Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь (Мінсельгасхарч Беларусі) — ведамства ўраду Беларусі, упаўнаважанае ажыццяўляць парадкаванне сельскай гаспадаркі. Міністр сельскай гаспадаркі і харчавання прызначаецца і здымаецца з пасады прэзідэнтам. З 21 жніўня 2012 года пасаду міністра займае Леанід Заяц[1].

Склад[правіць | правіць зыходнік]

Цэнтральны апарат — 7 галоўных упраўленняў, 2 дэпартаменты, 4 упраўленні, 2 інспекцыі, па адным аддзеле і сектары[2].

Задачы[правіць | правіць зыходнік]

  1. парадкаванне сельскагаспадарчай вытворчасці дзяржаўных устаноў;
  2. стварэнне ўмоў для прыватызавання аграпрамысловай вытворчасці;
  3. укараненне ў сельскай гаспадарцы дасягненняў навукі;
  4. павышэнне выніковасці сельскагаспадарчай вытворчасці і перапрацоўкі сельскагаспадарчай сыравіны;
  5. стварэнне ўмоў для павелічэння вытворчасці харчавання;
  6. павышэнне спабораздольнасці сельскагаспадарчых тавараў за мяжой;
  7. прыцягненне капіталаўкладанняў для пераабсталявання сельскагаспадарчых прадпрыемстваў;
  8. забеспячэнне выканання падпарадкаванымі прадпрыемствамі планавых паказчыкаў вывазу і ўвозу сельскагаспадарчых тавараў.

Паўнамоцтвы[правіць | правіць зыходнік]

  1. спрыянне захаванню асяроддзя ўзнаўлення рыбы;
  2. распрацоўка заканадаўства аб сельскай гаспадарцы;
  3. стварэнне, пераўтварэнне і касаванне падпарадкаваных устаноў;
  4. узгадненне правядзення сельскагаспадарчых навуковых даследаванняў;
  5. забеспячэнне вытворчасці хлеба і макаронаў;
  6. распрацоўка прыёмаў сельскагаспадарчай вытворчасці на забруджаных радыёнуклідамі землях;
  7. парадкаванне насенневодства, гатункавыпрабавання, пляменнай справы, меліярацыі і хімізацыі земляў, механізавання і электрыфікацыі сельскай гаспадаркі;
  8. нагляд за выкананнем правілаў карыстання сельскагаспадарчым абсталяваннем і сродкамі абароны раслін;
  9. ухваленне пастаноў аб бяспецы геннай інжынерыі;
  10. ліцэнзаванне;
  11. улік асушальных збудаванняў і рыбалоўных угоддзяў;
  12. ацэнка праектаў і будаўніцтва асушальных збудаванняў;
  13. ухваленне правіл бяспекі працы на падпарадкаваных прадпрыемствах;
  14. нагляд за выкарыстаннем грошай урада, выдаткаваных на сельскую гаспадарку;
  15. прыцягненне замежных укладанняў у сельскую гаспадарку;
  16. нагляд за якасцю харчавання пры вытворчасці і захоўванні;
  17. выдача пасведчанняў аб уліку генна-інжынерных гатункаў раслін, парод жывёл і штамаў непатагенных мікраарганізмаў;
  18. закуп сельскагаспадарчых тавараў і паслуг;
  19. ухваленне норм працы і расходу паліва ў сельскай гаспадарцы[3].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Пасля здабыцця Беларуссю незалежнасці 25 жніўня 1991 года міністэрства больш як 4 гады працягвала кіравацца Пастановаю ўраду БССР ад 12 жніўня 1991 года № 312, паводле якой міністр прызначаўся Вярхоўным Саветам[4]. Пастановай ад 12 лютага 1996 года № 100 урад Беларусі ўхваліў новую ўставу міністэрства. Паводле дзейнай Пастановы ўраду ад 31 кастрычніка 2001 г. № 1590 міністр прызначаецца прэзідэнтам[3].

Зноскі

  1. Марына Носава Міністрам сельскай гаспадаркі і харчавання прызначаны Леанід Заяц. БелаПАН (21 жніўня 2012).
  2. Будова міністэрства (руск.) . Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь (14 студзеня 2010). Праверана 2 верасня 2010.
  3. 3,0 3,1 Пастанова Рады міністраў Рэспублікі Беларусь ад 31 кастрычніка 2001 г. № 1590 (руск.) . Нацыянальны прававы інтэрнэт-партал Рэспублікі Беларусь. Праверана 2 верасня 2010.
  4. Гісторыка-архіўная даведка да фонду міністэрства за 1991-1995 гг. (руск.) . Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь. Праверана 2 верасня 2010.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]