Месяц, спадарожнік Зямлі
Месяц (таксама грэч. Селена (Σελήνη), лац.: Луна (Luna)), натуральны спадарожнік Зямлі, найбліжэйшае да Зямлі нябеснае цела. Адзін з найважнейшых фактараў развіцця астраноміі і ўтварэння каляндарных сістэм у гісторыі чалавецтва.
Месяц — халоднае нябеснае цела з цвёрдай паверхняй. Верагодна, мае амаль цвёрдае ядро з сілікатных парод.
Дыяметр Месяца 3476 км (0,2725 зямных), маса Месяца 1/81,30 зямной.
Атмасферы няма. Тэмпература паверхні вагаецца ад -170 °C уночы да +130 °C удзень.
Магнітнага поля няма.
Змест |
Паверхня Месяца [правіць]
 |
 |
||
| Бачны бок Месяца | Нябачны бок Месяца |
Паверхня Месяца пакрытая рэгалітам (сумесью пылу і скальных абломкаў), таўшчыня якога можа складаць ад аднаго да дзясяткаў метраў.
Месяцовыя моры [правіць]
Месяцовыя моры прадстаўляюць сабой вялізныя, некалі залітыя базальтавай лавай нізіны. Раней гэтыя ўтварэнні лічылі звычайнымі марамі, запоўненымі вадою, аднак калі гэта было абвергнута, мяняць назву ўжо не сталі. Месяцовыя моры займаюць каля 40% бачнай плошчы Месяца.
Касмічныя даследванні [правіць]
- 4 сакавіка 1959 — КА Піянер-4 праляцеў у 60 000 км ад Месяца
- 13 верасня 1959 — упершыню Месяца дасягнуў касмічны апарат Месяц-2
- 7 кастрычніка 1959 — КА Месяц-3 засняў абратны бок Месяца
- 21 ліпеня 1969 — Ніл Армстранг у складзе КА Апалон-11 стаў першым чалавекам, які зрабіў першыя крокі на паверхні Месяца.
- 17 лістапада 1970 — на Месяц дастаўлены першы самаходны апарат — Месяцаход-1
- Снежань 1972 — Харысан Шміт стаў апошнім чалавекам які пабываў на Месяцы па праграме Апалон (КА Апалон-17)
Гл. таксама [правіць]
