Самаходная артылерыйская ўстаноўка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сучасная французская САУ «CAESAR».

Самаходная артылерыйская ўстаноўка (САУ) — баявая машына, якая ўяўляе сабой артылерыйскае прылада, зманціраванае на самарушны (самаходным) шасі і прызначанае для непасрэднай агнявой падтрымкі танкаў і пяхоты. Да самаходна-артылерыйскім устаноўкам варта адносіць усе баявыя браніраваныя самаходныя машыны са ствольнай артылерыйскім узбраеннем акрамя танкаў, БТР, БМД і БМП.

Упершыню САУ былі выкарыстаны ў Першай сусветнай. Першапачаткова, гэта былі артылерыйскія прылады, станаўлення на шасі камерцыйных грузавікоў, сельскагаспадарчых трактароў і нават на гусенічных шасі. Аднак тады САУ не атрымалі ўжываліся рэдка, на ўвазе невялікага іх колькасці.

Да Другой сусветнай колькасць самаходных установак павялічылася ў разы.

У цяперашні час найбольш распаўсюджаныя самаходныя гаўбіцы, як правіла, будуюцца альбо на базе лёгкіх шматмэтавых лёгкабраняваных гусенічных машын, альбо на базе танкавых шасі.

Згодна з сучаснай канцэпцыі вядзення бою асноўнымі абласцямі прымянення самаходна-артылерыйскіх установак з'яўляюцца задачы мабільнай падтрымкі артылерыйскім агнём з закрытых агнявых пазіцый частак і падраздзяленняў іншых родаў войскаў. Дзякуючы высокай мабільнасці САУ здольныя суправаджаць танкі ў ходзе глыбокіх прарываў абароны працiўнiка, рэзка падвышаючы баявыя магчымасці наступу танкавых і мотапяхотнага падраздзяленняў.

Спасылкi[правіць | правіць зыходнік]