Бураты
| Бураты Буряад |
|
 Селенгінскія бураты |
|
| Сучасны арэал рассялення і колькасць | |
|---|---|
|
Усяго: 580 000
|
|
| Мова |
бурацкая |
| Рэлігія | |
| Роднасныя народы | |
Бураты (Бурат-манголы; саманазва буряад) — народ у Расійскай Федэрацыі, Манголіі і Кітаі.
Бураты падпадзяляюцца на шэраг субэтнасаў - булагаты, эхірыты, харынцы, хангадоры, сартулы, цанголы, табангуты і інш.)
Колькасць і рассяленне[правіць]
Колькасць ацэньваецца ў 620 тыс. чал. [2], у тым ліку:
- У Расійскай Федэрацыі - 450 тыс. (перапіс 2002)
- У паўночнай Манголіі - 80 тыс. (па дадзеных 1998 года)
- На паўночным усходзе Кітая - 25 тыс.
Цяпер бураты пражываюць пераважна ў Рэспубліцы Бурація (273 тыс. чал.), Усць-Ардынскай Бурацкай акрузе (54 тыс.) і іншых раёнах Іркуцкай вобласці, Агінскай Бурацкай акрузе (45 тыс.) і іншых раёнах Забайкальскага краю. Бураты таксама пражываюць у Маскве (3-5 тыс. чал.), Санкт-Пецярбургу (1-1,5 тыс. чал.), Якуцку, Новасібірску, Уладзівастоку і іншых гарадах РФ.
Па-за межамі Расіі бураты жывуць на поўначы Манголіі і невялікімі групамі на паўночным усходзе Кітая (пераважна мясцовасць Шэнэхэн Хулунбуірскага аймака аўтаномнага раёна Унутраная Манголія). Некаторая колькасць бурат пражывае ў Японіі, ЗША.
Бураты гавораць на бурацкая мове мангольскай групы алтайскай моўнай сям'і. У сваю чаргу бурацкая мова складаецца з 15 дыялектаў, некаторыя з якіх адрозніваюцца даволі істотна. Дыялекты бурацкага мовы адлюстроўваюць дзяленне па тэрытарыяльнай прыкмеце: аларскія, балаганскія, баханскія, нукуцкія і г. д.
Як і іншыя манголы, бураты-манголы карысталіся пісьменнасцю, створанай на аснове уйгурскага пісьма. Большая частка бурат (усходнія) карысталася гэтай пісьменнасцю да 1930, з 1931 - пісьменнасць на аснове лацінскага алфавіту, а з 1939 - на аснове рускага алфавіту. У аснову сучаснага літаратурнага мовы быў пакладзены харынскі дыялект.
