Найвышэйшае камандаванне джыхаду і вызвалення

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Найвышэйшае камандаванне джыхаду і вызвалення
القيادة العليا للجهاد والتحرير
Лагатып ВКДВ.png
Ідэалогія нацыяналізм, баасізм, суфізм
Рэлігійная прыналежнасць іслам (сунізм)
Лідары Ібрагім Ізат ад-Дуры(2007—2020)
Актыўная ў
Сфарміравана 2007[3]
Расфарміравана 18 снежня 2011 (часова)
Саюзнікі Flag of the Ba'ath Party.svg Баас, Islamic Army of Iraq (emblem).png Ісламская армія ў Іраку, Ісламская дзяржава (летам 2014)
Праціўнікі Multi-National Force-Iraq ShoulderSIeeveInsignia.jpg Міжнародныя кааліцыйныя сілы ў Іраку, Flag of Iraq.svg Ірак, Hashd Al-Sha'abi flag.svg.png Сілы народнай мабілізацыі, Ісламская дзяржава
Колькасць членаў 80 000 чалавек (на 2015 год[1][2])
звыш за 1000 (2020)
Удзел у канфліктах Іракская вайна, Грамадзянская вайна ў ІракуБарацьба з тэрарызмам у Іраку пасля 2017 года

Найвышэйшае камандаванне джыхаду і вызвалення (араб. القيادة العليا للجهاد والتحرير‎‎) — аб’яднанне іракскіх паўстанцаў на чале з Партыяй арабскага сацыялістычнага адраджэння (Баас) і Арміяй людзей накшбандзійскага ордэна (АЛНО). Вядзе ўзброеную барацьбу супраць арміі ЗША, урада Ірака і некаторых мясцовых узброеных груповак.

Перадгісторыя[правіць | правіць зыходнік]

У снежні 2006 года, пасля пакарання Садама Хусейна праз павешанне, што выклікала абурэнне ў яго прыхільнікаў, была створана суфійская арганізацыя «Армія людзей накшбандзійскага ордэна» (прадстаўнікі тарыката Накшбандзія)[4]. Падчас праўлення Хусейна суфіі займалі добрае становішча[4][5]. У першыя гады пасля падзення ўлады баасістаў і акупацыі Ірака суфіі не ўдзельнічалі ў маштабным суніцкім супраціве, у якім дамінавалі салафіты. Баявыя групы, звязаныя з Аль-Каідай, нападалі на суфіеў і іх святыя месцы, знішчалі магілы суфійскіх святых. Аднак часам суфіі і салафіты дзейнічалі сумесна — падчас бітвы за Эль-Фалуджу ў 2004 годзе, калі горад кантраляваў «Савет шуры муджахідаў», які прадстаўляў саюз салафітаў, суфіеў і баасістаў. Аднак пасля нарастання хаосу і ўзроўню гвалту ў Іраку суфіі сталі скардзіцца на напады з боку шыітаў і ўзялі ў рукі зброю. З 2005 года пачалося фарміраванне суфійскіх узброеных груп[4].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

ВКДВ створана 3 кастрычніка 2007 года, у яго склад увайшлі 23 баявыя групы[6], у тым ліку найбуйнейшая суфійская паўстанцкая арганізацыя «Армія накшбандзійскага ордэна»[7]. Аб’яднанне ўзначаліў Ібрагім Ізат ад-Дуры, былы старшыня Савета рэвалюцыйнага камандавання і сакратар Партыі арабскага сацыялістычнага адраджэння (Баас).

У сваёй першай заяве «Вышэйшае камандаванне» звярнулася да ЗША з патрабаваннямі: прызнаць арганізацыі супраціву адзінымі законнымі прадстаўнікамі Ірака, вывесці войскі з тэрыторыі Ірака, спыніць забойствы і разбурэнні, вызваліць зняволеных, кампенсаваць Іраку страты ад акупацыі[6].

У снежні 2011 года, у сувязі з вывадам замежных войскаў, кааліцыя баевікоў самараспусцілася, але ўжо праз тры гады аднавіла сваю дзейнасць

У гэты момант«Вышэйшае камандаванне» стала ідэалагічным супернікам «Ісламскай дзяржавы». Першае выступае за свецкае дзяржава ў міжнародна прызнаных межах Іраку, у той час як ІД імкнецца стварыць салафіцкі халіфат на тэрыторыі некалькіх дзяржаў. Ад-Дуры асуджаў дзеянні баевікоў па выгнанні хрысціян з Масула і пераследу езідаў, забараняючы сваім байцам нападаць на грамадзянскіх асоб незалежна ад іх этнічнай і рэлігійнай прыналежнасці[8]. Аднак агульная варожасйь да ЗША і іракскаму ўраду прымушала іх у шэрагу выпадкаў супрацоўнічаць. Так, «Вышэйшае камандаванне» разам з ІД прымала ўдзел у штурме Масула падчас летняга наступлення ІД на поўначы Ірака ў 2014 годзе[8][9].

Па стане на 2015 год «Армія людзей накшбандзійскага ордэна», якая з’яўляецца асновай «Вышэйшага камандавання», лічыцца найбольш моцнай і ўплывовай паўстанцкай арганізацыяй у Іраку пасля ІД[8].

