Перайсці да зместу

Інтэрглоса

Неправераная
З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Інтэрглоса
Створаны Лансэлот Хогбэн
Год стварэння 1943[1]
Катэгорыя міжнародныя дапаможныя мовы
Тып пісьменнасці лацінскае пісьмо
Моўныя коды
ISO 639-1
ISO 639-2
ISO 639-3 igs
Штучныя мовы

Інтэрглоса (Intergloso, Interglosa ці Interglossa) — штучная мова, прапанаваная Лансэлотам Хогбэнам (1895—?) у кнізе «Interglossa» у 1943 годзе. Мова мае слоўнік, галоўным чынам запазычаны з грэчаскай мовы, і граматыку з рысамі англійскай, кітайскай і піджына. У 1963 Хогбен прапанаваў штучную мову Essential World English, створаную на аснове бэйсік-інгліш, і пакінуў інтэрглосу. Каля 1981 года Вэндзі Эшбі і Рональд Кларк вярнулі мове жыццё, і пасля ажыццяўлення некаторых змен яна пачала звацца Глоса.

Алфавіт і вымаўленне

[правіць | правіць зыходнік]

Інтэрглоса мае лацінскі алфавіт. ae = e; c, ch, q = k; ph = f; rh = r; th = t; x у пачатку слова гучыць як z, у іншых месцах слова мае гук ks; y = i. У пачатку словаў не вымаўляюць першую зычную ў камбінацыях ct-, gn-, mn-, pn-, ps-, pt-, за выключэннем прыстаўкі «pseudo-». Усе словы з некалькі складаў канчаюцца на галосную. Націсковы склад — перадапошні, калі слова канчаецца адной галоснай (bilEta), але трэці з канца, калі слова канчаецца дзвюма галоснымі (nEsia, orientAtio).

Аўтар не ўжывае традыцыйныя назвы (такія як назоўнік, дзеяслоў і г. д.), каб класіфікаваць словы. Ён прапануе зусім іншую наменклатуру:

  • Існуе 11 «псеўданімаў», з якіх толькі 4 рэальна суадносяцца з займеннікамі (mi = я, tu = ты, na = мы, mu = вы). Псеўданім su пачынае пытальныя аперацыі.
  • Існуе 6 пытальных, імператыўных, адмоўных і кампаратыўных слоўцаў.
  • Існуе 396 назоўнікаў, але аўтар лічыць «назоўнікамі» толькі назвы пэўных рэчаў. Назоўнікі не маюць ні склону, ні множнага ліку.
  • Існуе 20 «дзеяслоўчыкаў», г. зн. словаў, якія дзейнічаюць як дзеясловы, дзеепрыметнікі ці абстрактныя назоўнікі, толькі змяняючы пазіцыю ў сказе. Гэтыя словы марфалагічна нязменныя.
  • Існуе 29 артыкляў. Аўтар называе «артыклямі» не толькі самі артыклі, але таксама і лічэбнікі.
  • Існуе 417 узмацняльнікаў, г. зн. словаў, якія функцыяніруюць як прыметнікі, прыназоўнікі, прыслоўі.
  • Лічэбнікі (1-10): mono, bi, tri, tetra, penta, hexa, hepta, octa, nonnea, deca.

Парадак словаў у Інтэрглосе фіксаваны: суб’ект, дзеяслоў, аб’ект. Мадіфіцыруючыя словы з’яўляюцца пасля мадыфікаваных, «артыкль» перад імем, прыслоўі перад аб’ектамі, непрамы аб’ект перад прамым. У пытальных і адмоўных канструкцыях парадак слоў не мяняецца.

  • «Ойча наш»:

Na parenta in Urani; na dicte volo; tu Nomino gene revero. Plus tu Crati habe accido; plus u Demo acte harmono tu Tendo epi Geo homo in Urani; Na dicte petitio: Tu date plu di Pani a Na; plus Tu acte pardo plu malo Acte de Na; metro Na acte pardo Mu; Su acte malo de Na. Peti Tu non acte dirigo Na a plu malo Offero: Hetero, Tu date libero Na apo Malo.

  • U domi; su pre gene gravito; habe mega palaeo [Дом, які разбурыўся (які раней пацярпеў з-за дзеяння гравітацыі), — вельмі стары (мае вялікую старасць)]
  • Un anthropi; su pre dicte re; non habe bio [Чалавек, аб якім гаварылі (аб якім раней гаварылі справу), памёр (не мае жыцця)]
  • Un anthropi; mi pre vise; non habe bio [Чалавек, якога я бачыў (раней), памёр]
  • Un anthropi; na pre dikte de; non habe bio [Чалавек, аб якім мы гаварылі, памёр]
  • Fe pre dicte a mi mega longo historio [Яна гаварыла (раней) мне (вельмі) доўгую гісторыю]
  • Mi date credito de bibli pan amico-pe de mi [Я прысвячаю гэтую кнігу ўсім маім сябрам]
  • U paleo gyna in horta [Старая (знаходзіцца) ў садзе]
  1. Crystal D. The Cambridge Encyclopedia of LanguageВыдавецтва Кембрыджскага ўніверсітэта, 1987. — С. 353. — ISBN 978-0-521-42443-1