Адрыян

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Адрыян
лац.: Publius Aelius Hadrianus
Bust Hadrian Musei Capitolini MC817.jpg
14-ы Рымскі імператар
11 жніўня 117 — 10 ліпеня 138
Папярэднік Траян
Пераемнік Антанін Пій

Нараджэнне 24 студзеня 76[1]
Смерць 10 ліпеня 138[1] (62 гады)
Месца пахавання Маўзалей Адрыяна
Род Антаніны
Імя пры нараджэнні лац.: Publius Aelius Hadrianus
Бацька Публій Элій Адрыян Афер[d] або Траян
Маці Паўліна[d]
Жонка Вібія Сабіна[2]
Дзеці Луцый Элій Цэзар[d] і Антанін Пій
Веравызнанне старажытнарымская рэлігія
Дзейнасць суверэн, палітык, ваенны, паэт
Званне легат
Commons-logo.svg Адрыян на Вікісховішчы

Адрыян — Публій Элій Адрыян (76138): рымскі імператар (117138). Сын Публія Элія Адрыяна і Даміцыі Паўлы. Быццам быў прыёмным сынам Траяна.

Імператарам Адрыяна абвясціла войска. Ён не толькі не пашыраў межаў Імперыі, але і адмовіўся ад некаторых з ненадзейных правінцый, і скіраваў намаганні на ўмацаванне ўнутранай стабільнасці дзяржавы і на павышэнне яе дабрабыту. У культуры і побыце вярнуўся да класічна-грэчаскіх ідэалаў, якія выцясняліся класічна-рымскімі з часоў Аўгуста. Шмат увагі ўдзяляў усходу імперыі, лічыўся касмапалітам і любцом элінізму[3]. Сам займаўся жывапісам і скульптурай.

Імкнуўся да таго, каб паўсюль лічыцца дабрадзеем, але, відаць, сваім касмапалітызмам і непапулярным эліналюбствам пахіснуў стабільнасць імперыі[4]. Пабудаваў у Афінах новы «горад Адрыяна», завершыў будаўніцтва храму Зеўса Алімпійскага, якое было прыпынена ў 4 ст. да н.э.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Любкер Ф. Hadrianus // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 585–586.
  2. Union List of Artist Names — 2015. Праверана 21 мая 2021.
  3. І нават «паскудным грэкам» сярод сваіх радыкальных крытыкаў. Хафнер Г. Выдающиеся портреты античности : 337 портретов в слове и образе / Пер. с нем. В. А. Сеферьянц. — М.: Прогресс, 1984. — 311 с.(руск.) 
  4. Хафнер Г. Выдающиеся портреты античности : 337 портретов в слове и образе / Пер. с нем. В. А. Сеферьянц. — М.: Прогресс, 1984. — 311 с.(руск.)