Канстанцый II

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Флавій Юлій Канстанцый
лац.: Flavius Julius Constantius
Флавій Юлій Канстанцый
Рымскі імператар, Цэзар
324 — 337
Суправіцелі: Канстанцін I (Аўгуст) (324 — ),
Крысп (Цэзар) (317 — 326),
Канстанцін II (Цэзар),
Канстант I (Цэзар) (333 — 337)
Рымскі імператар, Аўгуст
337 — 361
Суправіцелі: Канстанцін II (Аўгуст) (337 — 340),
Канстант I (Аўгуст) (337 — 350),
Гал (Цэзар) (351 — 354),
Юліян (Цэзар) (355361)
Папярэднік: Канстанцін I
Пераемнік: Юліян
 
Дзейнасць: палітык
Веравызнанне: арыянства
Нараджэнне: 7 жніўня 317(0317-08-07)[1]
Сірмій, Lower Pannonia[d]
Смерць: 3 лістапада 361(0361-11-03)[1] (44 гады)
Кілікія
Дынастыя: Дынастыя Канстанціна
Бацька: Канстанцін I Вялікі
Маці: Флавія Максіма Фауста
Жонка:
Дзеці: Канстанцыя Максіма[d]

Канста́нцый II (Фла́вій Ю́лій Канста́нцый, лац.: Flavius Julius Constantius, 7 жніўня 317, Сірмій, Панонія, Рымская імперыя3 лістапада 361, Мапсукрэна, Кілікія, Рымская імперыя) — рымскі імператар у 337361 гадах, дзесяць разоў быў консулам[2].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Пасля смерці бацькі ў 337 годзе атрымаў у кіраванне большую частку Усходу. У барацьбе за ўсталяванне кантролю над усёй імперыяй ухіліў двух сваіх дзядзькаў (братоў Канстанціна Вялікага) і семярых стрыечнікаў. У 353 годзе пасля перамогі над узурпатарам Магненцыем стаў аднаасобным правіцелем імперыі. У яго кіраванне грамадзянская вайна ўскладнялася тым, што імперыя была змушана весці знясільваючую вайну з персамі і германцамі[3].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  1. Аммиан Марцеллин Римская история — М., 2005. — ISBN 5-17-029112-4 ; ISBN 5-86218-212-8.
  2. Павел Орозий. История против язычников — 2004. — ISBN 5-7435-0214-5.
  3. Жан-Клод Шейнэ. История Византии — 2006. — ISBN 5-17-034759-6.
  4. Ник Констебл. История Византии / пер. с англ. А. П. Романова — 2008. — ISBN 978-5-486-02398-9.