Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь
(Мінабароны РБ)
эмблема
Геральдычны знак — эмблема Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь
МО РБ.jpg
Будынак МА РБ
Агульная інфармацыя
Краіна

Flag of Belarus (1918, 1991–1995).svg Беларусь

Дата стварэння

20 сакавіка 1992

Кіраўніцтва дзейнасцю ажыццяўляе

Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь

Штаб-кватэра

220034, Мінск, вул. Камуністычная, д. 1
27°34′00″ пн. ш. 53°54′35″ у. д.HGЯO

Міністр

Генерал-лейтэнант Андрэй Раўкоў

Начальнік Генеральнага штаба

Генерал-маёр Алег Аляксеевіч Белаконеў

Сайт

mod.mil.by


Палітыка — Партал:Палітыка
Беларусь
Official coat of arms of the Republic of Belarus (v).svg

Гэты артыкул — частка серыі:
Палітычная сістэма
Беларусі

Дзяржаўны лад


Канстытуцыя Беларусі


Прэзідэнт Беларусі



Савет Міністраў


Нацыянальны сход


Судовая сістэма



Адміністрацыйная сістэма


Выбары


Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь (Міністэрства абароны Беларусі) — ведамства ўрада Беларусі, упаўнаважанае кіраваць узброенымі сіламі. Міністр абароны і яго намеснікі прызначаюцца і здымаюцца з пасад прэзідэнтам. Міністр уваходзіць у склад Савет бяспекі Рэспублікі Беларусь. З 27 лістапада 2014 года пасаду міністра займае Андрэй Раўкоў.

Склад калегіі міністэрства з удзелам міністра, яго 4 намеснікаў[1], дзяржаўнага сакратара Савет бяспекі Рэспублікі Беларусь і загадчыкаў відамі ўзброеных сіл таксама ўхваляецца прэзідэнтам. Паседжанні калегіі праводзяцца раз у два месяцы ды з'яўляюцца правамоцнымі пры наяўнасці паловы членаў. Рашэнні ўхваляюцца кваліфікаванаю большасцю галасоў прысутных.

Будова[правіць | правіць зыходнік]

Цэнтральны апарат складаецца з 5 галоўных управаў, 2 управаў, аднаго дэпартаменту, агентцтва і генеральнага штаба[2].

Служба[правіць | правіць зыходнік]

Поўнагадовыя грамадзяне мужчынскага пола ва ўзросце да 27 год праходзяць ваенную службу цягам 18 месяцаў паводле абавязку, а пры наяўнасці вышэйшай адукацыі — цягам года. Найм на ваенную службу ажыццяўляецца з ліку поўнагадовых грамадзян, у тым ліку жаночага пола з 19 год, ва ўзросце да 35 год на пасады салдатаў i матросаў, сяржантаў i старшынаў, прапаршчыкаў i мічманаў, а на пасады афіцэраў — да 30 год. Гранічны ўзрост знаходжання на службе для салдатаў i матросаў, сяржантаў i старшынаў, прапаршчыкаў i мiчманаў, малодшых i старшых афiцэраў, акрамя палкоўнiкаў (капiтанаў 1-га рангу), складае 45 год, для палкоўнiкаў (капiтанаў 1-га рангу) — 50 гадоў, генерал-лейтэнантаў, генерал-маёраў — 55 гадоў, а для генерал-палкоўнiкаў — 60 гадоў. Застацца на службе звыш гранічнага ўзросту ў званні да падпалкоўніка (капiтана 2-га рангу) дазваляецца рашэннямі калегіі міністэрства, а вайскоўцам у званні палкоўніка (капiтана 1-га рангу) і вышэй — рашэннем прэзідэнта[3].

Мінулае[правіць | правіць зыходнік]

У снежні 1991 г. першым міністрам па справах абароны Беларусі прызначылі генерал-палкоўніка Пятра Чавуса[4]. Аднак толькі 20 сакавіка 1992 г. ўрад ухваліў Пастанову аб стварэнні ўзброеных сіл Рэспублікі Беларусь. У лiстападзе 1992 г. Вярхоўны Савет ухваліў Законы «Аб абароне», «Аб усеагульным воiнскiм абавязку i ваеннай службе» ды «Аб статусе ваеннаслужачых», а 6 снежня 1992 г. — ваенную дактрыну[5].

Міністры[правіць | правіць зыходнік]

# Фота Прозвішча Пачатак паўнамоцтваў Канец паўнамоцтваў Кіраўнік дзяржавы
1 No image available Пётр Рыгоравіч Чавус Снежань 1991 Красавік 1992 Станіслаў Шушкевіч
2 No image available Павел Паўлавіч Казлоўскі Красавік 1992 Ліпень 1994 Станіслаў Шушкевіч
Мечыслаў Грыб
3 No image available Анатоль Іванавіч Касценка 28 ліпеня 1994 6 чэрвеня 1995 Аляксандр Лукашэнка
4 No image available Леанід Сямёнавіч Мальцаў 10 кастрычніка 1995 1 лістапада 1996
5 No image available Аляксандр Пятровіч Чумакоў 1 лістапада 1996 28 сакавіка 2001
6 No image available Леанід Сямёнавіч Мальцаў 24 верасня 2001 4 снежня 2009
7 No image available Юрый Віктаравіч Жадобін 4 снежня 2009 25 лістапада 2014
8 No image available Андрэй Аляксеевіч Раўкоў 25 лістапада 2014

Зноскі

Спачылкі[правіць | правіць зыходнік]