Мэты[правіць | правіць зыходнік]

У 2007-м «Вышэйшае камандаванне» выклала шэраг з васьмі умоў для правядзення перамоваў з амерыканскімі ўзброенымі сіламі[10]:

  1. Афіцыйна прызнаць патрыятычнае супраціў і ўсе патрыятычныя, арабскія нацыяналістычныя і ісламісцкія арганізацыі супраціву ва ўсіх іх узброеных і грамадзянскіх арганізацыях адзіным законным прадстаўніком Ірака і яго народа.
  2. Афіцыйна аб’явіць аб безумоўным вывадзе войскаў з Ірака.
  3. Спыніць рэйды, пераслед, забойствы, разбурэнні, сабатаж, высяленне і выгнанне і вывесці акупацыйныя войскі з усіх населеных пунктаў.
  4. Вызваліць усіх зняволеных і затрыманых без выключэння і пакрыць ім страты.
  5. Вярнуць на службу іракскую армію і сілы нацыянальнай бяспекі, якія былі абвешчаныя распушчанымі амерыканцамі падчас іх уварвання ў 2003 годзе. Яны павінны быць адноўлены ў адпаведнасці з правіламі і традыцыямі, якія дзейнічалі да амерыканскага ўварвання, і яны таксама павінны атрымаць кампенсацыю.
  6. Абавязаны пакрыць Іраку ўсе матэрыяльныя і маральныя страты і шкоду, нанесеныя краіне акупацыяй.
  7. Адмяніць усе законы, дэкрэты і іншыя заканадаўчыя акты, выдадзеныя пасля акупацыі.
  8. Правесці прамыя перамовы з супрацівам аб рэалізацыі праграмы выканання прынцыпаў, якіх прытрымлівалася Вярхоўнае камандаванне.

Кіраўніцтва[правіць | правіць зыходнік]

На 2007-ы год, крамя прызначэння ад-Дуры кіраўніком групоўкі, Вярхоўнае камандаванне джыхаду і вызвалення таксама прызначыла ў свой Генеральны штаб яшчэ некалькіх чалавек[11]:

  • Генерал-лейтэнант Амір Мухамад Амін (намеснік Вярхоўнага галоўнакамандуючага па ваенных пытаннях)
  • Шэйх Алі Абдала аль-Убайды (кіраўнік рэлігійнага кансультатыўнага органа)
  • Генерал Халід Сулейман Халаф (кіраўнік Савета нацыянальнай бяспекі)
  • Генерал-лейтэнант Мухамад Саліг Альван (кіраўнік Савета па адміністрацыйных і фінансавых пытаннях)
  • Генерал Салах ад-Дын Ахмад (кіраўнік савета па інфармацыі і мабілізацыі)
  • Кан’ан Амін (прадстаўнік)

Склад[правіць | правіць зыходнік]

У склад арганізацыі ўваходзяць[10]:

  • Армія людзей накшбандзійскага ордэна
  • Армія паплечнікаў Прарока (Джэйш ас-Сахаба)
  • Армія Мурабітынаў (Джэйш аль-Мурабітын)
  • Армія Аль-Хамза (Джэйш аль-Хамза)
  • Армія паслання (Джэйш аль-Рысу)
  • Армія ібн аль-Валіда (Джэйш ібн аль-Валід)
  • Аб’яднанае камандаванне маджахедаў ў Іраку
  • Вызваленчыя брыгады (Катаіб Аль-Тахрыр)
  • Армія Мустафы (Джэіш аль-Мустафа)
  • Армія вызвалення Ірака (Джэйш Тахрыр Ірак)
  • Эскадроны пакутнікаў (Сарая Аш-Шухада)
  • Армія Сабірыйцаў (Джэйш аль-Сабірэйн)
  • Брыгады джыхаду ў краіне двух рэк
  • Армія рыцара за вызваленне галіны самакіравання
  • Эскадрыллі джыхаду ў Басры (Сарая аль-Джыхад аль-Басра)
  • Эскадроны джыхаду Эль-Фалуджа (Сарая аль-Фалуджа аль-Джыхад)
  • Патрыятычны Народны Фронт вызвалення Іраку
  • Эскадрыллі рэвалюцыі Хусайні Ат-Таф (Альтаф Сарая аль-Хусайні)
  • Эскадрыллі вызвалення поўдня (Сарая Тахрыр аль-Жжунуб)
  • Армія Ханіна (Джэйш аль-Ханін)
  • Эскадрыллі Дзіяла джыхаду і вызвалення
  • Эскадрыллі славы вызвалення Іраку
  • Вызваленчая Армія Курдыстана[12]

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Network, Thierry Meyssan,Voltaire The illusion of the eradication of Daesh, by Thierry Meyssan. Архівавана з першакрыніцы 6 кастрычніка 2018.
  2. Freeman, Colin Izzat Ibrahim al-Douri: the King of Clubs is back, and he may yet prove to be Saddam Hussein's trump card. Telegraph (18 May 2013). Архівавана з першакрыніцы 5 November 2018.
  3. (unspecified title) Праверана 28 чэрвеня 2019.
  4. 4,0 4,1 4,2 Sufi Insurgent Groups in Iraq
  5. The JRTN Movement and Iraq’s Next Insurgency. Combating Terrorism Center at West Point. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.
  6. 6,0 6,1 Al Douri forms nationalist Sunni coalition; 1920s Revolution Brigades denounces al Qaeda The Long War Journal, 4 October 2007
  7. Iraqi Insurgents Announce New Coalition Associated Press, 3 October 2007
  8. 8,0 8,1 8,2 Jaysh Rijal al-Tariqa al-Naqshbandia (JRTN)
  9. Арабская весна 2015 года
  10. 10,0 10,1 Al Douri forms nationalist Sunni coalition The Long War Journal, 4 October 2007
  11. Iraqi Resistance announces Founding of Supreme Command for the Jihad and Liberation in Baghdad AlBasrah.net, 3 October 2007
  12. Kurdistan Liberation Army Pledges Allegiance to al Douri CBS News, 22 December 2008

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]