Ігнацы Патоцкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ігнацы Патоцкі
Ignacy Potocki
Ihnaci Patocki. Ігнаці Патоцкі (1786).jpg
Ігнаці Патоцкі. Мастак М. Такарскі, пасля 1786
POL COA Pilawa.svg
Герб «Пілява»
Вялікі маршалак літоўскі
1791 — 1793
Папярэднік: Уладзіслаў Гуроўскі
Пераемнік: Людвік Тышкевіч
 
Дзейнасць: дыпламат
Нараджэнне: 28 лютага 1750(1750-02-28)
Радзынь-Падляскі
Смерць: 20 жніўня 1809(1809-08-20) (59 гадоў)
Вена
Пахаванне: Варшава
Род: Патоцкія
Бацька: Яўстах Патоцкі
Маці: Мар'яна з Концкіх
Жонка: Альжбета з Любамірскіх
Дзеці: Крысціна
 
Узнагароды:
ордэн Белага Арла ордэн Святога Станіслава

Раман Ігнацы Францішак Патоцкі[1] (28 лютага 1750, Радзынь-Падляскі — 20 жніўня 1809, Вена) — выдатны палітычны дзеяч Рэчы Паспалітай, асветнік. Пісар вялікі літоўскі (17731783), маршалак надворны (17831791) і вялікі літоўскі (17911792).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З магнацкага роду Патоцкіх герба «Пілява», сын Яўстаха, чашніка кароннага, і Мар'яны з Концкіх. Меў брата Станіслава Костку.

У малым веку

Навучаўся ў Варшаве (17581765) і ў Рыме (да 1770). Пэўны час знаходзіўся ў Францыі, у 1771 вярнуўся ў Рэч Паспалітую. 3 1770-х наблізіўся да караля і вялікага князя Станіслава Аўгуста Панятоўскага.

Атрымаў шэраг высокіх дзяржаўных пасадаў, быў маршалкам Пастаяннай Рады (17781780). 3 утварэннем Адукацыйнай камісіі (1773) адзін з галоўных яе дзеячаў, узначаліў Таварыства элементарных кнігаў.

Быў адным з лідараў рэфарматарскай партыі на Чатырохгадовым сойме (17881792) і адным з аўтараў Канстытуцыі 3 мая 1791. За ўдзел у выпрацоўцы Канстытуцыі атрымаў прызначэнне на пасаду міністра паліцыі абодвух народаў у Стражы Праў, праз што выйшаў з складу Адукацыйнай камісіі.

У вайну Расіі з Рэччу Паспалітай (1792) выконваў абавязкі адсутнага вайсковага міністра. У 17921794 у эміграцыі ў Саксоніі. Адзін з арганізатараў паўстання Т. Касцюшкі (1794). Увайшоў у склад Найвышэйшай нацыянальнай рады як кіраўнік аддзелу замежных інтарэсаў. Належаў да памяркоўнага крыла паўстанцаў[2].

Пасля падаўлення паўстання расійскія ўлады зняволілі І. Патоцкага ў Пецярбургу. 3 1796 жыў у Аўстрыі.

У шлюбе з Альжбетай Любамірскай меў дачку Крысціну.

Зноскі

  1. Таксама Ігнат Патоцкі, Ігнацій Патоцкі
  2. Валерый Пазднякоў. Патоцкія // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 407.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]