Грыгорый VII, Папа Рымскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Грыгорый VII
лац.: Gregorius PP. VII
Грыгорый VII
157-ы Папа Рымскі
22 красавіка 1073 — 25 мая 1085
Царква:

Рымска-каталіцкая царква

Папярэднік:

Аляксандр II

Пераемнік:

Віктар III


Прафесія:

дыпламат, клерык, ксёндз

Імя пры нараджэнні:

Гільдэбранд

Арыгінал імя
пры нараджэнні:

італ.: Ildebrando (ці Aldobrandeschi, ці Dhiltprandus)

Нараджэнне:

XI стагоддзе
Савана[d], Грасета[d], Таскана, Італія

Смерць:

31 мая 1085
Салерна, правінцыя Салерна[d], Кампанія, Італія

Пахаванне:

Салернскі сабор[d]

Жонка:
Лагатып Вікісховішча Грыгорый VII на Вікісховішчы

Грыгорый VII, свецкае імя Гільдэбранд (лац.: Gregorius PP. VII, італ.: Ildebrando (Aldobrandeschi, Dhiltprandus); 1020/1025 — 25 мая 1085) — Папа Рымскі з 22 красавіка 1073 па 25 мая 1085.

Фактычна правіў пры Папе Мікалаі II. Праводзіў рэформы, накіраваныя на ўмацаванне каталіцкай царквы. Забараніў сіманію. Канчаткова зацвердзіў у каталіцкай царкве цэлібат — бясшлюбнасць духавенства.

Дамагаўся верхавенства Папаў над свецкімі правіцелямі, змагаўся з германскім імператарам Генрыхам IV за інвестытуру. Прымусіў Генрыха IV з'явіцца да сябе з пакаяннем у тасканскую крэпасць Каноса. Але ў канцы жыцця быў ​​выгнаны з Рыма і памёр у выгнанні.

У 1606 годзе кананізаваны.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]