Горад Кабул

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Кабул
пушту: کابل, дары: کابل
A view of Kabul City in 2005.jpg
Кабул, 2005 год

Каардынаты: 34°31′00″ пн. ш. 69°12′00″ у. д. / 34.516667° пн. ш. 69.2° у. д. (G) (O) (Я)34°31′00″ пн. ш. 69°12′00″ у. д. / 34.516667° пн. ш. 69.2° у. д. (G) (O) (Я)

Краіна
Унутранае дзяленне
18 раёнаў
Мэр
Махамад Юнус Наўандзіш
Плошча
275 км²
Вышыня цэнтра
1800 м
Насельніцтва (2006)
(агламерацыя) 1925548 чалавек
Часавы пояс
Тэлефонны код
+93-20

Кабул (Афганістан)
Кабул
Кабул

Кабу́л (пушту: کابل, дары: کابل Kābul) — горад у Афганістане, сталіца краіны, цэнтр правінцыі Кабул. 3,5 млн жыхароў (2009). Знаходзіцца на рацэ Кабул, на вышыні 1820 метраў. Вузел аўтадарог. Міжнародны аэрапорт Кабул. Галоўны эканамічны і культурны цэнтр краіны.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

крэпасць Бала-Хісар у 1879 годзе

Упершыню згадваецца грэчаскім вучоным Пталамеем (2 стагоддзе) як Кабур або Карур — горад у Кушанскім царстве. З 6 стагоддзя правіцелямі былі Кабул-шахі. У час арабскіх заваяванняў трапіў пад уладу халіфа Муавіі I (кіраваў у 661—680 гадах). У 9 стагоддзі заваяваны Сафарыдамі, пазней ім валодалі Саманіды, Газневіды, Цімурыды. У 13 стагоддзі зруйнаваны Чынгісханам. Найбольшага росквіту дасягнуў у 16 стагоддзі, калі Бабур зрабіў Кабул сталіцай (з 1504) дзяржавы Вялікіх Маголаў. У 1738 годзе захоплены Надзір-шахам. З 1747 года ў складзе Дуранійскай дзяржавы, з 1773 года яе сталіца. З 1818 года цэнтр Кабульскага княства. З 1880 года сталіца афганскай дзяржавы, з 1929 года — каралеўства Афганістан. Значна разбураны ў час грамадзянскай вайны з 1978 года.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

Прамысловасць: аўтарамонтная, будаўнічая (у тым ліку домабудаўнічы камбінат), фармацэўтычная, метала- і дрэваапрацоўчая, гарбарна-абутковая, харчовая і тэкстыльная. Вытворчасць дываноў.

Адукацыя і культура[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 9: Кулібін — Малаіта / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн., 1999. — 560 с.: іл. ISBN 985-11-0155-9 (т. 9), ISBN 985-11-0035-8.