII).jpg
POL COA Pogoń Litewska Książęca.svg
Герб «Пагоня Літоўская»
Маршалак надворны літоўскі
1750 — 1760
Папярэднік Ігнацы Агінскі
Пераемнік Юзаф Сангушка

Нараджэнне 5 мая 1712(1712-05-05)[1]
Смерць 14 верасня 1775(1775-09-14) (63 гады)
Род Род Сангушкаў
Бацька Павел Караль Сангушка
Маці Марыяна з Любамірскіх[d]
Жонка Канстанцыя з Дэнгафаў[d]
Дзеці няма
Узнагароды
ордэн Белага арла
Commons-logo.svg Януш Аляксандр Сангушка на Вікісховішчы

Януш Аляксандр Сангушка (5 мая 1712, Любартаў — 13 верасня 1775, Дубна) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Мечнік вялікі літоўскі (17351750), маршалак надворны літоўскі (17501760). VII і апошні ардынат астрожскі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Невядомы мастак, XVIII ст.

З княжацкага роду Сангушкаў герба «Пагоня Літоўская», сын Паўла Караля, маршалка вялікага літоўскага, і Мар’яны з Любамірскіх. Меў братоў Януша Мадэста, Юзафа і Гераніма Януша.

Абіраўся паслом на соймы. Кавалер Ордэна Белага Арла (узнагароджаны 11 жніўня 1736 у Дрэздэне).

Фундаваў кляштар капуцынаў у Стараканстанцінаве.

Шлюб з Канстанцыяй Дэнгаф, дачкой Станіслава Эрнэста Дэнгафа, быў бяздзетным. З прычыны адсутнасці нашчадкаў і магчымасці па яго смерці спрэчак на гэтай глебе ініцыяваў Кальбушаўскую транзакцыю (1753), у выніку якой адбыўся падзел Астрожскай ардынацыі паміж сябрамі і прыхільнікамі магнацкай групоўкі Чартарыйскіх. Сам Януш Аляксандр Сангушка захаваў за сабой права пажыццёвага карыстання гэтай маёмасцю.

Большую частку жыцця правёў у Дубенскім замку, атрымаў вядомасць гультая і валацугі.

Цікавыя факты[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Janusz Aleksander Sanguszko // Internetowy Polski Słownik Biograficzny
  2. Сіняк Н. У Вялікім княстве Літоўскім і Рэчы Паспалітай // Сіняк Н. У Вялікім княстве Літоўскім і Рэчы Паспалітай // Памяць: гіст.-дакум. хроніка Любанскага раёна. / Рэд.-уклад. В. Р. Феранц; Рэдкал.: В. А. Сойка, Н. М. Сіняк i інш. — Мінск: Ураджай, 1996. — 439 с.: іл.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]